Afgelopen 4 oktober was het weer tijd voor een Meesterklasse-ronde. We speelden thuis in ons Denksportcentrum Noord, en we speelden tegen een van de favorieten voor de titel, Kennemer Combinatie. In verband met het EK teams waren er al twee partijen vooruitgespeeld, namelijk Max Warmerdam – Arthur de Winter en Antonios Pavlidis – Erwin l’Ami.
Het was fijn om zaterdag met een voorsprong te beginnen, doordat Max Arthur wist te verslaan:
Na een ingewikkelde Carlsbad heeft Arthur zojuist een grote fout gemaakt door 32.Dc3 te spelen. Er zijn nu meerdere manieren om te winnen, waarbij 32…Pa4 zeker de fraaiste manier was geweest. Dit paard is al opmerkelijk genoeg via de route b8-a6-c7-a8 op b6 beland, en kan nu helpen in de aanval: 32…Pa4! 33.De3 en nu de sterke pointe 33…Txd4!
Het maakt niet uit hoe wit terugslaat op d4, er komt altijd een keer Db6 en de penning is te vervelend voor wit. Wit kan zich amper verroeren, en ondertussen loopt zwart door op de damevleugel. In de partij volgde echter 32…b4, wat ook een goeie optie was, maar objectief toch net iets minder. Extreem nauwkeurig op de manier van de engine verdedigen lukte Arthur echter niet, en Max wist een mooi punt te scoren.
Bij de andere vooruit gespeelde partij liepen de dingen wat minder soepel voor ons. In een Afruilspaans in de nahand kreeg Erwin een pionnenstorm op zich af gestuurd, terwijl zijn eigen aanval nog niet echt van de grond kwam. Het liep echter met een sisser af:
Erwin heeft net op de voor hem zo typische manier een listige dameruil aangeboden, die gelukkig voor ons werd geaccepteerd. Zonder dames was het daarna voor Erwin een koud kunstje om alles bij elkaar te houden. Hij kon zelfs nog een klein beetje pushen voor meer, maar er werd toch vrij snel daarna tot remise besloten.
In deze stelling was 23…De7! echter een irritante zet geweest. Met de dames op het bord blijft zo’n aanval altijd toch wat gevaarlijker. Zwart is er nog niet zomaar doorheen, maar het is wel makkelijker spelen voor zwart.
Zodoende stonden wij dus op een 1,5-0,5 voorsprong bij aanvang van het restant van de wedstrijd zaterdag. Ondanks deze voorsprong waren we allemaal nog extreem op onze hoede. Kennemer is een gevaarlijk team, dus we probeerden in ieder geval minimaal een 5-5 binnen te slepen.
Kennemer wist met het eerste resultaat van de dag namelijk al meteen de stand gelijk te trekken. Lucien van Beek had een lastige pairing met wit tegen Casper Schoppen. In een theoretisch duel werd al snel duidelijk dat het wel eens zwaar zou kunnen worden. Casper zat duidelijk nog in boek na 17 zetten en Lucien had al meer dan een uur gebruikt. Uiteindelijk ging het mis in een al lastige stelling:
Ondanks de pion achterstand heeft zwart al het betere van het spel. Na wits beste zet 22.Ld3 is bijvoorbeeld 22…Kg7! een erg sterke zet, die ideeën als Th8 in de stelling brengt. Wit mist harmonie en echte activiteit, maar leeft nog wel. In de partij echter was het snel klaar na het onhandige 22.Tae1 Te7!
Lucien heeft zichzelf helaas in de penning gezet en er is geen redden meer aan. Er kwam een tweede toren op de e-lijn en er ging een vol stuk verloren.
De precieze chronologische volgorde is mij hier even niet helemaal duidelijk meer, maar feit is wel dat we niet veel later ook nog eens op achterstand kwamen:
Sjef heeft het hier zichzelf helaas al erg lastig gemaakt door een paar zetten geleden met fxg6 terug te slaan, waardoor de pionstructuur er nu wat verdacht uitziet. Toch lijkt het allemaal nog net te gaan na bijvoorbeeld een zet als 22…Pf6, waarna zwart ondanks de mindere stelling nog zeker niet kansloos is. Er volgde echter 22…Pc8, waarna 23.Pxd5! een mooie truc was. Na 23…exd5 volgt 24.Lxd5+, waarna 24…Ke8 niet kan wegens 25.Txc8, en naar voren lopen met 24…Kf6 loopt mat na 25.g5+ Kf5 26.e4#
In de partij volgde 23…La3, maar na 24.Tc7 was het alsnog helemaal uit.
Er volgden ook nog wat halfjes, hoewel het er bij Merijn van Delft al vrij snel verdacht uitzag:
Toen ik deze stelling live op het bord zag staan, vroeg ik me toch even af of Merijn niet al gewoon verloren stond. Al die penningen en de witte activiteit zien er levensgevaarlijk uit. Merijn wist nog 9…Dc8 te vinden, waarna er een grote ruilactie plaatsvond en wit een goed paard kreeg. Merijn had slechts een, tja, loper. Toch wist hij het allemaal redelijk soepel bij elkaar te houden en de partij rustig naar remise te schuiven.
Tommy Grooten leek het ook zwaar en niet echt naar zijn zin te hebben tegen Rob Schoorl. Rob zette het allemaal erg rustig neer en probeerde zich naar een steeds betere stelling te manoeuvreren, zonder enige vorm van tegenspel toe te laten. Tommy bleef echter koeltjes staan en wist het allemaal bij elkaar te houden.
In deze eindstelling heeft Tommy het toch voor elkaar. Hij heeft hier zeer actief tegenspel, hetgeen voldoende was voor de pion achterstand en de zetten werden met Tf2-Td1-Tf1-Td2 herhaald.
Nico Zwirs wilde al snel een van de gevaren van Kennemer neutraliseren met een vroeg remiseaanbod tegen Liam Vrolijk, maar hij moest er uiteindelijk toch flink voor werken:
In het rustige middenspel kreeg ik het idee dat Nico iets teveel zo veilig mogelijk wilde spelen om een halfje veilig te stellen. Liam manoeuvreerde iets beter, en in deze stelling ziet het er verdacht uit voor Nico. Zwart heeft een vervelende penning op de onderste rij, en als zwart hier twee zetten mag doen komt de witte toren na b6-c5 helaas nooit meer terug in de partij.
De engine komt hier met het vrij geniale 26…f3!! als winst. Na 27.Txa5 heeft zwart geen directe manier om tactisch te winnen, maar wit kan zich eigenlijk amper bewegen. Een zet als 27…g6 met het plan om daarna rustig de koning erbij te brengen is volgens de engine winnend, maar is voor een mens niet zo makkelijk in te schatten, lijkt me. Ook de manier om b7 te verdedigen na 28.Ta7 met 28…Tb1 is erg fraai, want 29.Txb7 faalt dan op 29…Lxc4! Waarna wit niet terug kan slaan wegens beide penningen.
In de partij volgde echter 26…b6, waarna Nico verplicht is om 27.c5 te doen voordat zwart dat kan doen. 27…b5 lijkt daar nog steeds te winnen, met ongeveer het zelfde plan als hierboven beschreven. Er kwam gelukkig voor ons 27…bxc5, en na 28.Txc5 wist ook Nico het allemaal net bij elkaar te houden voor een half punt.
Dan mijn eigen partij. Ik speelde een redelijk gecontroleerde positionele partij tegen Guido van Hesselingen. Ik wist mijn voordeel steeds verder uit te bouwen, maar in de afronding ging het wel nog even mis:
In deze stelling was 31.Df8! wel zo makkelijk geweest. De loper op e8 hangt, en na 31…Ld7 32.Pe7 heeft zwart niet veel beter dan een dame te geven om het mat op g8 te voorkomen. Ik speelde echter 31.Db8?, en een zet later gaf ik nog meer van mijn voordeel weg. Het bleef echter wel beter voor mij, en in tijdnood ging het daarna alsnog snel mis voor mijn tegenstander. Zo wist ik de stand op 4-4 te brengen, en de twee resterende stellingen zagen er goed uit:
In het duel der Timmen wist onze Tim Lammens eigenlijk de hele partij de controle te behouden tegen Tim Grutter, waarbij het voordeel fluctueerde van groot tot heel groot.
Echte duidelijke kansen om het voordeel om te zetten in iets tastbaars waren er echter niet, behalve misschien bovenstaand moment. In de partij volgde hier 45.d6, waarna zwart na 45…exd6 46.Txd7 Lb7! het net allemaal bij elkaar weet te houden.
Tim had in plaats daarvan hier 45.Lxe4 moeten spelen. Na 45…Lxh3+ kan 46.Lg2 gewoon, waarna zwart voor een schier onmogelijke keuze staat. Lopers ruilen leidt tot een verloren toreneindspel, waarbij de witte activiteit de doorslag geeft. Maar ook een zet als 46…Lc8 helpt niet, 47.Tc7 bijvoorbeeld en wit staat nog steeds extreem dominant en zwart is gedoemd tot passiviteit. Na de verkeerde pionnenruil werd er snel tot remise besloten, waarmee de stand op 4,5-4,5 kwam.
Alle ogen waren vervolgens gericht op de laatste partij die nog bezig was, en waar Saša Albers met zwart tegen Khoi Pham een waar meesterwerk aan het afleveren was:
In een Siciliaan waar de dames al vrij snel geruild zijn, ging Saša hier voor het eerste stukoffer van de partij: 20…Pxf3! Was een mooie manier om de stelling wat te vereenvoudigen. Na 21.Pxf3 volgt 21…Lxe4, waarna wit zich niet kan verdedigen tegen de dubbele aanval. In de partij kwam dus 21.Pxc6 Txc6 22.Le2 Pe5 23.Lxh5. Wit heeft de pion teruggewonnen, maar zwart heeft het zichzelf wat makkelijker gemaakt. Hij heeft nu, naast een geweldig paard op e5, iets meer bewegingsvrijheid.
In deze stelling lijkt 26…g6 het veiligst, maar Saša heeft iets mooiers in gedachten:
26…Tac8 27.g6 fxg6 28.Lg4
Hier lijkt het mis te zijn gegaan voor zwart. 29.Lxe6 is een verschrikkelijke dreiging, die maar op één manier voorkomen kan worden. 28…Kf7 29.Thf1+, dit was het witte idee achter 27.g6. De koning wordt verjaagd van dekking van e6, en de zwarte stelling stort in. Saša heeft echter heel goed ingeschat dat hij hier 29…Lf6!! kan spelen. Die loper gaat weliswaar verloren na 30.Le2 Tc2 31.Ld3 Th2 32.e5, maar het resterende eindspel met een stuk minder is prima voor zwart:
Wit heeft een stuk meer, maar zwart heeft er drie pionnen voor terug en een indrukwekkende pionnenketen. Op dit moment gaat het definitief mis voor wit. De engine wil hier zo actief mogelijk spelen met 34.Tc1 en dan wat pionnen snoepen op de damevleugel, terwijl zwart begint met rennen op de koningsvleugel. Moeilijk in te schatten of dat wel of niet werkt. Er volgde echter 34.Tfe1, waarna Saša zeer sterk 34…f5! speelde. De witte loper staat zo op graniet te bijten en werd later nog meer ingesnoerd door d5.
Saša speelde het daarna gedecideerd uit en hij won daarmee een fantastische partij.
Daarmee wonnen wij dus ook de match met 5,5-4,5. Een zwaarbevochten overwinning, waarmee het bij meerdere remises op strijdlust aan moest komen, en de beslissende overwinning dus dankzij een geniaal stukoffer.
Een heerlijke middag dus voor Apeldoorn, die uiteindelijk gezellig met 21 man traditioneel afgesloten werd bij Julyet, waarbij sommige grote eters het wisten te presteren de kapsalon XXL op te krijgen, wat ook geen onverdienstelijke prestatie is.
Voordat ik bij Apeldoorn actief werd, speelde ik jarenlang voor En Passant en nooit werd daar de vraag opgeworpen wie het rondeverslag zou schrijven. Club-chroniqueur Richard Vedder nam die taak immers altijd voor zijn rekening (en met verve!). Sinds 2019 speel ik echter bij Apeldoorn en daar ligt dat iets anders. Regelmatig valt er een ongemakkelijke stilte, wanneer bij de gezamenlijke maaltijd de vraag wordt opgeworpen wie het verslag zou willen schrijven. Ik moet bekennen dat ik op die momenten zelf ook vaak net even een slokje van mijn drankje neem, of even de andere kant op kijk. Maar goed, uiteindelijk ben ik dan toch onder de aanhoudende druk van Merijn bezweken en dus doe ik bij deze verslag van onze openingsronde van seizoen 2025-2026.
Daarbij wil ik allereerst de aandacht vestigen op Arthur van de Oudeweetering die 216(!) keer voor Apeldoorn is uitgekomen in de KNSB-competitie (inclusief beker). Arthur was in zijn laatste seizoen ook nog eens playing captain en bovendien gewoon een hele fijne teamgenoot. Vanaf dit seizoen komt Arthur uit voor de Amsterdam Berserkers (en hij won daar afgelopen zaterdag bij zijn debuut). Dank voor alles Tuur!
Nieuwkomers in de ploeg zijn jeugdspelers Tommy Grooten en Oscar Zecha. Die jeugdigheid heeft ook zijn weerslag op onze teamapp. De vaak zeer fraaie schaakhistorische inzichten van Arthur zijn plotseling ingeruild voor screenshots van games met daarbij een taalgebruik dat voor mij nieuw, en niet altijd gemakkelijk te begrijpen is.
Buiten kijf staat echter dat we heel blij zijn met Tommy en Oscar. Ik ben altijd groot voorstander van het inbrengen van jong talent en het is heel mooi dat deze jongens de uitdaging van de Meesterklasse zien zitten.
Daarmee leek ons team voor dit seizoen rond, maar op vrijdagmiddag kwam er toch nog een verrassing uit de hoge hoed. Benjamin Bok bleek op zoek te zijn naar een club en hij kon nog precies op tijd lid gemaakt worden om de volgende dag al aan te treden. Uiteraard een enorme impuls voor ons team!
Voor de eerste ronde wachtte ons een uitwedstrijd tegen titelverdediger Charlois. Vorig jaar ging deze match met 5,5-4,5 verloren en het jaar daarvoor wonnen wij nipt met dezelfde score. Altijd een lastige match dus, en direct een goede test!
Laat ik allereerst opmerken dat de speelomstandigheden bij Charlois een enorme upgrade hebben doorgemaakt; een prettige speelzaal met een fijne analyseruimte/bar en, wat mij betreft een must voor elke Meesterklasse team, DGT-borden, waardoor alles live te volgen is. Laat ik direct even een zijpad inslaan: ik blijf het onvoorstelbaar vinden dat we in het jaar 2025 nog steeds slechts 20 van de 50 partijen live kunnen volgen in de hoogste klasse van het Nederlandse schaak.
Max Warmerdam pikte mij ruim op tijd in Woerden op, maar door vrij extreem oponthoud op de weg kwamen we toch een kleine twintig minuten te laat. Niet prettig natuurlijk, en bepaald niet onze gewoonte, maar ik geloof niet dat de achterstand op de klok een grote impact op onze partijen heeft gehad.
Bij aankomst werden we naast de auto opgewacht door een jongeman die ons begroette met ‘Hè, zie ik daar twee grootmeesters in een auto!’. Het bleek Oscar Zecha te zijn, die in dezelfde file had gestaan en blijkbaar geen enkele noodzaak zag om snel naar zijn bord te gaan. Ik had Oscar nog nooit eerder gezien, schudde hem de hand, en had direct een goede indruk van deze jongen. Iemand die in dit soort situaties zoveel rust uitstraalt, dat moet een groot talent zijn!
Nadat ik zelf al snel van de opening in een (prettig) eindspel terecht was gekomen besloot ik maar eens een rondje langs de velden te maken en erg vrolijk werd ik daar niet van. Vooral op de onderste borden hadden we het erg zwaar. We kwamen echter wel op een vroege voorsprong, door een ongelukje op het vierde bord.
Een zeer geslaagde Najdorf. Terwijl ik langs het bord liep, en aan het nadenken was over de vraag hoe goed het eindspel is na 22.b3 Dc3 werd de witspeler getroffen door een kortsluiting.
22.Pb3?? Lxg5 23.Dxg5 Dxc2+ 24.Ka1 Dxb3
0–1
Een echte verslaggever had ongetwijfeld bijgehouden hoe het verdere wedstrijdverloop was, maar hier blijkt maar weer mijn onervarenheid. De kans dat het vervolg chronologisch is, lijkt dus klein, maar we doen net alsof. Naast Nico, bediende ook Merijn zich van zijn vertrouwde Najdorf deze ronde – maar dan niet op de manier waarop Don Miguel het bedoeld heeft.
Een uitroepteken voor de creativiteit en de manier waarop het uitpakt.
22.f4 Txc5 23.Lxc5 Dxc5+ 24.Kh1
Het kritieke moment. Zwart is er op Bosboomiaanse wijze in geslaagd verwarring te stichten maar moet nu doortastend op blijven treden. Fraai is de variant 24…Pxe4! 25.bxa6 Lf6 26.a7 Ta8! 27.Pxa8 Lxb2 28.Pb6 en nu kan zwart remise forceren met 28…Pf2+ 29.Txf2 Dxf2 30.Lf3 Lc3!! (dreigt …Le1) 31.Tg1 Ld4 etc. of besluiten door te spelen met 28…Dxa5!? 29.a8D Dxb6 met prachtige compensatie in een volgens de engine dynamisch gelijke stelling. Wit kan nog proberen af te wijken met 26.Db1, maar 26…Pc3 27.a7 Td8! en …Dxa5 op de volgende zet is wederom prima.
24…axb5
Deze zet had eigenlijk een dame moeten kosten, na 25.Tc1 De3 26.Tf3 Dxe4 27.Ld3. De opkomende tijdnood heeft ongetwijfeld een rol gespeeld bij deze gemiste kans. Wat volgt is een wat rommelige tijdnoodfase.
25.e5 Pe4 26.Lf3 d5 27.Lxe4 dxe4 28.f5 exf5 29.Txf5 Kg8 (29…Td8!, om het paard op b6 te houden, geeft winnend voordeel.) 30.Pd5 Td8 31.Pxe7+ Dxe7 32.Tff1 h3
Hier werd remise overeengekomen. Zwart staat nog steeds beter maar ik kan me voorstellen dat 33.Txd8 Dxd8 34.e6! er in tijdnood nog wat eng uitziet.
½–½
Op 10 speelde Oscar in zijn debuut met zwart tegen Noah Ritzerveld, waarmee de gemiddelde leeftijd op dat bord 14 jaar was. Is dat een record?
De opening is niet slecht verlopen en na bijvoorbeeld 15…Dd7!? met het idee om dames te ruilen op g4 heeft zwart weinig problemen. Nog krachtiger is 15…d5! omdat wit na 16.e5 Pd7 17.Lxd5 Ta7 moeite heeft om tegen de dreigingen …Pdxe5 fxe5 Td7 of …Dh4 iets goeds te verzinnen.
15…Pd7 16.Dg3 Pc5 17.Ld5 Tc8 18.f5 Pe5 (18…Pe7! is taaier, nu krijgt wit wel heel vrij spel.) 19.b4 Pa4 20.Tac1 Tc7 21.f4 Pc4 22.Pb3 Df6 23.Kh1
Noah doet het allemaal keurig. Ik wilde dat ik zo schaakte op mijn veertiende.
Zwart geeft op. Een partij waar weinig op af te dingen is!
1–0
De overwinning van Benjamin Bok zou ik in één woord omschrijven als gedecideerd. Er was eigenlijk maar één kritiek moment, en daar ging zijn jeugdige tegenstander direct in de fout.
Bok, Benjamin
Jakhari, Ansh
Meesterklasse, (1.5) 20.09.2025
1.Pf3 Pf6 2.c4 g6 3.g3 Lg7 4.Lg2
De loper heeft altijd een sterke voorkeur voor dit veld in de partijen van Benjamin!
Op 14…Ld4! heeft wit niets beter dan terug naar c1 te gaan. Dan had Benjamin na …Lg7 weer iets anders dan De3 moeten verzinnen.
14…Pd4 15.Lxg7 Pxg7 16.Pxd4 Lxg2 17.Pdb5!
Wellicht heeft de zwartspeler deze zet onderschat.Het is de reden dat 15…Pf5 sterker is, maar het blijft een vervelende stelling na 16.De5 Phxg7 17.Dc7.
Goed voor het moreel was ook de vastberadenheid van onze derde debutant Tommy Grooten. De ervaren Steven Geirnaert behandelde de opening uitstekend en kreeg al snel (groot) voordeel. Toen ik 24.Pe1??!! Lxe5 25.e4 op het bord zag komen gaf ik er weinig meer voor, maar Tommy liet met zijn taaie verdediging zien dat hij niet zomaar omver te blazen is.
Tommy laat via de mail weten dat hij hier 18.Pfe5 had moeten spelen, en dat lijkt inderdaad beter. De variant 18…Pd5 19.Lxd5!? Dxd5 20.dxc5 Pd7 21.Lxc3 Pxc5 is dan interessant. De paarden doen hier vermoedelijk niet onder voor de lopers. Ik zou er nog aan toe willen voegen dat wit ook een zet eerder 17.Pfe5 had kunnen overwegen, omdat 17…Pc2 18.Lxb7 Pxa1 19.Dxa1 uitstekende compensatie geeft.
18…Pd5!
Een enorme kink in de kabel, want nu is 19.Dxc5 Le7 ineens heel erg ongemakkelijk. 20.Dc1 Tc8 21.Dd2 Lb4 verliest zelfs een dame, maar ook 20.Dc4 Tc8 21.Db3 (of 21.Da2 Pb4) 21…Lc2! kost de kwaliteit.
Het verlangen om de vervelende stelling op een geforceerde manier tot een oplossing te brengen is begrijpelijk, maar helemaal correct kan dit niet zijn. Toch is ook zonder wits 24e zet het eindspel al bijzonder onprettig.
24…Lxe5 25.e4
Deze stelling kan zo de boekjes in. Wat Geirnaert speelt is zeker niet slecht, maar beduidend sterker is 25…Ld6!! 26.exd5 e5 met een strategisch gewonnen stelling voor zwart. Boosdoeners zijn de loper op g2 en de verzwakte damevleugel. In het vervolg dringt zwart nog stevig aan maar Tommy geeft geen krimp.
38…Pd7 had zwart in staat gesteld nog een paar uur van de stelling te genieten. De partijzet laat een directe gelijkmaker toe.
39.Tc8+ Kg7 40.Pxe6+! fxe6 41.Tc7+ Omdat de koning aan h7 moet blijven plakken is g6 het enige veilige veld, maar daar is het paard op e4 weer niet blij mee. Om diezelfde reden werkt 41…Kh8 42.Tc8+ Lg8 ook niet. 41…Kg8 42.Tc8+ Kg7 43.Tc7+ Kf6 44.Txh7 Ke5 45.Td7 Pc5 46.Td2 Ta3+ 47.Ld3 Tc3 48.Td1 Ta3 49.Td2 Kf6 50.Td1 e5 51.Ke2 e4 52.Lc4 Tc3 53.Td6+ Ke7 54.Td4 Tc2+ 55.Ke3 Txh2 56.Ld5 Tg2 57.Lxe4 Txg3+ 58.Kf4 Ta3 59.Lf5 h5 60.Kg5 Ta5 61.Td5 Pe6+ 62.Lxe6 Txd5+ 63.Lxd5 En remise. Het mag duidelijk zijn dat Tommy uit het juiste hout gesneden is!
½–½
Dit soort halfjes zijn natuurlijk fijne opstekers, en toen ook de duw- en trekpartij van Sjef onze kant op viel was de match eigenlijk al beslist.
Provocatief spel! Sjef schrijft in de mail dat 13.Tb1 hier de hoofdvariant is en dat hij daar ‘niet bewust van afgeweken is’. Ik vind dat een prachtige manier om te zeggen dat je out of book bent.
13…d4
Zeer in aanmerking komt ook 13…b6!? omdat 14.cxb6 d4 15.Dd3 Pge7 nu een betere versie van de partij is.
Na 21…Ld7 22.Tb1 Lc6 is de stelling dat zwart compensatie voor de pion heeft een behoorlijk understatement. De Franse loper is een monster op de lange diagonaal. De partijzet geeft Sjef rommelkansen, en dan is hij op zijn best!
21…b6 22.Db3 Dc6 23.cxb6
Dit is een wel heel heftige beslissing. 23.0-0! Lb7 ziet er gevaarlijk uit, maar na 24.Tf2 g3 25.Tf3 is het mat ver weg. De variant gaat verder met 25…Kf7! 26.cxb6 Dd7! 27.Txg3 Tg8 28.Lf1 Dd1 29.bxa7 Lc6 30.Tb6 Txg3 31.Dxg3 Tg8 en deze op het oog gecompliceerde stelling, schijnt gelijk te zijn. Het is duidelijk dat ik deze variant niet zelf verzonnen heb.
23…Dxg2 24.Tf1 axb6
Wederom had de loper naar d7 gemoeten. Na 24…Ld7 is de stelling hoogst onaangenaam. Bijvoorbeeld 25.bxa7 Txa7 26.Tb8 Txb8 27.Dxb8+ Pc8 en zwart is geweldig gecoördineerd.
De engine wil hier 30.Le3 Tb7 31.Lb6 doen maar ik kan me voorstellen dat deze zelf-penning er in opkomende tijdnood wat onnodig uitziet. Mij bevalt 30.Ld2 erg goed. De loper gaat naar b4 om een veilig huis voor de koning te bouwen. Wit kan daarna met Kc1-b2 de stelling verder onder controle brengen.
30…Ta4 31.Dc5
Een stelling waar je wat meer tijd voor zou willen nemen dan de 2 minuten die Mees hier nog op zijn klok had. De kritieke zet is 31…La6! waarbij het allereerst belangrijk is om op te merken dat 32.Txe6 niet op slag wint. Er dreigt mat, en enigszins verrassend wint dat ook na 32…Lxc4 33.Tg6+ Kh7 34.Txh6+! Kxh6 35.Dxf8+ Kxh5 36.Dh8+! (niet 36.Dxf5+ Kh4!) 36…Kg6 37.Df6+ Kh7 38.Dxf5+ enzovoorts. Ook 32…Pxe6 33.Lxe6+ gaat mat, en dus moet zwart 32…Df3+! waarna er geen goede manier is om uit de schaaks te lopen.
Dan 32.Lb3. Ook hier is 32…Df3+ cruciaal, en moet zwart na 33.Kd2 vooral geen 33…Dxf4+ 34.Kc3! toelaten. Beter is 33…Txf4, maar nog sterker is 33…Tc8! want 34.Lxa4 Pd5! hoeft zwart niet te vrezen. Al met al is het duidelijk dat zwart hier voor had moeten gaan, maar de klok…
31…Txc4 32.Dxc4 Pd5 33.Dd3!
Een hele fijne zet om uit te voeren. Op d3 is de dame een goede verdediger van de koning en bovendien komt c2-c4 nu in de stelling. Sjef laat in het vervolg niet meer los.
Dan mijn eigen partij. Tegenstander Sim Maerevoet hoort bij een nieuwe generatie Belgische spelers en speelde vorig jaar nog mee op de Olympiade in Boedapest. Zoals gezegd, de aanvankelijke achterstand op de klok speelde geen grote rol, omdat de partij al snel een vrij technisch karakter kreeg.
l’Ami, Erwin
Maerevoet, Sim
Meesterklasse (1.1), 20.09.2025
1.e4 c5 2.Pf3 g6 3.c3 d5 4.e5 Lg4 5.d4 Pc6 6.Pbd2
Om na ruil op f3, met het paard terug te kunnen nemen.
6…cxd4 7.cxd4 Da5
De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik deze zet volkomen gemist had. Zwart dreigt nu op f3 en d4 te nemen en dus is mijn antwoord gedwongen.
Ik geef toe dat dit niet het spannendste diagram in dit verslag is, maar toch is de stelling interessant. Volgens de engine maakt het allemaal niet veel uit, maar ik denk dat 12…a5! hier zonder meer de beste zet is. Ik kan geen gebruik maken van de onderontwikkelde zwarte koningsvleugel, en verder wordt het verschil met de partij snel duidelijk.
12…e6 13.a3 Pc6 14.b4
Het is dit ruimtevoordeeltje op de damevleugel dat wit een voordeeltje geeft. Sim dacht nu erg lang na, maar vond niet de juiste oplossing. Vermoedelijk is iets als …14…Pge7, of 14…a6 nu het beste.
14…a5 15.b5 Pa7
Geen fijn veld voor het paard, maar de stelling is al lastig.
De stelling speelt erg gemakkelijk. Nu is g2-g4 een grote dreiging en 25…Pf5 26.Pxf5+ brengt ook geen verlichting. 26…exf5 27.Tac1 Txc1 28.Txc1 Tc8 29.Ph3 wint de d-pion en 26…gxf5 27.Tac1 gevolgd door Ph3-f4 is ook uit. Zwart besluit de stelling dan maar zelf te openen.
Het paard op a7 is het grote probleem. Als die op magische wijze van a7 naar g7 getransporteerd zou kunnen worden, is zwart er niet zo slecht aan toe. Nu speelt wit in feite met een stuk meer.
30…hxg4 31.Pxg4+ Kf5 32.Pd3 Pc4+ 33.Kd1
Nu is de zwarte koning ook nog eens verstrikt in een matnet. Zelf was ik vooral gefocust op Ta2-e2-e5, maar zoals mijn tegenstander na afloop terecht opmerkte, is Tc1xc4 minstens net zo effectief.
Dwingt zwarts volgende zet af, want 40…Txh6 41.Pg2+ Kg3 42.Txg5 Kh2 43.Pf4 is ontdekbaar mat.
40…g4
Op dit moment vielen er een aantal vlaggen om mij heen wat normaal gesproken geen probleem is, omdat er na zet 40 nog een half uur bij komt. Alle klokken bleken echter verkeerd ingesteld en het herstellen daarvan nam de nodige tijd in beslag. Dat gaf mij de gelegenheid om mijn zesde kopje thee te bestellen. Ondertussen dacht ik dat 41.fxg4 Txh6 42.Tf1+ tot mat moest leiden, maar zag nog niet direct hoe. Daarom besloot ik uiteindelijk maar voor de simpele oplossing te gaan.
41.Pxg4 Pf7 42.Te4+ Kf5 43.Tg1 Teg8 44.Ke3
Zwart geeft op, er is geen verdediging tegen Tf4+.
1–0
De partij die ik het beste heb kunnen volgen is die van Thomas, omdat hij naast mij op bord 2 zat. Naast een korte fase, vlak na de opening, waarin ik me even zorgde maakte, leek Thomas met elke zet beter in de partij te komen. Een pionwinst in de tijdnoodfase werd door onze eindspelkunstenaar vakkundig naar winst gevoerd.
Stuurt aan op complicaties die met 12…Pxe4 13.Dxe4 Pf6 en …c5 te ontwijken waren.
13.Pd6 Ld5 14.e4 Lxd6 15.Lxd6 Lxe4
Ook 15…c4!? komt in aanmerking, want dan volgt na 16.De2 Lxe4 17.Lf8, de tussenzet 17…Ld3. 16.De2 Te8
(16…c4 is een transpo naar de vorige noot.)
17.dxc5 Da5 18.Tfc1 Tec8
Hier maakte ik me toch wel enige zorgen. Dat blijkt bij navraag aan Stockfish niet onterecht. 19.a3! is erg krachtig, want zwart kan niet op c5 nemen (19…Pxc5 20.axb4 Dxb4 21.De3 verliest materiaal) en er dreigt simpelweg Dd2. Ook 19…bxa3 20.Txa3 Db4 21.Tc4! Db7 22.Taa4! is vernietigend.
19.De3 Ld5 20.a3 bxa3 21.Txa3 Db4
Het grote verschil met de variant op zet 19 is dat wit nu geen Tc4 heeft. Dat maakt dat zwart nu wel overeind kan blijven.
22.Dd2 Db7 23.Dd4 Pe4
Waar het witte bouwwerk met de pion op c5 en loper op d6 lange tijd een sterke indruk maakte, lijkt het nu te wankelen. De enorme druk die van de dame en loper uitgaat op de lange diagonaal is ook bijzonder onprettig voor wit.
Dit is een heel ongelukkige zet. De loper staat prima op e7, maar de toren moet verbeterd worden: 36.Td7 met het idee Ta7 is juist. Overigens is het achteraf makkelijk praten. Kunin had hier nauwelijks tijd op de klok, en staat al lange tijd onder grote druk. Een fout is dan snel gemaakt.
36…Pc4 37.Lc5 Pe5 38.Td5 f6
Vermoedelijk is deze stelling al niet meer te houden. Zwart gaat de toren op a8 zetten en rennen met de a-pion.
39.f4 Pc4 40.Kf2 a4 41.Ke2 a3 42.Ld4 a2 43.Td7
Na 43.Kd3 wilde Thomas de partij beslissen met 43…Pa3 44.Ta5 Pc2! en dat is inderdaad ruim voldoende.
43…Pa5 44.Kd3 Pb3 45.Ta7 Td8
Dit was een goed moment om op te geven, maar Kunin besluit door te spelen tot mat.
En zo stevenden we af op een ruime overwinning in Rotterdam. Max Warmerdam voegde nog een halfje aan het totaal toe met een remise tegen Oleg Korneev. Max heeft dit weekend (vermoedelijk?) een record gevestigd door drie Meesterklasse-wedstrijden te spelen. In verband met de World Cup speelde hij op vrijdagavond vooruit tegen LSG (remise tegen Jan Smeets) en op zondag werd in verband met het EK voor landenteams vooruit gespeeld tegen Kennemer Combinatie (punt tegen Arthur de Winter).
De partij tegen Korneev kwam voor mijn gevoel nooit helemaal van de grond. Toch waren er wel kansen, want 16.bxc3 of 18.Pe5 Lxg2 19.Kxg2 ziet er prettig uit. Nadat Korneev het sterke 23…f5! had gevonden, was het duidelijk dat er aan de noodrem getrokken moest worden. Dat deed Max dan ook, en Korneev leek op dat moment tevreden met remise. In elk geval zou dat verklaren waarom hij in het eindspel niet meer aandrong.
Sterk spel. Het opspelen van de f-pion brengt allerlei dynamische ideeën in de stelling.
24.Lg2 Dd8
Zwart wil graag …f5-f4 doorzetten en het antwoord Lh4 uit de stelling halen. Bovendien is d5 nu gedekt, zodat zwart op 25.gxf5 met de e-pion terug kan slaan. Ook interessant is om met het anti-positionele 24…fxg4!? voort te zetten. Na 25.hxg4 Dd8 is de stelling volgens de engine in evenwicht – en wie ben ik om aan dat oordeel te toornen – maar praktisch vind ik de dreiging …Dg5 eventueel gevolgd door …h5 vervelend, en na 26.e4 Pf4 hangt e6 niet omdat 27.Lxf4 Txf4 28.Dxe6+ Lf7 direct een pion terug wint op g4.
25.gxf5 exf5 26.Lxd5+ cxd5 27.Dc7 f4!
Een belangrijke. De pion kan niet geslagen worden vanwege …Dh4.
28.Dxd8 Taxd8 29.Lh2 f3
Na 29…Le8 is het eindspel bijzonder onprettig. Zwart gaat met …Td6-h6 en eventueel …Ld7 de h-pion op de korrel gaat nemen. De partij zet is min of meer een remise-aanbod.
30.Tc1 Tc8 31.Txc8 Txc8 32.exf3 Tc2 33.Txc2
½–½
Daarmee was de score al op 6,5 en was de knotsgekke partij tussen Vandenbussche en Saša inmiddels tot een remiseachtig eindspel getransformeerd.
Een zet die je automatisch doet, maar niet de beste. Het dynamische 10…bxc6! is juist, want de stelling na 11.bxc5 dxc5 hoeft zwart niet te vrezen – integendeel!
11.g4 Ph4
Interessant is ook 11…cxb4 12.axb4 b5!? want zoals bekend dient een flankaanval altijd op de flank beantwoord te worden. Het idee is dat na 13.cxb5 Lb7 de opstoot …d5 niet of nauwelijks te stoppen is.
12.Le3 Pg2+ 13.Kd2 cxb4 14.axb4 Pxe3 15.fxe3
Een blik op deze stelling leert dat wit een wel heel experimentele opzet heeft gekozen. Het is zaak voor zwart om de stelling te openen, zodat de lopers wel tot hun recht komen en de koning op d2 wat minder.
15…a6 16.Db3 Kh8 (16…b5! zowel nu als op de volgende zetten, had het wit lastig gemaakt.) 17.h4 Ld7 18.Thg1 g6 19.Pd5 f5 20.exf5 gxf5 21.g5 Le8 22.Db2
Wat een verschil met de stelling na 15.fxe3! De witte opzet is volledig geslaagd. Met de laatste zet is de dreiging Pxe5 al in de stelling gekomen.
22…Tg8 23.c5
De eenvoudigste winst is 23.Pxe7 Dxe7 24.c5, waarna wit op d6 en e5 slaat. In het vervolg loopt de stelling volledig uit de hand. Waarbij zwart op zet 28 nog een winst mist.
Ondanks heldhaftig verzet lijkt de partij, nu zet 40 gehaald is, dan toch verloren te gaan. Het meest overtuigende is 41.Txa2! want na 41…Tg2+ 42.Kc1 Txa2 43.Pf6 gaat zwart mat. Als ik de live-registratie mag geloven, werden de volgende zetten echter ook nog a-tempo gespeeld. Hadden de spelers niet door dat zet 40 bereikt was?
41.Pf6?? Tg2+ 42.Kc1 Tg1+ 43.Kb2 Tg2+ 44.Tc2
De enige manier om de partij nog verder te laten gaan, want de koning heeft geen veilige route omhoog. 44.Kb3? Txe3+ 45.Kb4 Tb2+ 46.Ka5 Ld7! is problematisch en dat is 46.Kc5 Tc3+ 47.Kd6 Txc7 48.Kxc7 Lc4! gevolgd door …Tb1 ook.
44…Txc2+ 45.Kxc2 Txe3 46.d5
Het lijkt de witspeler in deze fase ook allemaal wat teveel te worden. Zwart wint nu met 46…f4 waarna de f-pion gewoon doorloopt. Bijvoorbeeld 47.d6 f3 48.d7 Lxd7 49.Pxd7 f2! en …Te1 of 47.Txa2 Te2+ 48.Kb1 Txa2 49.Kxa2 f3 50.Pg4 Lc4+ en …Lxd5 op de volgende zet.
46…Kg7 47.d6 h6 48.Pd5 Te2+ 49.Kb3 Ld7
Het laatste moment waarop de partij van evaluatie (ernstig) veranderd is. Ik neem aan dat 49…hxg5 50.Pc3 Saša er van weerhield om op g5 te slaan, maar na 50…Te3 51.Txa2 Kh6 is de winst niet ver weg. De d-pion is onder controle en de vrije f- en g-pion gaan de partij beslissen.
https://apeldoorn1.nl/wp-content/uploads/2025/09/Europoort-Apeldoorn-20252026-scaled.jpg17062560Erwin l'Amihttps://apeldoorn1.nl/wp-content/uploads/2023/09/Apeldoorn1-logo-wit.pngErwin l'Ami2025-09-23 09:13:112025-09-24 11:07:34Apeldoorn overtuigend uit de startblokken
Na een zeer teleurstellend seizoen rest ons niks anders dan de strijd om de zevende plek. Maar bovenal willen we het seizoen goed afsluiten. Maar een uitwedstrijd tegen Kennemer Combinatie, die nog meedeed om de titel, was geen makkelijke uitdaging.
Gelukkig wisten we al vroeg in de wedstrijd hun twee sterkste spelers te neutraliseren: Erwin l’Ami en Thomas Beerdsen kwamen nooit echt in de problemen en maakten met zwart keurige remises tegen respectievelijk Casper Schoppen en Liam Vrolijk.
Ondertussen had Sjef Rijnaarts er weer een ouderwetse chaos van gemaakt tegen Friso Nijboer. Een met overtuiging gespeeld stukoffer bleek een mix-up van varianten. Met 18… De8 had Sjef het nog spannend kunnen houden, maar nu wist Friso het voordeel naar zich toe te trekken. Met een stuk meer maakte Friso in tijdnood geen fouten meer.
Meer spektakel was er te vinden op het laatste bord bij Merijn van Delft met zwart tegen Eline Roebers. Eline gooide tegen de Najdorf alle pionnen naar voren en Merijn kon zich niet inhouden: hij offerde twee paarden om de witte koning naar e4 te lokken.
Stelling na 23. Kxe4
Ondanks de complexe stelling werd er door beide spelers heel sterk gespeeld. Het was echter Eline die de fout in ging met 26. P5d4. Vanaf dat moment trok Merijn het initiatief naar zich toe en bezweek Eline uiteindelijk onder de druk.
Wie ook sterk speelde was Nico Zwirs, met zwart tegen Tim Grutter. Ook hier gooide wit al zijn pionnen naar voren tegen de Najdorf, maar ook Nico liet zich niet gek maken. Hij vond de perfecte remedie: elke keer de beste zet spelen. Dat resulteerde erin dat de gatenkaas die wit had aangericht perfect uitgebuit werd. Een nauwkeurigheid van 98% volgens Lichess, chapeau!
Wie ook 98% nauwkeurigheid haalde, was Max Warmerdam in zijn partij tegen Khoi Pham. Khoi wist de listige openingsopzet van Max nog goed te pareren en een gelijk eindspel te bereiken. Maar op zet 31 ging het mis voor Khoi:
Stelling na 31…Kd5??
Max speelde 32. f5 en kreeg zijn droomstelling: het paard mag naar e4 en er ontstaat een klassiek goed paard vs slechte loper eindspel. En laat dat maar aan Max over.
Saša Albers deed ook een duit in het 98%-nauwkeurigheid-zakje. Alleen Rob Schoorl deed met hem mee en de partij is, ondanks een boeiende opening, nooit uit balans geweest.
De partij tussen Lucien van Beek en Hicham Boulahfa ging ook lange tijd gelijk op. Hicham wist de druk over de zwarte velden in de opening goed te neutraliseren en ze bereikten vrij snel een eindspel. De loper leek optisch sterker dan het paard, maar pas toen Hicham vrijwillig zijn paard op d8 zette, kwam hij pas echt in de problemen.
Tim Lammens speelde, niet voor het eerst dit seizoen, een uitstekende partij. Hij probeerde met wit het dynamische spel van Onno Elgersma op te vangen en deed dat naar behoren.
Stelling na 29. hxg5
Hier draaide Onno echter de zetten om: hij moet eerst 29… Lxg2 spelen en dan kan er op e3 geslagen worden. Maar de partijzet 29… dxe3 laat 30. Lxe4 met tussenschaak toe! Maar Tim sloeg vrij snel terug op e3 en gaf later aan ook geen idee te hebben waarom hij niet op e4 tussendoor had geslagen. Hij kreeg alsnog een goed eindspel op het bord, maar Onno wist de optimale samenwerking tussen zijn stukken te vinden en het zwarte paard domineerde de witte stukken. Meer dan een zetherhaling zat er voor Tim niet meer in.
En dan hebben we het slechtste voor het laatst bewaard: mijn eigen partij tegen Murad Abdulla. Waar iedereen in de match met nauwkeurigheidspercentages van 90% en ruim daarboven strooide, haalden wij de 80% niet. De partij heeft dan ook geen saai moment gekend: na de controle volledig weggegeven te hebben, moest ik een kwaliteit geven om de partij gaande te houden. Met sterke centrumpionnen bleef mijn stelling erg goed, maar vocht Murad zich met actief spel goed terug in tijdnood. Na nog een stukoffer kreeg ik een winnende aanval, maar gaf die nog volledig weg met 51. Tf1
Stelling na 51. Tf1
Zwart heeft hier het sterke 51… c2, met als voornaamste dreiging 52…Dxf1+ 53. Dxf1 Tb1! En niet alleen promoveert zwart, maar ik ben vooral al mijn aanvallers kwijt. Maar deze laatste kans miste hij en toen was er geen redden meer aan.
Het was ook toen pas dat ik om mij heen keek en zag dat we een ruime overwinning hadden geboekt: 7-3. Zo konden we een teleurstellend seizoen toch positief afsluiten. Het bijbehorend drankje in het zonnetje op een Bloemendaals terras smaakte dan ook prima.
We feliciteren Charlois Europoort met de zwaarbevochten titel in de Meesterklasse!
https://apeldoorn1.nl/wp-content/uploads/2025/05/KC-1-Apeldoorn-1-2024-2025.jpeg15362048Stefan Kuipershttps://apeldoorn1.nl/wp-content/uploads/2023/09/Apeldoorn1-logo-wit.pngStefan Kuipers2025-05-13 09:24:152025-05-13 15:25:25Apeldoorn 1 eindigt seizoen met goed gevoel
Op 5 april speelt Apeldoorn tegen het laag geklasseerde Stukkenjagers. Op papier zijn wij dan ook de grote favoriet. Zelf speel ik nog voor een kleine kans op mijn derde IM-norm. Vandaag loopt echter alles anders dan gepland. Ik verspeel op het einde eenvoudig een goede stelling, maar ook op andere borden gaat het helemaal mis en daarmee verliezen we de match met 7,5-2,5.
Merijn van Delft speelt op bord 1 tegen Luuk Baselmans en besluit na een een vroeg remiseaanbod verder te spelen. Er ontstaat een typische Siciliaanse vechtstelling, waarbij Luuk door listig spel de overhand krijgt. Merijn offert met d5 een pion, wellicht niet helemaal correct, maar door een verkeerde reactie van Luuk neemt hij hiermee het initiatief over.
Dit is echter van korte duur, want na onhandig spel blijft er een gelijk eindspel over en is er tot remise besloten.
Nico Zwirs wordt verrast door het Russisch van Bob Jansen en gaat over naar een Philidor in de voorhand. Bob gaat in zijn stijl volle bak in de aanval met 5…, Tg8, wat Nico handig countert in voor hem een bekende stelling (met een extra zet, namelijk Le2) en na verkeerd terugslaan van Bob op d5 trekt Nico de partij vlot naar zich toe. Hier was …Pxd5 nodig, na …Lxd5, Pe4 staat de pion op g5 drie keer aangevallen en heeft zwart problemen op f6.
Tim Lammens heeft tegen Jasper Beukema een rustige opening te pakken. Jasper speelt met vuur door met 25. Da7 op pionnenjacht te gaan. Op twee momenten kan Tim toeslaan met 29… Dd3 en 30… Pa4, waarna Jasper zijn stukken niet meer snel genoeg in de verdediging krijgt en veel materiaal moet geven.
In plaats daarvan gaat Tim voor een pion en staat het ongeveer gelijk in een zeer complexe stelling. Vlak voor de tijdcontrole wordt Tim verrast door 39. e5 en 40. Dd3, waarna Jasper de partij goed afmaakt.
Max Warmerdam kiest tegen Helmut Froeyman voor de Hollandse aanpak. Hierin moeten veel lastige besluiten genomen worden. Na onhandige zetten van Helmut komt Max prettig te staan, maar hij pakt niet door. Hierdoor krijgt Helmut de coördinatie weer terug en is e5 lastig te stoppen. De stelling raakt daarna gesloten en beide spelers komen tot slot remise overeen.
Onze Stefan speelt tegen hun Stefan: Beukema – Kuipers. Onze Stefan speelt de opening te naïef en loopt daardoor de rest van de partij achter de feiten aan, terwijl hun Stefan het sterk afmaakt met het fraaie Pd8 op het einde.
Zowel Thomas Beerdsen als Saša Albers (zie later in het verslag) kiezen voor de Schotse aanpak met wit. Thomas pakt in rustige aanpak een klein plusje. Sam Baselmans weet met taai en nauwkeurige verdediging zijn linies gesloten te houden en zo de remise veilig te stellen.
Op bord 7 verrast Arthur van de Oudeweetering zijn tegenstander, Sjoerd van Roon, met een complexe opening (Ulvenstadt). Dit weerhoudt Sjoerd niet om vol in te gaan op de complicaties en na 12. Pd2 is het aan Arthur om het goede antwoord te vinden. Hier moet zwart voor f6 en lange rokade gaan (wat niet mogelijk is bij 12. Te1), maar Arthur vindt deze oplossing niet en komt voor onoverkoombare problemen te staan en verliest daarna snel.
Zelf word ik door Remco Sprangers met 5. …, h5!? verrast om zo een theoretische Najdorf te vermijden. Dit pakt in eerste instantie goed voor Remco uit, tot de vreemde ruil op d5, waarmee een belangrijke loper opgegeven wordt. De stelling vraagt om 0-0-0 voor wit om voordeel te pakken, zonder dit blijft de partij lange tijd gebalanceerd. Met Th7?! en later Tb8?! speelt Remco echter te passief en kan ik met 33. Kc2 groot voordeel pakken. Maar in de twee zetten erna geef ik eerst het voordeel weg, daarna de hele partij en loop ik in een thematisch matnet.
Lucien van Beek knokt zich na een slechte opening tegen Bertalan Bokorovic helemaal terug in de partij. Met 28. …, Lxb2+ tast Lucien volledig mis en is de partij direct klaar.
Saša Albers kiest tegen Joppe Raats voor een wildere versie van het Schots dan Thomas en pakt voordeel in de opening. Op zet 24 kan hij toeslaan met Df3 en een zet later met Lg4+ om winnend voordeel te pakken.
Daarna gaat het snel mis helemaal na 28. Dxh7??.
Volgende ronde is de afsluiter tegen Kennemer Combinatie, waarin wij onszelf nog een keer willen laten zien!
https://apeldoorn1.nl/wp-content/uploads/2025/04/Apeldoorn-1-Stukkenjagers-1.png298607Sjef Rijnaartshttps://apeldoorn1.nl/wp-content/uploads/2023/09/Apeldoorn1-logo-wit.pngSjef Rijnaarts2025-04-07 12:31:472025-04-07 14:37:10Gifbeker nog niet leeg voor Apeldoorn
In de zevende ronde van de Meesterklasse zakten we af naar Zeeuws-Vlaanderen om het op te nemen tegen hekkensluiter HWP Sas van Gent. Na een verre, maar voorspoedige reis hadden we nog precies genoeg tijd over om rustig een kwartiertje te kunnen wachten op passerende schepen die via het Kanaal van Gent naar Terneuzen onze weg kruisten. Vervelender was dat we door ziekte met slechts negen spelers aan de start stonden.
Arthur van de Oudeweetering kwam goed uit de opening tegen de Zeeuwse kopman Koen Leenhouts. Maar toen de stelling na een onnauwkeurigheid moeilijker werd, kostte dit Arthur veel bedenktijd. Een misser in tijdnood bezegelde een nul voor onze captain.
26… Lf3? won geen kwaliteit, maar verloor direct na 27. Txc7! (27… Lxe2 28. Txg7+ wint de dame terug met rente).
Voor Freddie van der Elburg werd het ook een zware middag. Zijn tegenstander Randy van Houtte wist de juiste stukken en pionnen op de juiste velden te ruilen om twee verbonden vrijpionnen over te houden. Dit bleek praktisch niet te verdedigen voor Fred.
Lucien van Beek deed tegen Glen de Schampheleire veel pionzetten in de opening en bouwde daarmee een ruimteoverwicht op.
Dit was niet zonder risico, want na 13… f6 kwam het centrum onder druk te staan en hingen er o.a. gevaarlijke stukoffers op e5 boven de markt. Toen Glen echter met 14. Dd2 Pb6? de druk op e5 opgaf, kon Lucien rustig zijn stukken ontwikkelen en zijn overwicht uitbouwen. In tijdnood maakte Lucien het goed af.
Ook Nico Zwirs sloeg in de tijdnoodfase toe. In een stelling met een piepklein, maar oneindig doorspeelbaar plusje voor Nico gaf zijn tegenstander Helmut Cardon een pion voor iets wat even leek op eeuwig schaak, maar het niet was.
Max Warmerdam zat naar eigen zeggen lichtelijk te freestylen in de opening tegen Arne Nemegeer. Dit leidde na 16 zetten tot de volgende stelling:
Deze stelling stond ook ooit voor mijn neus in Lammens – Rademakers, Warschau 2010. Er is nog geen stuk van het bord, maar wit staat al gewonnen. Wit kan rustig de zwarte koning uitroken, terwijl zwart geen tegenspel heeft. Max zette zijn overwicht beheerst om in een punt.
De fraaiste partij van de dag werd gespeeld door Sjef Rijnaarts. Tegen Tamer Ismail trok hij de partij naar zich toe met een stukoffer:
Na 19. Lxg6! Tg8 20. Lxf7+ Kxf7 21. Dh3 h4 22. Pd4 Pc5 23. f5 Lb5 24. f6 stonden Sjef’s koningsvleugelpionnen klaar om als een bulldozer de zwarte stelling plat te walsen. Sjef speelde de partij verder soepel uit.
Mijn eigen partij was minder esthetisch verantwoord. In een rommelig tijdnoodduel tegen Adrian Roos kon ik uiteindelijk profiteren van de kwetsbare positie van de witte koning. Zo hadden we in de tijdnoodfase onze achterstand omgezet in een 5-3 voorsprong.
Voor Stefan Kuipers verliep de tijdnoodfase (en de fase daarvoor) minder voorspoedig. Toen de rookwolken waren opgetrokken, moest hij een eindspel met een pion minder verdedigen tegen Benjamin Decrop. Maar Stefan rechtte de rug en toen Benjamin te lang wachtte met het opspelen van zijn extra pion, kon Stefan deze blokkeren en afwikkelen naar remise. Onze laatste strijder was Saša Albers. Flipperkastschaak, zo noemde hij zijn veelbewogen partij tegen Simon Provoost. In de tijdnoodfase kwam Saša gewonnen te staan, maar daarna ging het alsnog mis en uiteindelijk kwam hij nog goed weg met remise:
Met drie pionnen minder besloot de witspeler remise te forceren via 50. Txh4 Dxh4 51. De5+ en eeuwig schaak. De zwarte stukken staan echter zo onhandig dat wit nog had kunnen winnen met 50. Dc7! Tg7 (ook na 50… Dh5 51. Ka2! is zwart machteloos, een leuke stelling om zelf eens te bekijken) 51. Db8+ Tg8 52. Dxb7 en via dit “trappetje” haalt wit de a- en b-pionnen op om uiteindelijk met de b-pion door te lopen.
Zo wonnen we na een lastige wedstrijd met 6-4 en voorkwamen we dat we in de laatste wedstrijden eventueel nog degradatiespoken zouden moeten verjagen. Onze volgende wedstrijd spelen we op 5 april thuis tegen de Stukkenjagers.
In ronde 6 speelt Apeldoorn 1 tegen Paul Keres en tot nu toe zijn vier van de vijf rondes spannend geweest, waar wij drie keer een nipte nederlaag leden en een nipte overwinning boekten. Kortom, veel teams zijn dit jaar aan elkaar gewaagd. Ook vandaag viel het dubbeltje de verkeerde kant op, al was een overwinning ook teveel van het goede geweest.
Max Warmerdam pakt met zwart een Hedgehog een comfortabele stelling, na het onnauwkeurige 31 Dh3 pakt Max voordeel, maar in complicaties na 36. Txg6 misten beiden Df7! Dh6+ Ke8 Dh8+ Df8!, Df7.
Max ging vervolgens te ver om nog voor de winst te gaan, maar Demre Kerigan strafte dit niet af, waardoor Max nog net remise wist te houden.
Stefan Kuipers kwam niet lekker uit de opening en wist nergens voordeel te pakken. In gevaar kwam hij ook niet meer, al heeft hij in de analysezaal anderen(?) nog wel kunnen vermaken op 22. Ke2!? (torenoffer levert ook niet meer dan gelijkspel op, maar spectaculair is het wel).
Lorenzo Lodici zocht de complicaties op in de opening, maar dit was op zijn minst dubieus te noemen. Peter Lombaers ging echt de mist in het vereenvoudigen van de stelling. Als hij met 18 De3! De trekker had overgehaald, dan was Lorenzo in de problemen gekomen.
Vervolgens mist Lorenzo de kans om Peter echt te testen met 23. …, Tad8 (zie diagram) en met 27 Txa6 wikkelde Peter naar een remise eindspel af, wat hij vakkundig dichthield.
Saša Albers durfde het na 4 …, Db6?! niet aan om b2 te offeren met bijvoorbeeld Lc4 gevolgd door Pge2 en koos voor het solide Tb1 en dat gaf Hugo de partij die hij wilde. Saša probeerde met 26 h4!? de complicaties op te zoeken, maar dit ketste hardhandig terug.:
Zelf kon ik niet profiteren van de gekunstelde opzet van Joris Kokje. Met 9. …, Da5 tastte ik volledig mis. Wel kreeg ik nog de kans om met 13. …, Psc4 een dame te offeren, bijvoorbeeld
Nico Zwirs kwam goed uit de opening, maar na een goed getimed pionoffer (17…, d5!) van Xander Wemmes nam zijn tegenstander het initiatief over. Met 40. …, e2 gaf Xander echter het grote voordeel uit handen, waarna de partij uiteindelijk eindigde in remise.
Thomas Beerdsen zocht met het Koningindisch naar een tweesnijdende speelstelling. Dit werd niet gevonden en zijn tegenstander, Niels Ondersteijn, had met meer ambitie Thomas op de proef kunnen stellen, maar koos voor veiligheid. Daarmee eindigde deze partij ook in remise.
Tim Lammens kent de spelers van Paul Keres goed via de interne competitie, toch had hij minder rekening gehouden met Kobe Smeets op een lager bord. Met een solide London-benadering wist hij het initiatief naar zich toe te trekken, maar dit kantelde na 28. …,Pe4 richting Kobe. Verrassend was dat 43. …, Txf3 het voordeel uit handen gaf terwijl het subtiele Kf7 de partij wint. Vervolgens geeft Kobe met 48 Txa2 ook nog de remise uit handen f3 en Th2 waren nodig.
Merijn van Delft had een niet echt noemenswaardige remise en wist geen moment de spanning in de stelling te krijgen.
Ondanks het weinig ambitieuze afruil-Spaans gebeurt er van alles bij de partij van Arthur van de Oudeweetering. Zwart pakt zijn typiche Spaanse structuur met een goede stelling, waarin wit moet uitkijken zijn hand niet te overspelen. In het toreneindspel speelt Paul Honmmerson het te passief en komt zo in een verloren dame-eindspel terecht na 51. .., Dd3. Arthur begint goed met Ke5, maar na Kc5 was Kf4 of Kf5 nodig, maar vind dat maar!
https://apeldoorn1.nl/wp-content/uploads/2025/02/Apeldoorn-1-Paul-Keres-1-2024-2025.png291598Sjef Rijnaartshttps://apeldoorn1.nl/wp-content/uploads/2023/09/Apeldoorn1-logo-wit.pngSjef Rijnaarts2025-02-11 12:46:082025-02-12 14:48:55Dubbeltje valt opnieuw de verkeerde kant op
Na eerst twee nederlagen en vervolgens twee overwinningen bevonden we ons met Apeldoorn 1 weer in de middenmoot, en stond in de vijfde ronde van de Meesterklasse een uitwedstrijd tegen Charlois Europoort op het programma. Op rating waren beide teams vrijwel precies even sterk, dus dat het spannend zou kunnen worden, was op voorhand duidelijk.
Warming-up
We beginnen weer (het begint een traditie te worden) met een paar opgaven afkomstig uit de gespeelde partijen. De antwoorden vind je in de loop van het verslag.
Opgave 1:
Kan wit hier Lxf6 spelen?
Opgave 2:
Moet zwart Te6 of Txf6 spelen?
Opgave 3:
Hoe wint wit?
Opgave 4 (deze is niet makkelijk):
Kan zwart voor winstkansen beter de paarden erop houden, of ruilen op g3?
De wedstrijd
Het was vrij lang wachten tot de eerste uitslagen binnenkwamen, vlak voor de tijdnoodfase. Als eerste partij was klaar Kollen-Zwirs op bord 2. Nico had met zwart te dealen met de Van Geet-opening van Zyon Kollen. Er ontstond een soort Koningsindische structuur met verwisselde kleuren, waarin zwart iets beter leek te staan en ook best veel interessants had kunnen gebeuren:
Met de nadruk op ‘had’, want helaas kwam de partij niet echt van de grond (Nico overwoog hier het sterke 13… h5 maar speelde uiteindelijk 13… 0-0). Toen beide spelers wat krap in de tijd kwamen te zitten, werden de zetten al op zet 25 herhaald.
Ook Thomas Beerdsen speelde remise, met wit op bord 1 tegen collega-GM Korneev. Het Evans-gambiet werd weer eens van stal gehaald door Thomas; dit werd eerst beleefd geweigerd met 4… Lb6, maar Thomas volhardde en wist even later alsnog succesvol een pion te offeren. Een kritiek moment, waar zwart lang nadacht, was het volgende (na 17. Dh5):
Als zwart hier zijn e-pion verdedigt met 17… Dd6 vervolgt wit met 18.d4! en dan wordt exd4 gevolgd door 19. Lh6. Korneev speelde echter het veilige 17… Df6, waarna wit een pion terug kon winnen maar zwart zich volledig ontwikkelde. Een paar zetten later accepteerde Thomas een remiseaanbod.
GM Max Warmerdam bereikte met wit helaas weinig uit de opening tegen Thibaut Vandenbussche. In een Philidor haalde Max naar eigen zeggen twee ideeën door elkaar; zwart maakte heel makkelijk gelijk en het evenwicht was vervolgens moeilijk meer te verbreken. Een remiseaanbod van Max in gelijke stelling werd uiteraard geaccepteerd.
De eerste beslissing van de dag viel op het bord van Sjef Rijnaarts. Sjef, die tot nu toe aan een lekker seizoen bezig is, verscheen niet helemaal fit achter het bord. Met zwart tegen GM Jan Werle werd een foutje hem snel fataal. Na een voor Sjef niet optimaal gelukte Koningsindiër had Werle net zijn dametoren gecentraliseerd: 14.Tad1
Een goede zet was hier bijvoorbeeld 14…Qe7 met als pointe 15.Nxd5 Nxd5 16.Qxd5 Bxd4! (ook mogelijk is 16…Nxd4 17.Bxd4 Be6 18.Qa5, met gelijkspel) en dan volgt redelijk geforceerd 17.Bxd4 Be6 18.Qc5 Nxd4 19.Qxe7 Rxe7 20.Rxd4 Bxa2 met een remisestelling.
Na 14…Qe7 kan wit echter ook verder met15.exd5 Na5 16.Qb5 Qxe3 17.Qxa5 en zwart heeft niet voldoende voor de pion, lijkt het, maar leeft wel.
In de partij werd het zwakke 14…Nxd4? gespeeld, wat alle dominantie in het centrum aan wit laat. Er volgde: 15.Bxd4 dxe4 16.fxe4 Be6 17.Qxb7 Re7
Werle behield hier zijn (grote) voordeel met het rustige 18.Qa6. Hier had 18.Bxf6 Rxb7 19.Rxd8+ Rxd8 20.Bxd8 Rxb2 21.Bf6 Bxf6 22.Rxf6 Rc2 direct gewonnen, want wit heeft daar nog 23.Rf3 en houdt zijn stuk extra.
Na 18.Qa6 volgde: 18…Nd7 19.Bxg7 Kxg7 20.Nd5 Bxd5 21.exd5 en wit stond een pion voor, met verder ook meer activiteit. Werle maakte dit zonder problemen af; na 31 zetten was het 1–0.
Zo waren voor de tijdcontrole de eerste vier borden klaar met een kleine achterstand voor Apeldoorn. Op de laatste zes borden stonden we echter niet minder. Stefan Kuipers, die afgelopen week voor de derde keer vader werd (waarmee vanaf deze commentaarpositie nogmaals van harte gelukgewenst!), wist de stand gelijk te trekken door een iets beter toreneindspel over de streep te trekken tegen Maarten Praet.
Na de tijdnood was ook Tim Lammens tegen Ansh Jakhari snel remise. Vanuit de opening, iets symmetrisch Engels-achtigs met een open d-lijn en voor beide partijen een fianchetto, was er niet veel aan de hand. Vlak voor de tijdcontrole kreeg Tim echter een grote kans:
Hier had 37.De4! groot voordeel gegeven vanwege de dreiging 38.Db7 en mat. Er kan bijvoorbeeld volgen: 37… Re8 (om de toren tussen te kunnen plaatsen) 38.Qc6! Qxc6 (na 38…Qf8 wint 39.Be4 met de ondekbare dreiging 40. Txh7+)39.bxc6 met een winnende vrijpion. Een andere mogelijkheid is 37…Bf8 38.Qc6 Bg7 39.Rb7 en de b-pion valt. Zwart blijkt geen goede verdediging meer te hebben.
Wit miste deze buitenkans helaas en speelde 37.Rd7? Na 37…Rxd7 38.Qxd7 zat er weinig muziek meer in, en niet heel lang na de tijdcontrole werd het resterende ongelijke lopereindspel remise gegeven: ½–½
Saša Albers behaalde op bord 8 een mooie vechtremise tegen Rhys Arnold. Beide jonge spelers zijn dit seizoen debutanten in de Meesterklasse. In een doorschuif-Caro-Kann beging Saša met zwart een lichte onnauwkeurigheid waarbij hij zijn rokade had opgegeven en vervolgens met de koning naar g8 was gewandeld. Maar er was geen man overboord. Tegenstander Rhys Arnold brak de boel dus open met de opmars f4-f5 en na 19… g6 20. Tf6 ontstond de volgende stelling:
Saša had hier de keuze tussen 20… Te6 en 20… Txf6. Hij koos voor het laatste en dat had verkeerd kunnen aflopen, want de opmars e5-e6 is dan namelijk niet meer tegen te gaan. Na het veel betere alternatief 20… Te6 (blokkeren die boel!) is 21.Rxf7 ongevaarlijk voor zwart (21… Qxf7 22.Rxf7 Kxf7 23.Qxd5 en met Rhe8 wint zwart de e-pion en activeert beide toren) terwijl zwart na 21.Dxg4 h5 22. Dd4 Th7 ook geen problemen meer heeft.
Er volgde echter: 20…Rxf6? 21.Rxf6 en nu wordt 21…Qe7 toch gewoon gevolgd door 22.e6! fxe6 23.Qe5. Wit haalt eerst de pion op en heeft vervolgens een winnende aanval doordat de zwarte koning naar voren wordt gedwongen: 23… Qc5+ 24.Kg2 Qc4 (wil dames ruilen) 25.Qxe6+ Kg7 26.Qf7+ Kh6 27.Re6, en hier dekt wit niet alleen veld e2, maar er zijn ook gewoon teveel dreigingen waar zwart op moet letten (met name Te7, en als de dame de vierde rij verlaat ook Df4+).
Saša creëerde echter mooi tegenspel met het pionoffer 21… g322.hxg3 Qc7 en nu wordt g3 op de korrel genomen:
Wit moest kiezen waar de koning heenging en speelde het mindere 23.Kg2 waar 23.Kh2! direct wint, want zwart heeft geen goed schaakje meer na 23… Dc4 24.Df2. Ook na 23…h5 24.e6 Rh7 25.exf7+ Rxf7 26.Rxg6+ Kh7 27.Rg5 is het in hogere zin uit. (Overigens is ook 23.Rd6 h5 24.Rxd5 heel goed voor wit.)
In de partij kon Saša profiteren van de positie van de witte koning met 23…Qc4 24.Qf2 Qe4+ 25.Kh2 Qxe5 26.Rxf7 h5
Wit is nu weliswaar binnen op de zevende rij, maar de zwarte dame is veel te actief, en bovendien blijkt de zwarte toren opeens weer mee te doen. Er volgde nog 27.Rd7 (een andere mogelijkheid is 27.Qf3 en nu vind ik het pionneneindspel na 27… h4 28.Rf8+ Kh7 29.Qf7+ Qg7 30.Rxh8+ Kxh8 31.Qxg7+ niet makkelijk om snel te taxeren; maar zwart hoeft hier natuurlijk niet op in te gaan) 27…Qe8 28.Rxb7 Rh7 29.Rxh7 Kxh7 en het dame-eindspel werd op zet 47 remise gegeven. ½–½
Er waren nu nog drie partijen bezig, met een gelijke stand. Zelf had ik met zwart tegen Steven Geirnaert een niet al te best verlopen Carlsbad. Ik wist echter de stelling redelijk gelijk te trekken, omdat Geirnaert verzuimde te profiteren van mijn slechte ontwikkeling:
Hier had wit kunnen profiteren van de onhandige positie van de zwarte paarden met 17.e5 Nf4 18.Qc2 Ng8 en nu bijvoorbeeld 19.Qd2 Nxd3+ 20.Qxd3, en zwart staat totaal aangekrant.
In de partij volgde 17.Qd2 Nf4 18.Bc2? (ook hier was 18.e5 Nxd3+ 19.Qxd3 Nh7 20.Nh5 Be6 21.Ng7+ Kd7 22.Kb1 veel beter voor wit) en na 18…Be6 19.e5 Nd7 ging het wel weer voor zwart.
Wit gaat hier paarden ruilen en komt met f4, maar zwart rokeert lang en breekt terug met … c5: 20.Nce2 Nxe2+ 21.Nxe2 0–0–0 22.f4 gxf4 23.Nxf4 c5 24.Rhe1 Kb8 25.Kb1 Nb6 26.dxc5 Qxc5 27.Qd4 Rc8 28.Bb3 Rhd8
Wit heeft hier weliswaar allemaal actieve stukken, maar zwart is voldoende solide en heeft ook genoeg dynamisch tegenspel. Er volgde: 29.Qxc5 Rxc5 30.Rd4 Nc4 31.Bxc4 Rxc4 32.Red1 Rdc8 33.b3 Rc2
Steven ging hier remise uit de weg en liet mijn torens in tijdnood binnenkomen. Eén paar torens werd geruild, en na de tijdcontrole stond de volgende stelling op het bord:
Steven speelde hier snel en verrassend 41.Nh5 waarna het direct rekenen geblazen was, omdat wit weliswaar een pion verliest maar ook een vrije h-pion dreigt te creëren. Een makkelijker weg naar remise was 41.Nxe6 fxe6 42.Rg2! en dan bijvoorbeeld 42… Re143.h4 Rxe5 44.g5 hxg5 45.hxg5 Rf5 46.g6 Rf8.
41…Rf3 42.Rh2 Re3 (alternatief is 42…Kc7 43.Nf6 Rg3) 43.Nf6 Rxe5
Direct na de tijdcontrole had ik lang zitten rekenen aan 44.h4 Kc7 45.g5 hxg5 46.h5, wat gevaarlijk lijkt, maar er kan bijvoorbeeld volgen 46… Bf5 47.h6 Kd6 48.h7 Bxh7 49.Rxh7 Re2+ en zwart staat niet minder. Er volgde veel prozaïscher:
44.Kc3 Re1 45.Ng8 (45.h4 Rf1 46.Ng8 Bxg4 47.Nxh6 kan ook) 45…h5 (een alternatief was 45…f5 wat na 46.Nxh6 fxg4 snel naar remise leidt, terwijl46…f4 47.h4 Kc7 er mij veel te complex uitzag). En hier werd na 46.gxh5 Re5 47.h6 Rh5 48.Kd4 Kc7 49.Nf6 Rxh6 50.Nxd5+ Kd6
nog een tiental zetten doorgespeeld voordat uiteindelijk de vrede getekend werd: ½–½.
De interessantste pot van de dag was misschien wel die van Arthur van de Oudeweetering met wit tegen GM Vitaly Kunin. Na de opening had Arthur vanuit zijn geliefde c3-Siciliaan eerst een comfortabele stelling, maar ruilde ten onrechte zijn witveldige loper tegen een paard dat op voorpost e4 verscheen, waarna de stelling voor zwart (met loperpaar en ruimtevoordeel) iets makkelijker speelde.
Kunin ruilde hier de dames en begon in het dameloze middenspel direct met zijn kandidaat-vrije a-pion naar voren te lopen: 21…. Nd5 22.Qxe7 Nxe7 23.Bf2 a5 24.d5 a4 25.bxa4 bxa4 26.Bd4 Rec8 27.Nh5
Dit moment laat goed de complexiteit van de stelling zien. Hier was 27…Bf5 een goede mogelijkheid voor zwart: geeft pion g7 weg in ruil voor behoud van activiteit, bijv. 28.Nxg7 Bc2 29.Re1 Bg6 30.Re2 a3 en wit mist coördinatie. Zwart gaf echter, om de witte activiteit tegen g7 onschadelijk te maken, zijn loperpaar op: 27… Bc5 28.Bxc5 Rxc5
De witte pionnen waren zwak zolang er genoeg stukken op het bord stonden. Nu gaat de witte koning er langzaam bij komen richting d4, en dan lijkt het allemaal weer mee te vallen. In deze stelling was er echter ook een kans voor wit om de zwarte zwaktes aan te vallen: 29.Rdf1 Be8 (op 29…f6 komt 30.Rg3) 30.Re1 en zwart lijkt irritant onder druk te staan. Maar daar geeft de engine een prachtig stukoffer: 30… Nxd5 31.Rf5 f6 32.Ng3 Bf7 33.cxd5 Rxd5 34.Rxd5 Bxd5 met een gelijk eindspel, omdat de paarden onmachtig zijn.
Arthur koos echter voor het rustige 29.Ng3 en haalde volgens plan zijn koning erbij: 29…a3 30.Kf2 a2 31.Ra1 Rca5 32.Ke3 f5 Inwat nu volgt, komt zwart snel naar voren met zijn koningsvleugel, wat leidt tot het vastleggen van een irritante zwakte op g2 bij wit. Het blijft een moeilijk te beoordelen stelling vanwege alle trucs met paarden, maar volgens de engine staat het de hele tijd redelijk gelijk. Er volgde: 33.Kd4 g5 34.Rb3 f4 35.Nge4 Nf5+ 36.Kc3 R5a6 37.Nc5 R6a7 38.Nxd7 Rxd7 39.Rb2 Rda7 40.Kd3 Ne3 41.Ne4
De tijdcontrole is net gehaald. Zwart gaat hier zijn a-pion opgeven voor de witte c-pion… 41…Ra4 42.Nc3 Rxc4 43.Raxa2 Rac8 44.Rb3 Nf5
… en vervolgens blijft de overgebleven vrije d-pion zwak door de kwetsbare witte koning. Toch is er nog geen man overboord, maar je voelt wel dat het langzaam minder kan worden als wit die pion ook verliest. Dat gebeurde inderdaad enkele zetten later, na een torenruil. Arthur dwong vervolgens met g2-g3 de ruil van zwarts lastpost op f4 af. Resteert nog de vraag wat zwart na deze pionruil moest spelen (zie het onderstaande diagram op zet 51): kon zwart hier voor de afwikkeling gaan?
Na het gespeelde 51… Nd6+ bezweek Arthur uiteindelijk onder de druk om een eindspel met een pion minder (en allebei een toren plus licht stuk) te moeten verdedigen, wetende dat het misschien wel remise zou moeten, of kunnen, zijn. Zoals Arthur zei: een semi Ding-experience… Tien zetten later viel pion h3 en Kunin trok de partij naar zich toe: 0–1
51…Nxg3+ 52.Rxg3 Ra4+ ziet er veelbelovend uit, maar had bij goed spel van wit slechts tot remise geleid. Er zijn daar namelijk twee mogelijkheden, naar voren met de koning of terug:
A. Verliezend is 53.Kf5
en hier moet zwart het nauwkeurige 53… Kg7! spelen. Na 54.Rf3 (wit moet Tf4+ verhinderen) wint 54…Rh4 55.Ke5 Kg6: de zwarte koning komt naar voren, terwijl de witte afgesneden blijft.
Op 53…Kf7? 54.Rf3 Rh4 heeft wit het verrassende 55.Rf1! (en pion h3 blijkt listig verdedigd met een aftrekaanval). Dit eindspel blijkt na veel getouwtrek remise te zijn, probeer het zelf maar! B. De tweede mogelijkheid 53.Kf3 maakt wel remise. De pointe voor zwart is dat hij voor het pionneneindspel kan gaan met 53…Ra3+ 54.Kg2 Rxg3+ 55.Kxg3 h5
en dit lijkt op het eerste gezicht te winnen omdat zwart de verre oppositie kan krijgen na 56.Kf3 Kf7 57.Ke3 Ke7 en nu bijvoorbeeld 58.Kf3 Kd6 59. Ke2 Ke6 60. Kf2 Kd5. In de diagramstelling kan wit echter zelf de verre oppositie pakken met 56.Kg2! en remise is onvermijdelijk.
Tot zover deze uitweiding. De laatste partij die bezig was ging tussen Merijn van Delft en Sim Maerevoet, en Merijn moest dus winnen voor een gelijkspel. Dat leek er een tijdlang ook in te zitten, want hij was met wit met groot voordeel uit de opening gekomen (de engine schommelt een hele tijd rond de +1.5). Zie de volgende stelling na zet 21.cxb5:
Wit heeft eigenlijk alles: sterk loperpaar, mooie meerderheid op de damevleugel, actievere zware stukken. Zwart probeert zich te ontwikkelen:
Hier was een goede mogelijkheid 26.Qc4 Bxg5 27.Qxc5+ Kg8 28.Qxg5 Rh5 29.Qd2 a6 30.a4 axb5 31.axb5 met groot en vooral heel duidelijk voordeel voor wit. Wat in de partij volgde was ook niet slecht, maar in deze fase bestond telkens het gevaar dat zwart langzaam actiever wordt.
26.Bxf4Qxf4 27.Rac1 Rh5 28.Rc4 Qc7
Hier was 29.Rd7 Nxd7 (29…Qa5 30.Rf4 Rh6 31.Rd1 en zwart is teruggedrongen)30.Qxh5 Rd8 31.Re4! heel sterk geweest. De laatste torenzet verhindert … Pe5 en zwart staat verder gewoon aangekrant na 31…Nf6 32.Qxc5+ Kg8 33.Rd4. In de partij wint wit de c-pion ook:
29.Qc2 Rd8 30.Rxd8+ Qxd8 31.Rxc5 Qd4 32.Rc4 Qd6
Het vervelende is dat zwart zijn toren erbij gaat halen en dan mat op de onderste rij dreigt. Hier speelde Merijn 33.Bf3?! om meer duidelijkheid te creëren voor zijn koning, maar dit ruilt helaas niet alleen de sterke voorste b-pion tegen de minder belangrijke h-pion, maar ook de torens, en geeft daarmee mijns inziens een flink stuk van het voordeel weg. Een eenduidiger afwikkeling was hier geweest: 33.Qa4 (valt a7 aan) Re5 (dreigt mat) 34.Qb4! (dekt het mat op e1 en forceert dus dameruil) en na 34…Qxb4 35.Rxb4 Re2 36.Rxh4 Rxf2 37.Ra4 Rxb2 38.Rxa7 wint het eindspel eenvoudig.
Na het gespeelde 33.Bf3 volgde: 33…Rxb5 34.Rxh4 Rc5 35.Rc4 Rxc4 36.Qxc4 g6 37.b4 (Het zou nog steeds heel goed moeten zijn voor wit, maar in de praktijk is zo’n dame-eindspel technisch heel moeilijk) 37…Kg7 38.Qc3 e5 39.g3 Qe6 40.Kh2 Qa2 41.Qe3 e4 42.Bg2 a6 43.Bf1 Qb2? 44.Kg1 (Hier miste Merijn een kans om een pion te snaaien met 44.Bxa6 omdat op 44…Nd5 gewoon 45.Qc5 komt) 44…Qe5 45.Bg2 Qa1+ 46.Kh2 Qb2 47.f3 exf3 48.Qxf3 Nd7 49.Qd3 Ne5 50.Qxa6 Nf3+ 51.Kh1 Ne1
En na deze paardmanoeuvre is het opeens erg lastig met weinig tijd op de klok.
52.Bf1 Qf2 53.Qe2 Qxg3 54.a4 Nf3 55.Qg2 Qf4 56.a5 (beter 56.Qf2) 56…Nd2 (56…Nh4 57.Qb2+ f6 58.Bg2 Qg3 59.a6 Nxg2 60.Qxg2 Qe1+ is ook remise) 57.Bd3 Qe3 58.Be2 f5? (dit geeft wit opeens weer veel mogelijkheden om van de zwarte koning gebruik te maken) 59.a6 f4 60.Bh5 Qe1+ 61.Qg1 Qe4+ 62.Kh2 Nf3+ 63.Bxf3 Qxf3
Dit was de laatste witte kans.Na 64.Qe1 Qa3 65.b5 Qb2+ 66.Kg1 Qxb5 67.a7 Qc5+ 68.Qf2 Qg5+ 69.Kh2 is de witte koning even veilig, en hoewel ik het erg lastig in te schatten vind, lijkt wit in ieder geval nog praktische winstkansen te hebben.
Na het gespeelde 64.a7 Qe2+ 65.Qg2 (65.Kh1 Qe4+ 66.Qg2 f3 67.Qb2+ Kh7 68.Qf2 helpt evemmin: 68…Qe2 69.Kg1 Qd1+ 70.Kh2 Qd6+ en eeuwig schaak) ontstond door het simpele 65…f3 66.Qxe2 fxe2 67.a8Q e1Q een remise-dame-eindspel. Dit probeerde Merijn nog dertig zetten door te spelen maar, helaas voor ons, zonder succes: ½–½
Zo verloren we een wedstrijd die tot het einde toe spannend was (en op zich ook best in een gelijkspel had kunnen eindigen), maar eigenlijk weinig echt spectaculaire partijen kende. In de zesde ronde op 8 februari gaan we thuis tegen Paul Keres (wordt vast ook een spannende wedstrijd) moedig voorwaarts!
https://apeldoorn1.nl/wp-content/uploads/2024/12/Europoort-Apeldoorn-2024-2025.png733978Nico Zwirshttps://apeldoorn1.nl/wp-content/uploads/2023/09/Apeldoorn1-logo-wit.pngNico Zwirs2024-12-20 18:15:242024-12-20 18:15:25Net niet tegen Charlois
Zaterdag 23 november mochten we uit aantreden tegen Zukertort Amstelveen. Na een stroeve start van het seizoen wilden we voortborduren op onze zwaarbevochten overwinning vorige wedstrijd tegen Zuid Limburg.
Hier weer eerst wat opgaven uit de gespeelde partijen:
Wit heeft een kwaliteit geofferd, maar hoe moet de aanval hier verder?
Het is niet goed gegaan voor wit en wit staat onder druk. Is er een goeie oplossing?
Er staan aardig wat stukken in. Hoe moet wit verder?
Wit heeft voor een zeer agressieve opzet gekozen en staat bijna klaar om een verschrikkelijke aftrekaanval te plaatsen. Kan zwart hier nog iets aan doen?
Het zou zeker weer geen gemakkelijke middag worden. Het was buiten al een vrij gure en regenachtige dag, en het werd er in de speelzaal niet warmer op. Het duurde niet lang na aanvang van de partijen of menig schaker zat erbij alsof hij zich voorbereidde op een expeditie naar de Noordpool. De Spartaanse taferelen in de speelzaal werden overigens wel verzacht door de zeer zachte prijzen van de bar!
Dan het schaken zelf. Uiteindelijk werd het een redelijk overtuigende overwinning met grote cijfers, maar ergens halverwege de match zag dat er nog niet zo uit. Gevoelsmatig vielen er een aantal 50/50 partijen onze kant op. Hieronder een verslag van hoe het ongeveer verliep per bord.
Aan bord 1 zat Stefan. Met wit tegen Arthur de Winter kreeg hij wat voordeel vanuit de opening, maar hij kon op een kritiek moment in de partij niet goed inschatten welk stellingstype het gunstigst zou zijn. Hij koos voor pionwinst, maar leverde daarmee wel wat activiteit in. In het eindspel had hij het nog kunnen proberen, maar zag hij het niet echt meer. Om verder geen risico te nemen besloot hij tot een herhaling van zetten.
Merijn had op bord 2 zwart tegen Piet Peelen weer eens een Konings-Indisch op het bord. Hij koos begin middenspel een afwachtende strategie omdat hij zich nergens aan wilde committeren, maar hij kwam direct slecht te staan en werd naar eigen zeggen volkomen zoek gespeeld. Piet liet hem onderweg nog één keer terugkomen, maar Merijn blunderde direct terug en daarna was het kansloos:
Het kwaloffer van Piet een paar zetten geleden was objectief niet de beste keuze, maar er zat zeker wel venijn in. Hier sloeg Piet toe met 30.Lxg5!, gebruikmakend van de penning en een potentiële aftrekaanval met f6+. Hiermee lag de zwarte koningstelling open en was er geen redden meer aan voor Merijn.
Zelf kwam ik op bord 3 met wit tegen Sybolt Strating met een pionoffer vroeg in de opening. Dat pakte echter niet goed uit toen ik niet de enige juiste voortzetting wist te vinden. Ik kwam onder druk, vervolgens slecht en ook nog even verloren te staan.
Onderweg had ik al ergens een kans gemist om direct remise te maken in lastige stelling. Bij normale zetten van wit heeft zwart een zeer prettig eindspel, de c-lijn is stevig in zwarts handen en wit heeft wat zwakke pionnen. Hier kan wit echter direct remise maken met 26.Txh6!. Terugslaan met 26…gxh6 is verplicht, en dan volgt een wat ongebruikelijk motief: 27.Dg3+ Kh8 28.Dh3 Kh7 29.Dd3+ en zwart kan de schaakjes niet blijven ontlopen.
Deze kans werd door mij gemist en ik kwam dus erg slecht te staan.
Sybolt wist alleen niet het juiste pad te vinden, waarna er een totaal gelijk eindspel ontstond. Ik heb het nog even geprobeerd, wist zelfs een pion te winnen, maar het was niet voldoende voor meer dan remise.
Max had op bord 4 tegen Stan van Gisbergen een objectief redelijk gelijkopgaande partij. Voor het menselijk oog was het echter een stuk spannender, omdat beide partijen op tegenovergestelde vleugels voor een koningsaanval gingen. De partij werd ineens in Max’ voordeel beslist toen Stan zijn eigen aanval blokkeerde en de koningsvleugel afsloot. Max had vrij spel op de damevleugel en won overtuigend.
Op bord 5 had Sjef met wit tegen Fitzgerald Krudde al snel een groot voordeel van +2. Alleen verzuimde Sjef het af te maken en bleef de partij nog lang gaande. Uiteindelijk werd de partij in het paardeneindspel toch beslist toen het witte paard de zwarte stelling kon binnenvallen.
Op bord 6 leek Nico het zwaar te hebben in de opening met zwart tegen Martijn van der Eijk. In een Alapin wist Nico de details niet en na een onhandige cxd4 stond wit beter. In plaats van het sterke positionele 10.a4! (of 11!) ging Martijn direct in de aanval. Uiteindelijk won hij daarmee het loperpaar, maar in ruil daarvoor waren al Nico’s stukken ontwikkeld. Dat leverde direct een winnend initiatief op.
De partij van Saša op bord 7 met wit tegen Laurens Schilstra ging vrij lang gelijk op. De partij werd ineens in ons voordeel beslist toen Laurens een pion weggaf en vervolgens ook nog een stuk.
Saša heeft hier net al een pion buitgemaakt, en sloeg hier toe met 26.g4! Het paard en de dame hangen, en na 26…Pxh3+ 27.Kg2 is de pion op g4 gedekt door de dame en het paard niet meer te redden. Ook 27…Dh4 faalt wegens 28.Th1.
Arthur kreeg op bord 8 met zwart een Bosboomiaanse aanval over zich heen van Sander Los. Het zag er dreigend uit, maar het ging net allemaal wat te ver.
Wit dreigt allerlei aftrekaanvallen, maar gelukkig voor zwart is hij aan zet! Arthur was hier mooi op tijd met 14…Pe5!, en ineens is het zwart die beter staat. De ongerokeerde koning breekt wit hier op, en zwart neemt de aanval over.
Uiteindelijk kwam Arthur een toren voor zonder dat de witte aanval echt doorsloeg, en daarna maakte hij het adequaat af.
Aan bord 9 behield Lucien met wit een plus vanuit de opening en vervelende druk op de stelling van zijn tegenstander, Paul-Peter Theulings. Uiteindelijk resulteerde dat in pionwinst en een gewonnen toreneindspel. Helaas werd er na een moment van onoplettendheid toch net een pion teveel geruild, waardoor er niet genoeg overbleef en de partij in remise eindigde.
De interessantste en spectaculairste partij van de dag was zeker die van Tim aan bord 10. Met zwart in een Catalaan tegen Michiel Harmsen bleef Tim eerst aan de geofferde pion hangen. Even later werd de pion toch teruggegeven in ruil voor een comfortabele stelling. Wat volgde was een vrij rommelige fase met onnauwkeurigheden van beide kanten, wat zelfs resulteerde in een dameoffer van wit. Het bleef nog lang spannend en rommelig, maar uiteindelijk wist Tim twee ver opgerukte verbonden vrijpionnen te krijgen, die de partij in zijn voordeel beslisten.
Dat bepaalde de eindstand op 2,5-7,5 in ons voordeel. Met deze overwinning zijn we weer naar de middenmoot geklommen. De volgende ronde wacht ons weer een uitwedstrijd, gelukkig nu naar het mooie Rotterdam! Daar hopen we deze stijgende lijn door te kunnen zetten.
We hadden met Apeldoorn 1 geen goede start in het nieuwe seizoen met nederlagen tegen LSG en Groningen. In de derde ronde tegen Zuid-Limburg was het zaak de eerste matchpunten te scoren en na een spannend wedstrijdverloop lukte dat uiteindelijk.
Max Warmerdam en Nico Zwirs spelen momenteel het EK individueel en hadden daarom hun partijen vooruitgespeeld. Max opende de score voor Apeldoorn met een schitterende aanvalsoverwinning op Jonas Gallash.
Eerst worden de zwarte pionnen op e6 en d5 allebei uitgeschakeld door opeenvolgende paardoffers en vervolgens verschijnen er witte pionnen op e6 en d5: 24.Pxe6! Kxe6 25.Pxd5! Dc8 26.Pf4+ Ke7 27.Pxg6+ Kf7 28.Pxh8+ Dxh8 29.e6+ Kxe6 30.d5+ 1-0.
Nico Zwirs maakte overtuigend remise met zwart tegen Daniel Fridman en zo begonnen we de wedstrijddag met een voorsprong. Zelf had ik een hele snelle remise met zwart tegen Lennert Lenaerts en daarmee stond het 2-1 voor Apeldoorn. Ik ben vaak als eerste of als laatste klaar, volgende keer maar weer eens het avontuur opzoeken.
Arthur van de Oudeweetering had ook soepel gelijk gemaakt met zwart tegen Christian Braun en raakte daardoor zijn gevoel voor gevaar volledig kwijt:
Uiteraard moet zwart hier gewoon een luchtgaatje maken voor zijn koning, maar helaas kwam 20…c5?? 21.dxc6 Dxc6?? 22.Ld5 1-0. We kwamen al snel opnieuw op voorsprong door de vlotte overwinning van Stefan Kuipers op Borna Mohammadi Nia:
Zwart gaat een pion winnen, maar na 16.Th3! gevolgd door Lc1-a3 stond wit strategisch gewonnen en niet veel later was het klaar: 3-2 voor Apeldoorn.
Lucien van Beek kwam goed uit de opening, maar was de draad aan het kwijtraken tegen Alex Suvorov. Gelukkig kreeg ie in tijdnood de kans om remise te maken middels een stukoffer. Zuid-Limburg kwam terug in de wedstrijd door een fikse blunder van Thomas Beerdsen tegen Siem van Dael:
Na 32…Lxe3 blijft de stelling in balans, maar na het gespeelde 32…Tc3?? 33.Txd3! Txd3 34.Kc2 was het op slag verloren.
De wedstrijd werd beslist door Sjef Rijnaarts, die zijn strategisch verloren stelling tegen Daniel Hausrath in tijdnood wist om te buigen naar een vol punt:
Als wit hier begint met 38.Pf6+ staat ie nog steeds gewonnen, maar na 38.Dd3?? Kg7 39.Pg5?? Dc6 40.Pe4 Txd7 stond zwart opeens totaal gewonnen.
Wederom Apeldoorn op voorsprong (4,5-3,5) en met twee goede tot gewonnen eindspelen kon er inmiddels niet veel meer misgaan.
Tim Lammens speelde hier het ‘veilige’ 59.Ke4 tegen Fatih Baltic, maar na 59…f5+ was de stelling opeens weer remise. Het actieve 59.Ke6 of het handigere 59.Kd4 was wel voldoende geweest voor de winst. Saša Albers ten slotte speelde een ijzersterke partij tegen Luca Suvorov, maar verzuimde diverse keren de trekker over te halen en moest uiteindelijk in remise berusten.
Na de wedstrijd overheerste een gevoel van opluchting en werd Sjef terecht tot matchwinner uitgeroepen, maar het moet gezegd dat we het onszelf met een aantal blunders en gemiste kansen wel onnodig lastig hebben gemaakt. Om met een bekende hedendaagse filosoof uit Zoetermeer te spreken: we ploegen voort!
In de tweede ronde van de Meesterklasse probeerden we onze eerste matchpunten op het scorebord te krijgen in een uitwedstrijd tegen Groninger Combinatie.
Warming-up
We beginnen met een paar opgaven die afkomstig zijn uit de gespeelde partijen. De oplossingen vind je in de loop van het verslag.
Opgave 1
Wit heeft een stuk geofferd voor drie pionnen en wil uiteindelijk zijn tegenstander verpletteren met zijn damevleugelpionnen. Hoe nu verder?
Opgave 2
Beide dames hangen. Hoe kan wit het beste reageren?
Opgave 3
Hoe kan wit dit eindspel over de streep trekken?
Opgave 4
Herkansing: hoe kan wit alsnog toeslaan?
De wedstrijd
Merijn van Delft kwam met zwart comfortabel uit de opening tegen Leandro Slagboom. Na 15.g4 (dit was op zet 12 sterker geweest) en 17.Lh4 werden de zwarte velden in de witte stelling kwetsbaar. Merijn onderschatte echter zijn kansen en bood remise aan, wat werd geaccepteerd.
Ook Thomas Beerdsen speelde remise, met zwart tegen Andrii Palchuk. Het evenwicht werd nooit verbroken.
Zelf kreeg ik met zwart tegen Machteld van Foreest een stelling met een geïsoleerde witte d-pion. Na lang nadenken besloot Machteld deze pion te ruilen met 11.d5. De resulterende structuur met open c-, d- en e-lijn draait grotendeels om activiteit, zoals in de partij snel duidelijk werd:
Zwart dreigt op h3 te slaan, maar de witspeelster vond dit geen probleem en speelde 19.Tfe1! Na 19…Lxh3 20.Te3 stond de toren klaar voor een switch naar de g-lijn. De enige manier om uit de problemen te blijven is de pion teruggeven met 20…Le6, met ongeveer gelijke stelling. Het is essentieel om het sterke witte loperpaar te elimineren. Ik was echter materialistisch met 20…Lg4?, wat al snel een praktisch onspeelbare stelling opleverde. Machteld maakte het sterk af.
Lorenzo Lodici verlengde zijn goede vorm van de Olympiade in een strakke overwinning met wit op Roger Labruyere. Na de opening had Lorenzo al duidelijk voordeel, wat beslissend werd toen hij een kwaliteit buitmaakte.
In het topduel tussen Max Warmerdam en Sipke Ernst kwam een creatieve opening op het bord. Max kwam in het voordeel doordat zijn koning veiliger stond en hij meer ruimte had op de damevleugel. De spelers dachten tijdens de partij echter dat het niet veel was. Toen Sipke 35…f5 kon doorzetten, was het voordeel definitief verdwenen en kwam er een zetherhaling in de stelling.
Lucien van Beek kwam met zwart tegen Erik-Jan Hummel in de problemen toen hij met 17…Pb5? zijn sterke paard buitenspel zette en deze niet in de herkansing via 19…Pb5 terug naar het front stuurde. Erik-Jan opende de stelling thematisch aan de andere kant met 22.f4! In de tijdnoodfase had Erik-Jan de partij meteen kunnen beslissen:
Na 33.Dxc7! Txc7 34.Txe5 kan de toren niet goed worden teruggeslagen wegens mat (f) of vork (d). Zwart kan nog 34… g6 proberen, maar na 35.Tg5! fxg5 36.e5! stort zijn stelling alsnog in.
Het gespeelde 33.Txe5 was minder nauwkeurig, maar het verschil in activiteit tussen de witte en zwarte stukken bleek uiteindelijk toch beslissend.
Arthur van de Oudeweetering speelde met wit tegen Joost Wempe een gelijk opgaande partij, maar verloor in de tijdnoodfase een pion. Uiteindelijk hield hij het resterende toreneindspel met 3 tegen 4 op een vleugel soepel remise.
Nico Zwirs stond met wit de hele partij veelbelovend tegen Loek van der Hagen, maar miste een paar kansen om het af te maken. We lichten er twee momenten uit:
Afwikkelen naar een paardeindspel wint: 39.Lxe5 fxe5 40.Pd6 Kg5 (40… Pd841.Kc4 Kg5 42.Kc5 Kh4 43.Pf5+ voorkomt net op tijd dat de zwarte koning binnendringt, terwijl de witte koning een vrije doorgang heeft) 41.Pxb7 Kh4 42.Ke2 Kg3 43.Kf1 h4 44.Pd6 en het paard is opnieuw net op tijd terug: 44…h3 45.Pf5+ en de extra pion beslist (45. gxh3 Kxf3 zou nog remise worden door de sterke f-pion). Na het gespeelde 39.b4 ging de partij nog lang verder, tot uiteindelijk nog een fraaie kans werd gemist:
Hier kan wit doorbreken met 59.b5! axb5 60.Lb4+ Kd7 61.c5 en zwart is machteloos, bijvoorbeeld na 61…h4 62.c6+ Kd8 63.a6 Pxa6 64.Kxa6 en na slaan op b5 wint wit het lopereindspel. Na het gespeelde 59.Le1 werd het binnen enkele zetten remise.
Sjef Rijnaarts speelde met wit tegen Nick Maatman een interessant stukoffer, wat hem drie verbonden vrijpionnen opleverde:
Wit staat uitstekend, op zijn toren op b4 na. Na 24.Td4! gevolgd door Thd1 kan wit langzaam maar zeker zijn damevleugelpionnen opspelen, bijvoorbeeld met c4, Kc2-c3, b4 etc. Maar na het gespeelde 24.Thd1? zette 24…e5! de witte toren voor de rest van de partij buitenspel. Daarna was het voor Sjef een kwestie van in de partij blijven hangen. Dit lukte bijna, maar uiteindelijk kon hij het beruchte eindspel toren + loper tegen toren niet droog houden.
Stefan Kuipers sprak van “mixed feelings” na zijn partij met zwart tegen Eelke de Boer. Stefan kwam door tijdnood enigszins onder druk te staan, maar toen Eelke zijn torens gaf voor een dame, kon in principe alleen Stefan nog winnen. Het eindspel van dame tegen twee torens met ieder drie pionnen op een vleugel kent met o.a. Leko – Kramnik (WK 2004) en Gurgenidze – Averbach (1961) enkele instructieve voorbeelden waarin de torenspartij wist te winnen, maar dat waren duidelijk gunstigere versies. Stefan probeerde het nog lang, maar toen na ruim 100 zetten bleek dat er sowieso geen matchpunt meer inzat, staakte hij zijn winstpogingen.
Zo verloren we na een beroerde wedstrijd van onze kant met 6-4 van de sterk spelende Groningers. In de derde ronde op 9 november gaan we thuis tegen Zuid Limburg opnieuw proberen de weg naar boven te vinden.
