Apeldoorn 1 derde keer landskampioen
HWP Haarlem 1 – Apeldoorn 1, 4,5-5,5
Apeldoorn 1 kent een droomseizoen en is dankzij een krappe overwinning op het kranige HWP Haarlem, een ronde voor het einde van het seizoen, voor de derde keer landskampioen geworden. Op het oog met een straatlengte voorsprong, maar schijn bedriegt: er hoeft maar ergens een razend spannende wedstrijd net even anders te vallen en je hebt een compleet ander seizoen. Maar we zijn er blij mee en trots op in Apeldoorn, het derde kampioenschap in vijf jaar tijd.
Later dit jaar wordt mijn vader zeventig, dus ik vind het erg leuk dat we dat in november kunnen vieren als de huidige landskampioen. Karel van Delft heeft in de jaren negentig, toen ik in de jeugd zat, zijn hele ziel en zaligheid gestopt in het ontwikkelen van een lokale schaakcultuur in Apeldoorn. Dat was ook de tijd dat jongens als Eelco Kuipers, Lucien van Beek en ik bij Herman Grooten in het klasje zaten voor de broodnodige strategische lessen. Tim Lammens en ik hebben laatst nog herinneringen opgehaald aan de training die we destijds bij Jan Timman thuis in Amsterdam hebben gehad, ook door mijn vader geregeld.
We hebben er altijd veel waarde aan gehecht dat het team zoveel mogelijk uit Apeldoorners bestaat. In de genoemde Apeldoornse schaakcultuur wisten van het huidige team verder nog Sjef Rijnaarts, Stefan Kuipers en Nico Zwirs zich een weg naar het eerste team te banen. Thomas Beerdsen is eigenlijk het laatste product van die Apeldoornse jeugdopleiding. Inmiddels hebben we meer een regionale functie en proberen we samen met Groningen en de zuidelijke provincies tegenwicht te blijven bieden aan het schaakgeweld uit de Randstad.
Saša Albers kwam vorig seizoen over uit Arnhem en kende een taai debuutjaar. Die ervaringen waren echter niet voor niets en dit jaar speelt hij de pannen van het dak. De link met Tommy Grooten was er door zijn vader natuurlijk al langer. Onze jonge vriend speelt meteen in zijn eerste jaar de pannen van het dak. Zowel Saša als Tommy hebben dit seizoen schitterende partijen gespeeld en zijn allebei met een tpr boven de 2500 nog in de race voor hun eerste meesternorm.
Oscar Zecha uit Dronten is het derde jonge talent dat we voor de leeuwen hebben gegooid en dat liep nog niet zo soepel. Na de nul in de eerste ronde gevolgd door een dramatisch verlopen jeugd WK bleek het verstandig om een pauze in te lassen. In de winterstop heeft Oscar een geweldige comeback gemaakt door 200 ratingpunten in een maand tijd terug te winnen. In het eerste team wilde het vervolgens nog even niet lukken, maar zijn tijd komt nog wel.
Het is alweer tien jaar geleden dat Max Warmerdam als jong ventje voor Apeldoorn kwam spelen en de rest is geschiedenis. Ook zijn we blij dat Erwin l’Ami tegenwoordig weer wat vaker voor Apeldoorn in actie komt. Ieder team heeft een mentor nodig en met zijn wedstrijdverslag na de eerste ronde zette Erwin meteen de toon. Uit de Americas werden onze vrienden Benjamin Bok en Alexandr Fier een enkele keer ingevlogen, voor wat extra scorend vermogen.
Daarmee zijn alle spelers van dit seizoen genoemd, maar daarmee word je nog geen kampioen. Ed van der Meulen, Jeron Ponstijn (websites) en Marco Beerdsen (mailings) zorgen samen met Karel (nieuwsbrief) en Nico (appgroep) voor een unieke informatievoorziening voor de Apeldoornse schaakfan. Marco zorgt er bovendien al jaren voor dat we op liveborden spelen. Inmiddels doet 80% van de Meesterklasse teams dat, laten we hopen dat dit eindelijk in het reglement wordt opgenomen. Het leuke van liveborden is dat je, zelfs al heb je geen tijd om de partijen rechtstreeks te volgen, de partijen meteen beschikbaar zijn, inclusief het precieze tijdverbruik van beide spelers.
Doordat de zesde ronde wegens het barre winterweer was verplaatst, kon Loek van Wely opeens wel aantreden voor HWP Haarlem (geen clash meer met Bundesliga) en aan onze kant Max (Reykjavik) en Erwin (Tsjechische competitie) juist niet. Je zou misschien verwachten dat de wedstrijd tussen de koploper en de hekkensluiter niet spannend is, maar het was ons van tevoren volkomen duidelijk dat dit geen gelopen race was en ik moet zeggen dat ik er de avond van tevoren helemaal geen goed gevoel over had.
Op de wedstrijddag zelf bleek Chenwu Zhu, ook een jong talent en hun sterkste speler na Loek, met koorts in bed te liggen en derhalve te ontbreken. Ik denk nog steeds dat het met hem erbij wel eens heel anders had kunnen aflopen. Sport hangt soms ook wel van toevalligheden aan elkaar. Toen de klokken aangingen bleken Loek en zijn vrouw Lorena Zepeda nog in de file te staan, uiteindelijk waren ze er pas na drie kwartier. Lange tijd waren alle tien de partijen nog bezig. De score werd geopend door Sjef Rijnaarts, die door taai verdedigen met zwart de ervaren Babak Tondivar op remise wist te houden.
(Tondivar-Rijnaarts na 19…Tfd8)
Wit heeft hier een plus en zou het wellicht met veel geduld en omzichtig gemanoeuvreer nog lang kunnen proberen, maar zwart staat natuurlijk solide. Na het gespeelde 20.d5 werd alles geruild en tot remise besloten. Zoals wel vaker dit seizoen werden de belangrijke overwinningen gescoord door de jongemannen in vorm.
(Grooten-Boelhouwer na 22.Lh3)
Collin Boelhouwer staat hier met zwart onder enige druk, maar de schade valt mee na 22…Tee8. Na het gespeelde 22…Tf6?? 23.Dg4 heeft zwart geen goede manier om h5 te voorkomen en is het op slag verloren. Tommy Grooten maakte het snel en overtuigend af.
(Albers-Brookes na 20.Tb3)
Christopher Brookes heeft het creatief aangepakt met zwart, maar na het onfortuinlijke vervolg 20…Dc5 21.De2 Ta3 22.d4 zag zwart zich genoodzaakt om een stuk te offeren, maar kreeg daar onvoldoende voor terug. Ook Saša Albers liet zijn tegenstander daarna geen kans.
(Donker-Van Delft na 19…Lg7)
Vervolgens mocht ik zelf een duit in het zakje doen. Dankzij een listige zetvolgorde in de opening (13…a6), die ik speciaal voor deze wedstrijd had voorbereid, kreeg ik tegen Roel Donker een goede versie van een bekende variant. Wit moet hier met 20.Lf3 de schade beperkt houden. Na het gespeelde 20.Pa4 Dc7 21.Pb6 Tad8 kreeg ik teveel spel door het midden. In opkomende tijdnood maakte een blunder een abrupt einde aan de partij en kwamen we op een comfortabele 3,5-0,5 voorsprong.
(Zwirs-Van Wely na 22…d5)
De meest fascinerende partij van de dag was wellicht die aan het eerste bord tussen Nico Zwirs en Loek van Wely. De opdracht was eigenlijk om Loek kort te houden, maar nadat de voormalig wereldtopper niet voor het eerst in zijn leven verloren uit de Najdorf kwam, kreeg de partij een geheel andere dynamiek. Nico verbruikte van de 15e t/m de 22e zet al zijn tijd, kon allerlei winnende stukoffers brengen, maar schrok daar telkens voor terug. In de diagramstelling was 23.Pxe6! fxe6 24.Db6! de laatste kans om toe te slaan. Nadat die was verkeken ging het in tijdnood snel mis.
(Van Beek-Gijswijt na 19…Txe7)
Aan dezelfde besluiteloosheid leed Lucien van Beek met wit tegen Bart Gijswijt. 13…Pe7? was een fout in de opening, maar zes zetten later had Lucien nog maar drie minuten op de klok. Hij was de hele tijd op zoek naar een harde kill, terwijl het langzaam maar zeker opvoeren van de druk de juiste strategie was geweest. Na een wederzijdse fout eindigde de partij in een zetherhaling. Tussenstand 4-2.
(Bakker-Kuipers na 31…Lxe3)
Even was het mis voor wit, maar in deze stelling had Jan Bakker gewoon terug moeten slaan met 31.fxe3 want dan is er na 31…Pc4 32.Ld3 niet veel aan de hand. Tussendoor ruilen met 31.Txd8 gaf zwart de d-lijn en verloor op slag. Daarmee scoorde Stefan Kuipers het beslissende punt, zo bleek achteraf. Omdat Zuid Limburg niet meer kon winnen van Paul Keres, hadden wij inmiddels aan 5-5 voldoende en betekende de tussenstand 5-2 voor ons het kampioenschap.
(Van Rootselaar-Beerdsen na 31…a5)
Thomas Beerdsen zat er van meet af aan niet lekker in en werd volkomen zoekgespeeld door Rik van Rootselaar. Na 32.b5 beslissen de verbonden vrijpionnen de partij, maar Rik zette een stap in de verkeerde richting met 32.Tc4 en liet Thomas kort daarna definitief ontsnappen met remise. Tussenstand 5,5-2,5 en daarmee was de wedstrijd in Apeldoorns voordeel beslist.
(Zepeda-Zecha na 17.Dxb5)
Dit vond ik de meest instructieve stelling uit de partij tussen Lorena Zepeda en Oscar Zecha. Als zwart hier rustig 17…b6 doet is er niets aan de hand, maar Oscar begon zijn eigen stelling op te blazen met 17…f5 en kwam daarna in hoog tempo verloren te staan.
(Lammens-Mazajchik na 30…dxe4)
Tim Lammens heeft het hier tegen Tim Mazajchik al niet helemaal handig gedaan, maar na 31.d5 zou de stelling nog in orde zijn. Het gespeelde 31.Te5 Lf6 32.Lf4 zag er fancy uit, maar werkte als een boemerang na het rustige antwoord 32…Tb7. Onze Tim verdedigde vervolgens nog heel lang zo taai mogelijk, maar hun Tim maakte het uiteindelijk keurig af en liet daarmee zien dat HWP Haarlem wel degelijk een gevaarlijke ploeg is. Eindstand 5,5-4,5 voor Apeldoorn. De laatste ronde van de Meesterklasse wordt centraal gespeeld in Rotterdam, met alle teams op dezelfde locatie, een passend einde van een voor ons nu al geslaagd seizoen.
