Apeldoorn1 verstevigt koppositie
Apeldoorn 1 – Groninger Combinatie 1, 7,5-2,5
Nadat de schaakwedstrijd tegen HWP Haarlem was verzet, konden we ons klaarmaken voor het taaie Groninger Combinatie. Een mix van GM’s, IM’s en talentvolle spelers; ondanks hun huidige positie mogen we ze zeker niet onderschatten.
Nico is met vakantieverlof, maar wilde toch belangrijk zijn voor het team. Daarom speelde hij zijn partij vooruit, met wit, tegen de sterkste speler van Groningen: GM Sipke Ernst. Nico koos voor het Vierpaardenspel Spaans, waarna Sipke besloot in de symmetrische stelling te blijven.
Na 6.Lxc6 dxc6 7.Pxe5 bleef de symmetrie hangen na 7… Lxc3 8.dxc3 Txd1 9.Txd1 Pxe4. Een paar zetten later kwamen ook de torens van het bord en besloten de spelers hun energie te sparen voor het bier na afloop.
Tussenstand 0,5–0,5
Zaterdag speelden we dus met negen tegen negen, waarbij we al een sterke GM achter de rug hadden, maar wel vijf keer met zwart moesten spelen. Verrassend was dat de Poolse GM Tomasz Warakomski meedeed. Dit was zijn eerste partij van het seizoen. Groninger Combinatie verkeert in zwaar weer, waardoor ze alle hulp goed kunnen gebruiken.
Op bord 10 ging Sjef in de Taimanov voor de agressieve variant 7.g4: direct ruimte pakken op de koningsvleugel, want de witte koning zal na Dd2 lang rokeren. Na een prima stelling te hebben bereikt, wilde Sjef in de volgende stelling nóg meer ruimte pakken.
11.e5?. Interessant is 11… Pxg4 12.Ld4!, waardoor het paard van zwart vaststaat en wit veel activiteit en voldoende compensatie krijgt. Helaas vond Selwin 11… b4 om te equalizen.
Na 12.exf6 bxc4 13.bxc3 gxf6 bleken de pionnen van wit kwetsbaarder te zijn. Praktisch speelt het makkelijker voor zwart, maar gebruikte de tegenstander veel tijd. Sjef maakte handig gebruik van zijn tijdsvoorsprong door in de volgende stelling remise aan te bieden.
De simpele 18… Le7 of het interessante 18… Ld6! geeft zwart betere winstkansen. Niettemin accepteerde Selwin het remiseaanbod.
Tussenstand 1–1.
De eerste remise voor zwart vanuit ons kwam van Benjamin. In de steeds populairdere fianchetto‑opstelling — in 2025 gespeeld door Merijn, Tommy en Saša — tegen de Najdorf koos Benjamin voor een gesloten structuur met 6… e5. Nick vervolgde met 7.Pb3 (andere optie: 7.Pde2).
Zwart staat prima, heeft veel zetten, maar kan weinig initiatief pakken. Het is heel moeilijk om hier een breekzet voor te bereiden; soms is er nog een plan om een pion op b5 te offeren. Het witte plan is duidelijker: spelen op veld d5 met behulp van Pd2–Pf1–Pe3 en langzaam meer ruimte pakken. Benjamin koos voor 11… Db8 om zijn loper via d8–a5/b6 te ontwikkelen — dit is zwarts zwakste stuk.
Benjamin positioneerde zijn stukken verder beter en wachtte op Nicks plan.
Nick zag geen verdere progressie voor de activiteit van zijn stukken, waardoor hij ervoor koos om op d5 te springen met 18.Pcd5. Er werd alles op d5 en e1 geslagen, waarna er te weinig stukken overbleven voor zwart om iets af te dwingen.
Tussenstand 1,5–1,5
Nu kwamen de overwinningen kort achter elkaar binnen. De eerste kwam van Tommy, die een fantastisch seizoen kent met 4 uit 6. Hij speelde tegen de andere jongeling, Roger, die verrassend Nimzo‑Indisch op het bord bracht, wat niet zijn gebruikelijke repertoire is. Tommy koos voor het directe 4.f3 om de openingskennis van Roger te testen. De tegenstander kwam redelijk goed door de eerste fase, maar koos later voor een verkeerd plan.
16… h5?! Een thematische zet in deze structuur, maar nu net te laat. Als wit niet actief handelt en …h4 toestaat, krijgt zwart precies wat hij wil: meer ruimte pakken en de breekzet e4 verhinderen. Gelukkig zag Tommy de beste en enige zet 17.e4! Het idee is een pion offeren, maar in ruil daarvoor krijgt hij veel activiteit via de loper op b2 en de toren op f1.
Na 17… h4 18.Pf5 dxe4? 19.fxe4 Txe4 lijkt zwart een pion te hebben gewonnen, maar Tommy vond opnieuw het enige, beste vervolg.
20.Pxg7! Dit wint direct de pion terug en verzwakt de zwarte koning. Wit dreigt Txf6, waarna de e4-Toren hangt en de Koningstelling nog meer openvalt. Praktisch is het verloren voor Zwart en na 7 zetten gaf de tegenstander op. Tussenstand 2,5-1,5
Kort daarna vergrootte ik de marge, wat in het begin van de partij niet te verwachten was. Na een onhandige zetvolgorde in het Klassiek Siciliaans, wist Milan met een thematisch truc mijn dame te winnen.
16.Pd5! Zwart kan niets anders doen dan het dame verlies accepteren: 16… exd5 17.Tc3 Dxc4 18.Dxc3 dxe4. Qua materiaal is het gelijk, maar zwart verliest nog een à twee pionnetjes door slechte coördinatie. In deze fase kreeg ik opeens trillingen en begon ik, als Hans Niemann, top‑engine‑zetten te spelen, waardoor wit te maken kreeg met veel tegenspel. Praktisch bleek het later toch lastiger dan gedacht voor wit, ondanks de redelijk positieve engine‑beoordeling. Ik speelde de d5‑pion op en gooide alles op de c‑lijn om zoveel mogelijk tegenspel te creëren tegen de witte koning.
Het beste wat wit kon doen, was 25.Kd2 spelen, zodat ik met 25… Lxc2 de c‑pion win en Milan met 26.Txd4 één van mijn gevaarlijke pionnen kan wegsnoepen. Hij koos echter voor 25.b5, wat een hele goede poging is om te winnen, maar ook om te verliezen.
Wits plan is om nog een licht stuk te offeren om zo de koning weg te jagen en snel met de vrije b‑pion te gaan lopen. Gelukkig had ik de belangrijke tussenzetten vooraf al gezien.
25… Lxc2 26.Lxb7 La3! 27.Kd2 e3+! 28.Kxc2?! Txc4+.
(26… Txb7?? 27.Txc8+ Kxc8 28.Dc6+ Rc7 29.Da8+ Kd7 30.b5 en gewonnen voor Wit).
Wit kreeg toen de optie om met de koning naar d1 en d3 te gaan. Na een schijnbeweging met de koning naar d1 koos hij alsnog voor de verliezende zet 29.Kd3??. Ik maakte het toen af met 29… Tc3+ 30.Ke2 Lc5! 31.Da6 Ta3. Ik win een stuk, of ik ruil af naar een gewonnen lopereindspel waarin ik tussendoor d3+ speel.
De redding was dus 29.Kd1 Tc1+ 30.Ke2 d3+! 31.Kxd3 T8c3+ 32.Ke4 Lc5 (ik kan nu niet hetzelfde spelen met 31… Lc5, want het eindspel met een pion minder is verloren). Uiteindelijk dreigt zwart te promoveren en moet wit proberen zetherhaling te vinden.
Tussenstand 3,5–1,5
Even later zorgde Tim ook voor een halfje tegen Leandro. In de Caro‑Kann doorschuif koos Leandro voor 4.h4, gevolgd door 5.c4. Tim wist zich goed te ontwikkelen en won zelfs een pion op b2.
Tim’s idee met 14… Lb4?! was goed, maar net te vroeg om op dat moment in de stelling te spelen. Handiger was het geweest om eerst het paard te ontwikkelen om f3 uit te lokken, om vervolgens de dame te offeren tegen loper‑toren of zelfs twee lichte stukken.
Na 15.Ld2 Pb6 16.Ta2 Pxc4 17.Txb2 Pxb2 staat het qua materiaal gelijk, maar Tim heeft wel zwaktes op onder andere de zwarte velden en a5.
In de volgende vijftien zetten hield Tim het aardig tegen en besloot hij, voor een definitieve vesting, de laatste potentiële troef van wit te ruilen met 29… b5.
29… Td5!?, gevolgd door c5, zou beide partijen een vrijpion geven, maar in deze fase was het niet nodig om risico te nemen.
Tussenstand 4–2
Thomas zette vervolgens de winstreeks voort met de Fantasy‑variant voor wit. Waar de Beer de eerste zetten uit zijn mouw schudde, begon Machteld al direct meerdere keren in de tank te gaan en had ze na elf zetten nog maar twintig minuten over?!
Uiteindelijk zat Thomas in een lastig dilemma: de kwaliteit opgeven voor veel activiteit, of spelen zonder loperpaar. Thomas koos voor het laatste met 15.Dh5, maar de kwaliteit offeren zou beter zijn geweest: 15.Lg3 Pe3 16.Dh5, gevolgd door veel druk op f7. Zwart kan dat verdedigen, maar moet dat doen zonder te rokeren.
Er werden stukken geruild, maar Thomas wist nog steeds goed druk te zetten, waardoor Machteld in tijdnood veel moeilijke zetten moest vinden.
Machteld speelde 31… Kg7??, waarna Thomas het resoluut afmaakte met 32.Txe6!, gevolgd door Txf7+. Met dame‑loper tegen twee torens had Thomas nog maar een paar zetten nodig.
Tussenstand 5–2
Merijn kreeg zowat dezelfde stelling op het bord als Benjamin, maar Eelke koos ervoor om de zwartveldige loper tegen een paard te ruilen.
Merijn kwam lekker te staan en had een zwakke c‑lijn voor wit gecreëerd, zonder dat hij zijn Txc3‑zet hoefde te spelen. Hij kon verder voordeel pakken door een slimme profylaxe tegen Pd5 te spelen: 23… Ld8. Zo zou de c‑lijn opengaan en dreigde zwart Dc5 te spelen.
Helaas koos hij voor directe activiteit met 23… Dc5, waarna wit een actief paard kreeg, al werden de zwakke pionnen nu wel beter aangevallen. Nadat er meer stukken werden geruild, kwam Merijn beter te staan dankzij een sterkere pionnenstructuur.
Zwart kan irriteren met Lg4 en f6. Zwart heeft niet alleen een betere pionnenstructuur, maar ook de betere loper. Desondanks besloot Merijn drie keer dezelfde stelling toe te laten met 42… Dc5 en het halfje te pakken. (Als de remise niet het beslissende halfje zou zijn geweest, hadden we een passende straftraining bedacht.)
Tussenstand 5,5–2,5
Max moest in het begin een verrassing verwerken. Niet de opening — waarin hij heel goed speelde met de Najdorf tegen snel f4 en lange rokade — maar de tegenstander. De tegenstander stond niet op de lijst, maar bleek wél een GM te zijn. Het werd duidelijk dat Groninger Combinatie met ambitie naar Apeldoorn was gekomen.
Max speelde een bijna perfecte partij, waarin hij als een perfectionist zijn stukken positioneerde.
Het volgende plan is zwaktes creëren bij de tegenstander. Dat deed hij goed met 24… Pa4. om b4 uit te lokken, zodat er een sterk veld vrijkomt op c4 en controle over de c-lijn.
Max bleef druk zetten, waardoor de tegenstander de definitieve fout maakte met 56.Lxb5??. Het was nog mogelijk om het paard en de loper tegelijkertijd te dekken met 56.Pfxg5, al komen de paarden dan klem te zitten en is het onduidelijk hoe zwart verder moet. Max won een stuk en kwam later in een loper‑paard‑eindspel terecht, waarin de grootmeester op dit niveau terecht opgeeft.
Tussenstand 6,5–2,5
De laatste partij die klaar was, was die van Stefan: een delayed Alapin die veel weg had van een Rossolimo met g6.
Stefan kreeg een lekkere positie waarin wit meer ruimte had, waardoor zwart een zwakkere witveldige loper had. Doordat de loper op een ongemakkelijke plek stond, wilde Stefan daar druk op zetten met 18.Pd2, om vervolgens naar c5 te gaan. Zwart kwam in de verdrukking, waardoor Loek koos voor a5, wat later een zwakte bleek en door Stefan werd gewonnen.
Wit stond dus een pion voor, maar moest nu kijken hoe de activiteit en ruimte van zwart kon worden afgepakt. Zetten als 39.Dh5 of 39.f4, wat in de partij werd gespeeld, zijn sterke zetten, maar niet de makkelijkste, doordat zwart altijd tegenspel kan leveren met Tc6–Tg6/Th6.
Na 39.f4 volgde 39… De3+ 40.Kg2? Lxf4+!. Zo is te zien hoe belangrijk het is om het tegenspel te verminderen. De beste strategische zet was dus 39.Ta6!: zo wordt Tc6 verhinderd en kan wit daarna het plan met f4 of Dh5 spelen.
Stefan won wel weer de pion op d5, maar liet voor één zet de a‑lijn open voor de toren. Gelukkig maakte Loek daar geen gebruik van en kon Stefan met redelijke controle het eindspel ingaan en het uitspelen.
Eindstand 7,5–2,5
Tijdens de wedstrijd had ik niet zo’n grote overwinning verwacht, maar in mijn ogen zijn alle partijen verdiend gewonnen. De volgende wedstrijd staat Stukkenjagers op het programma, waar we iets goed moeten maken van de dramatische blamage vorig seizoen.
