Apeldoorn verrast wederom
Apeldoorn 1 – Kennemer Combinatie 1 eindstand 5,5-4,5
Afgelopen 4 oktober was het weer tijd voor een Meesterklasse-ronde. We speelden thuis in ons Denksportcentrum Noord, en we speelden tegen een van de favorieten voor de titel, Kennemer Combinatie. In verband met het EK teams waren er al twee partijen vooruitgespeeld, namelijk Max Warmerdam – Arthur de Winter en Antonios Pavlidis – Erwin l’Ami.
Het was fijn om zaterdag met een voorsprong te beginnen, doordat Max Arthur wist te verslaan:
Na een ingewikkelde Carlsbad heeft Arthur zojuist een grote fout gemaakt door 32.Dc3 te spelen. Er zijn nu meerdere manieren om te winnen, waarbij 32…Pa4 zeker de fraaiste manier was geweest. Dit paard is al opmerkelijk genoeg via de route b8-a6-c7-a8 op b6 beland, en kan nu helpen in de aanval: 32…Pa4! 33.De3 en nu de sterke pointe 33…Txd4!
Het maakt niet uit hoe wit terugslaat op d4, er komt altijd een keer Db6 en de penning is te vervelend voor wit. Wit kan zich amper verroeren, en ondertussen loopt zwart door op de damevleugel. In de partij volgde echter 32…b4, wat ook een goeie optie was, maar objectief toch net iets minder. Extreem nauwkeurig op de manier van de engine verdedigen lukte Arthur echter niet, en Max wist een mooi punt te scoren.
Bij de andere vooruit gespeelde partij liepen de dingen wat minder soepel voor ons. In een Afruilspaans in de nahand kreeg Erwin een pionnenstorm op zich af gestuurd, terwijl zijn eigen aanval nog niet echt van de grond kwam. Het liep echter met een sisser af:
Erwin heeft net op de voor hem zo typische manier een listige dameruil aangeboden, die gelukkig voor ons werd geaccepteerd. Zonder dames was het daarna voor Erwin een koud kunstje om alles bij elkaar te houden. Hij kon zelfs nog een klein beetje pushen voor meer, maar er werd toch vrij snel daarna tot remise besloten.
In deze stelling was 23…De7! echter een irritante zet geweest. Met de dames op het bord blijft zo’n aanval altijd toch wat gevaarlijker. Zwart is er nog niet zomaar doorheen, maar het is wel makkelijker spelen voor zwart.
Zodoende stonden wij dus op een 1,5-0,5 voorsprong bij aanvang van het restant van de wedstrijd zaterdag. Ondanks deze voorsprong waren we allemaal nog extreem op onze hoede. Kennemer is een gevaarlijk team, dus we probeerden in ieder geval minimaal een 5-5 binnen te slepen.
Kennemer wist met het eerste resultaat van de dag namelijk al meteen de stand gelijk te trekken. Lucien van Beek had een lastige pairing met wit tegen Casper Schoppen. In een theoretisch duel werd al snel duidelijk dat het wel eens zwaar zou kunnen worden. Casper zat duidelijk nog in boek na 17 zetten en Lucien had al meer dan een uur gebruikt. Uiteindelijk ging het mis in een al lastige stelling:
Ondanks de pion achterstand heeft zwart al het betere van het spel. Na wits beste zet 22.Ld3 is bijvoorbeeld 22…Kg7! een erg sterke zet, die ideeën als Th8 in de stelling brengt. Wit mist harmonie en echte activiteit, maar leeft nog wel. In de partij echter was het snel klaar na het onhandige 22.Tae1 Te7!
Lucien heeft zichzelf helaas in de penning gezet en er is geen redden meer aan. Er kwam een tweede toren op de e-lijn en er ging een vol stuk verloren.
De precieze chronologische volgorde is mij hier even niet helemaal duidelijk meer, maar feit is wel dat we niet veel later ook nog eens op achterstand kwamen:
Sjef heeft het hier zichzelf helaas al erg lastig gemaakt door een paar zetten geleden met fxg6 terug te slaan, waardoor de pionstructuur er nu wat verdacht uitziet. Toch lijkt het allemaal nog net te gaan na bijvoorbeeld een zet als 22…Pf6, waarna zwart ondanks de mindere stelling nog zeker niet kansloos is. Er volgde echter 22…Pc8, waarna 23.Pxd5! een mooie truc was. Na 23…exd5 volgt 24.Lxd5+, waarna 24…Ke8 niet kan wegens 25.Txc8, en naar voren lopen met 24…Kf6 loopt mat na 25.g5+ Kf5 26.e4#
In de partij volgde 23…La3, maar na 24.Tc7 was het alsnog helemaal uit.
Er volgden ook nog wat halfjes, hoewel het er bij Merijn van Delft al vrij snel verdacht uitzag:
Toen ik deze stelling live op het bord zag staan, vroeg ik me toch even af of Merijn niet al gewoon verloren stond. Al die penningen en de witte activiteit zien er levensgevaarlijk uit. Merijn wist nog 9…Dc8 te vinden, waarna er een grote ruilactie plaatsvond en wit een goed paard kreeg. Merijn had slechts een, tja, loper. Toch wist hij het allemaal redelijk soepel bij elkaar te houden en de partij rustig naar remise te schuiven.
Tommy Grooten leek het ook zwaar en niet echt naar zijn zin te hebben tegen Rob Schoorl. Rob zette het allemaal erg rustig neer en probeerde zich naar een steeds betere stelling te manoeuvreren, zonder enige vorm van tegenspel toe te laten. Tommy bleef echter koeltjes staan en wist het allemaal bij elkaar te houden.
In deze eindstelling heeft Tommy het toch voor elkaar. Hij heeft hier zeer actief tegenspel, hetgeen voldoende was voor de pion achterstand en de zetten werden met Tf2-Td1-Tf1-Td2 herhaald.
Nico Zwirs wilde al snel een van de gevaren van Kennemer neutraliseren met een vroeg remiseaanbod tegen Liam Vrolijk, maar hij moest er uiteindelijk toch flink voor werken:
In het rustige middenspel kreeg ik het idee dat Nico iets teveel zo veilig mogelijk wilde spelen om een halfje veilig te stellen. Liam manoeuvreerde iets beter, en in deze stelling ziet het er verdacht uit voor Nico. Zwart heeft een vervelende penning op de onderste rij, en als zwart hier twee zetten mag doen komt de witte toren na b6-c5 helaas nooit meer terug in de partij.
De engine komt hier met het vrij geniale 26…f3!! als winst. Na 27.Txa5 heeft zwart geen directe manier om tactisch te winnen, maar wit kan zich eigenlijk amper bewegen. Een zet als 27…g6 met het plan om daarna rustig de koning erbij te brengen is volgens de engine winnend, maar is voor een mens niet zo makkelijk in te schatten, lijkt me. Ook de manier om b7 te verdedigen na 28.Ta7 met 28…Tb1 is erg fraai, want 29.Txb7 faalt dan op 29…Lxc4! Waarna wit niet terug kan slaan wegens beide penningen.
In de partij volgde echter 26…b6, waarna Nico verplicht is om 27.c5 te doen voordat zwart dat kan doen. 27…b5 lijkt daar nog steeds te winnen, met ongeveer het zelfde plan als hierboven beschreven. Er kwam gelukkig voor ons 27…bxc5, en na 28.Txc5 wist ook Nico het allemaal net bij elkaar te houden voor een half punt.
Dan mijn eigen partij. Ik speelde een redelijk gecontroleerde positionele partij tegen Guido van Hesselingen. Ik wist mijn voordeel steeds verder uit te bouwen, maar in de afronding ging het wel nog even mis:
In deze stelling was 31.Df8! wel zo makkelijk geweest. De loper op e8 hangt, en na 31…Ld7 32.Pe7 heeft zwart niet veel beter dan een dame te geven om het mat op g8 te voorkomen. Ik speelde echter 31.Db8?, en een zet later gaf ik nog meer van mijn voordeel weg. Het bleef echter wel beter voor mij, en in tijdnood ging het daarna alsnog snel mis voor mijn tegenstander. Zo wist ik de stand op 4-4 te brengen, en de twee resterende stellingen zagen er goed uit:
In het duel der Timmen wist onze Tim Lammens eigenlijk de hele partij de controle te behouden tegen Tim Grutter, waarbij het voordeel fluctueerde van groot tot heel groot.
Echte duidelijke kansen om het voordeel om te zetten in iets tastbaars waren er echter niet, behalve misschien bovenstaand moment. In de partij volgde hier 45.d6, waarna zwart na 45…exd6 46.Txd7 Lb7! het net allemaal bij elkaar weet te houden.
Tim had in plaats daarvan hier 45.Lxe4 moeten spelen. Na 45…Lxh3+ kan 46.Lg2 gewoon, waarna zwart voor een schier onmogelijke keuze staat. Lopers ruilen leidt tot een verloren toreneindspel, waarbij de witte activiteit de doorslag geeft. Maar ook een zet als 46…Lc8 helpt niet, 47.Tc7 bijvoorbeeld en wit staat nog steeds extreem dominant en zwart is gedoemd tot passiviteit. Na de verkeerde pionnenruil werd er snel tot remise besloten, waarmee de stand op 4,5-4,5 kwam.
Alle ogen waren vervolgens gericht op de laatste partij die nog bezig was, en waar Saša Albers met zwart tegen Khoi Pham een waar meesterwerk aan het afleveren was:
In een Siciliaan waar de dames al vrij snel geruild zijn, ging Saša hier voor het eerste stukoffer van de partij: 20…Pxf3! Was een mooie manier om de stelling wat te vereenvoudigen. Na 21.Pxf3 volgt 21…Lxe4, waarna wit zich niet kan verdedigen tegen de dubbele aanval. In de partij kwam dus 21.Pxc6 Txc6 22.Le2 Pe5 23.Lxh5. Wit heeft de pion teruggewonnen, maar zwart heeft het zichzelf wat makkelijker gemaakt. Hij heeft nu, naast een geweldig paard op e5, iets meer bewegingsvrijheid.
In deze stelling lijkt 26…g6 het veiligst, maar Saša heeft iets mooiers in gedachten:
26…Tac8 27.g6 fxg6 28.Lg4
Hier lijkt het mis te zijn gegaan voor zwart. 29.Lxe6 is een verschrikkelijke dreiging, die maar op één manier voorkomen kan worden. 28…Kf7 29.Thf1+, dit was het witte idee achter 27.g6. De koning wordt verjaagd van dekking van e6, en de zwarte stelling stort in. Saša heeft echter heel goed ingeschat dat hij hier 29…Lf6!! kan spelen. Die loper gaat weliswaar verloren na 30.Le2 Tc2 31.Ld3 Th2 32.e5, maar het resterende eindspel met een stuk minder is prima voor zwart:
Wit heeft een stuk meer, maar zwart heeft er drie pionnen voor terug en een indrukwekkende pionnenketen. Op dit moment gaat het definitief mis voor wit. De engine wil hier zo actief mogelijk spelen met 34.Tc1 en dan wat pionnen snoepen op de damevleugel, terwijl zwart begint met rennen op de koningsvleugel. Moeilijk in te schatten of dat wel of niet werkt. Er volgde echter 34.Tfe1, waarna Saša zeer sterk 34…f5! speelde. De witte loper staat zo op graniet te bijten en werd later nog meer ingesnoerd door d5.
Saša speelde het daarna gedecideerd uit en hij won daarmee een fantastische partij.
Daarmee wonnen wij dus ook de match met 5,5-4,5. Een zwaarbevochten overwinning, waarmee het bij meerdere remises op strijdlust aan moest komen, en de beslissende overwinning dus dankzij een geniaal stukoffer.
Een heerlijke middag dus voor Apeldoorn, die uiteindelijk gezellig met 21 man traditioneel afgesloten werd bij Julyet, waarbij sommige grote eters het wisten te presteren de kapsalon XXL op te krijgen, wat ook geen onverdienstelijke prestatie is.
Ed van der Meulen
