Tag Archief van: Meesterklasse

Normkansen en listige eindspelen

Apeldoorn – Zukertort Amstelveen 6,5-3,5

Geschreven door Merijn van Delft.

In de laatste ronde van dit Meesterklasse seizoen stond er voor de teams van Apeldoorn en Zukertort Amstelveen weinig meer op het spel. Het kampioenschap was al uit zicht en degradatie niet meer mogelijk. Op individueel vlak stond er wel nog het nodige op het spel, aangezien zowel Arthur de Winter als ikzelf nog in de race waren voor een GM norm. Arthur had remise nodig tegen een GM en zelf moest ik winnen van 2400. Helaas was Arthur de enige beschikbare 2400 speler aan Amstelveen zijde, dus daarom was overeengekomen niets af te spreken qua tegenstanders en ontstond er qua opstellingen een mind game. Het lag voor de hand dat Arthur een hoog witbord zou pakken en voor mij maakt kleur niet zoveel uit, dus game theory technisch gezien kwam het eigenlijk neer op een coin flip tussen bord 1 en 3. Voor Arthur was de teleurstelling natuurlijk groot toen de opstellingen bekend werden en hij zat zichtbaar aangeslagen achter het bord. Hij herpakte zich echter nadat de openingszetten achter de rug waren en er ontstond een stevig Siciliaans gevecht.

(Stelling na 15.f5)

Hier heb ik 20 minuten nagedacht en koos voor het verkeerde scenario. Het standaard kwaliteitsoffer 15…Txc3 beviel me niet zo omdat wit daarna met a4 kan breken op de damevleugel. 15…Pc5 was een goed alternatief geweest en geeft zwart prima kansen om op winst te spelen. Heel sterk blijkt 15…Dc8! te zijn maar die optie is ook in de gezamenlijke analyse achteraf met onder andere Arthur en Max niet ter sprake gekomen. In de partij koos ik voor 15…e5 16.Pde2 Lxe4 17.b3 Txc3 18.Pxc3 Lxf5 en hoopte met twee pionnen voor de kwaliteit en loperpaar goede lange termijn kansen te hebben, maar het opgeven van veld d5 bleek te zwaar te wegen. Arthur nam het vanaf daar over en speelde het strak naar een gewonnen stelling toe. Ik besefte dat ik dames moest ruilen om een directe nederlaag af te wenden. Pas in wederzijdse tijdnood kwam ik er weer een beetje aan te pas en wist ik door een onoplettendheid te ontsnappen met remise. Daarmee bleven we allebei met lege handen achter, maar de grootmeester titel zal voor Arthur gezien zijn talent en passie voor het spel een kwestie van tijd zijn.

Terug naar het wedstrijdverloop. Amstelveen kwam een speler tekort en liet elegant het laatste bord leeg. Een gratis punt dus voor Arthur van de Oudeweetering. Zelf hadden we ook moeite om tien spelers te vinden. Omdat ons tweede team tegen degradatie speelde, besloten we om jeugdspeler Oscar Adams de kans te geven een keer Meesterklasse te spelen.

(Stelling na 24…Dc8)

Oscar had het zwaar met zwart aan het negende bord tegen de ervaren Sander Los en werd strategisch overspeeld. Na 25.Pd5 gevolgd door f4 wordt het witte voordeel concreet, maar in de partij volgde 25.e4 Le6 26.Pxe6 en hier zou zwart na 26…Dxe6 helemaal terug zijn in de partij. Oscar deed echter 26…fxe6 en ging in het vervolg ten onder aan de zwakte van g6.

Aan het achtste bord kwam Sjef Rijnaarts nooit echt lekker in de partij met wit tegen de Philidor van Laurens Schilstra.

(Stelling na 26…g5)

Sjef ruilde hier torens op d8, maar werd vervolgens mat gezet door een binnenkomende toren op d2. Direct 27.Pc4 Df3 28.Pe3 zou de boel nog bij elkaar houden.

Apeldoorn deed wat terug door twee aanvalsoverwinningen aan de topborden. Max Warmerdam speelde met zwart aan het eerste bord zijn geliefde Carlsbad.

(Stelling na 19…b5)

Conor O’Donnell speelde hier het foutieve 20.d5 (beter was iets als 20.Dc2) waarna zwart met 20…Tad8 de laatste stukken bij de aanval kon halen. Op de volgende zet werd met Ld6 een verdediger afgeruild en daarna besliste het onvermijdelijke Lxh3 de partij.

(Stelling na 18.Dh3)

Aan het tweede bord had Piet Peelen hier met 18…g6 de stelling in balans kunnen houden. Het gespeelde 18…Tfd8 liet 19.Pd6! toe, met sterke aanval. Dat was aan Thomas Beerdsen wel besteed, die daarmee zijn zesde overwinning op rij boekte.

De partij aan het zesde bord tussen Roeland Pruijssers en Fitzgerald Krudde was zeer spectaculair.

(Stelling na 33…a2)

Deze stelling geeft wel een aardige indruk van de intensiteit van de partij. Beide spelers hebben onderweg de winst gemist. Na de tijdnoodfase resteerde paradoxaal genoeg een volledig remise eindspel.

Daarmee stond het 4-3 voor Apeldoorn na de tijdcontrole en was de strijd alleminst gestreden.

Aan het vierde bord was Stefan Kuipers met wit onderweg een kwaliteit kwijtgeraakt in de complicaties tegen Stan van Gisbergen.

(Stelling na 46.Phg6)

Hier volgde een soort Caruana-Nepomniachtchi achtige ontknoping. Zwart staat nog steeds gewonnen na de sleutelzet 46…Db3 maar Stan raakte hier de draad kwijt met 46…Pb1. Wit had eindelijk zijn broodnodige schaakje met 47.Pe7+ en toen de zwarte koning ook nog naar het verkeerde veld ging, ging Stefan er zelfs nog met de winst vandoor.

(Stelling na 29.Lxf3)

Aan het zevende bord had Tim Lammens met zwart tegen Martijn van der Eijk in deze stelling zijn vrijpion in beweging kunnen zetten, met uitstekende winstkansen. In plaats daarvan wikkelde hij met 29…Dxa1+ af naar een lopereindspel. Het interessante is dat gelijke lopereindspelen soms net zo remiseachtig kunnen zijn als ongelijke lopereindspelen. Er zat ergens wel een winst in, maar die was erg lastig te vinden en zodoende hield wit het remise.

Ook van toreneindspelen zeggen ze dat ze remiseachtig zijn, maar een ongeluk zit in een klein hoekje.

(Stelling na 59…g5)

Nico Zwirs was met zwart aan het vijfde bord als laatste bezig tegen Sybolt Strating. Wit moet hier met 60.Tg2 gevolgd door Tf2 (of 60.Tg1 gevolgd door Tf1) zijn koning erbij halen om de stelling remise te kunnen houden. Na het gespeelde 60.Ke2 Kg6 was de stelling opeens eenvoudig gewonnen en wist onze teamcaptain de eindstand op 6,5-3,5 te brengen.

Overigens ben ik van mening dat het erg leuk zou zijn als de Meesterklasse altijd volledig live te volgen is. Als ik goed heb geteld, hebben komend seizoen inmiddels zeven van de tien Meesterklasse teams live borden. Het zou mooi zijn als de drie resterende clubs ook de overstap naar live borden overwegen, zodat we met vereende krachten de zichtbaarheid van het schaken in Nederland kunnen vergroten. 

Klik hier voor de uitslagen

Klik hier voor de partijen via Chessbase

Klik hier voor de partijen via Lichess

Nipte overwinning op Groninger Combinatie

Geschreven door Tim Lammens.

In de achtste ronde van de Meesterklasse speelden we thuis tegen Groninger Combinatie. Beide teams deelden de derde plaats en bundelden ongeveer 24000 elopunten in hun opstelling.

Warming-up

We beginnen weer met een paar opgaven die afkomstig zijn uit de gespeelde partijen. De oplossingen vind je in de loop van het verslag.

Opgave 1

Zwart heeft actief gespeeld op de koningsvleugel, maar heeft daardoor ook enkele zwakke velden. Hoe nu verder?

Opgave 2

De witte damevleugel is kwetsbaar. Hoe kan zwart dit uitbuiten?

Opgave 3

Wit heeft een pion minder, maar pion c5 hangt. Is dit het moment om de pion terug te winnen?

Opgave 4

Alle stukken staan klaar voor de aanval. Hoe maakt wit het af?

De wedstrijd:

Machteld van Foreest opende de score voor de Groningers in een vooruit gespeelde partij tegen Tom Meurs:

Wit heeft zojuist 17. Pe3 gespeeld, waardoor zwart rekening moet houden met invallen op d5 of f5. Drastische maatregelen zijn noodzakelijk: met 17… Lxe3! kan zwart in de partij blijven. Na 18. fxe3 Ph5 19. Tf1 Dg6 kan wit ondanks de open f-lijn niet direct profiteren van de zwakke velden op de koningsvleugel. De loper op g3 heeft weinig ruimte en is zeker niet sterker dan een paard.

Tom verdedigde zich met 17… Pe7?, maar dit bracht de toren op e6 in de knel en liet 18. d4 toe. Binnen enkele zetten was het voorbij.

Een extra belangrijke partij was Merijn van Delft tegen Sipke Ernst. Merijn is namelijk nog in de race voor een GM-norm na een ijzersterk seizoen. Hij werd verrast in de opening, maar bleef degelijke zetten spelen en stond steeds een tikje beter. Uiteindelijk vervlakte het voordeel en eindigde de partij in een zetherhaling. Een overwinning in de laatste ronde tegen een tegenstander met voldoende rating volstaat nu voor de norm.

De consensus na mijn partij en de daaropvolgende analyse met Leandro Slagboom was dat ik vrij regelmatig had gewonnen. Zijn compensatie voor een in de opening geofferde pion was verwaterd en een poging complicaties te forceren werkte averechts. Maar dan is er altijd nog Stockfish om de illusie van een goed gespeelde partij door te prikken.

Hier was ik optimistisch, want als de witveldige lopers worden geruild, komt er een sterk paard op e4, terwijl de resterende zwarte loper kwetsbaar is en wit nog steeds een pion meer heeft. Het bescheiden 23. Taf1 houdt het voordeel vast, maar ik speelde voortvarend 23. Dh6 Lf2 24. Tg4??, wat werd beantwoord met 24… Lxe4??

De toren had echter geslagen kunnen worden. Ik zag dat ik in de variant 24… Lxg4 25. Dh7+ Kf7 26. fxg4 mijn dame met schaak kon wegspelen zodat ik tijd had om de loper te slaan en dat de zwarte koning dan op de tocht zou staan. Maar ik had niet door dat ik dan nog steeds een kwaliteit minder zou hebben. De zwarte koning is intussen niet echt in gevaar omdat g7 stevig gedekt staat. Ook 26. Dg6+ Ke7 leidt tot niets.

In gezegende onwetendheid speelde ik 25. Pxe4 en won enkele zetten later.

Ook voor Max Warmerdam zag het er gunstig uit tegen Tomasz Warakomski:

Hier kan zwart toeslaan met 23… De8! Gaat de aangevallen toren weg, dan valt pion a4. En na 24. Thd1 Tc8 sneuvelt pion c3.

Max speelde 23… Db6?, maar na 24. Tc7 had wit voldoende tegenspel. Zwart kan niet verder komen zonder pion a6 te offeren. Max besloot geen risico te nemen en forceerde een zetherhaling.

Thomas Beerdsen sloeg in de tijdnoodfase toe tegen Joost Wempe:

De extra zwarte pion is in principe onvoldoende voor de winst, omdat c5 te zwak is. Na bijvoorbeeld 34. Kh2 komt zwart niet verder. In tijdnood was Joost echter te haastig met het terugwinnen van de pion. Hij speelde 34. Txc5?? Te3 35. Tg2 (pion g3 geven verliest ook: de verbonden f- en g-pionnen zijn te sterk) en stond na 35… Th4 plotseling mat.

De overwinning van Roeland Pruijssers op Loek van der Hagen was overtuigender. Roeland kreeg de tijd om zijn stukken op de koning te richten:

Roeland sloeg nu hard toe met 21. Lxg6! Na 21… Kxg6 heeft wit meerdere winnende zetten, bijvoorbeeld 22. Dg4 hxg5 (of 22… Pxe5 23. Txe5) 23. Dh5+ Kg7 24. Dxg5+ Kh8 25. Df6+ Kh7 26. Te4 en mat.

Na het gespeelde 21… Pxe5 ging Roeland er ook snel doorheen: 22. Ph5+! Kh8 (22… Kxg6 23. Pxf4+ Kf5 24. Ph7!) 23. Pf4 fxg6 24. Dxh6+ Kg8 25. Pfxe6 De7 26. Txe5 en 1-0.

Toen ook Nico Zwirs won, was het eerste matchpunt binnen. Hij zette zijn tegenstander Nick Maatman onder druk, won een pion en maakte het professioneel af:

Met 41. Tc4! gaf Nico Nick definitief geen kans meer. Niet alleen werden de torens geruild, maar wit kreeg ook een niet te stoppen a-pion.  

Stefan Kuipers trok het tweede matchpunt over de streep in een partij met wisselende kansen tegen Lucas van Foreest:

Wit heeft twee pionnen voor de kwaliteit en na 35. e4 zou hij uitstekende winstkansen hebben met zijn sterke loper en b-pion. Er volgde echter 35. b4? Txf2! 36. Dd6+ Te7 37. Kxf2 Df5+ en de witte toren ging verloren. Stefan had dus een belangrijke pion gewonnen, maar er zat nog steeds niet meer dan remise in. Gelukkig was dat precies wat we nog nodig hadden.

Onze laatste strijders hadden het intussen zwaar. Sjef Rijnaarts had lange tijd uitstekend gestaan tegen Eelke de Boer:

Hier is 25… exf3 26. Txe7 a3! sterk. Sjef had dit idee gezien, maar vond de stelling na 27. Lxf6 te onduidelijk. Helaas overzag hij de fraaie winnende tussenzet 27… a2!

Het gespeelde kwaliteitsoffer 25… Txc3 kwam niet uit de verf na 26. bxc3 Df5? (26… De5 27. Dd4 Tb8! kan nog net voor zwart) 27. Lxe4! Pxe4 28. De2 en wit behield beslissend materieel voordeel.

Arthur van de Oudeweetering stond al snel een beetje onaangenaam tegen Ilja Zaragatski. Het bleef binnen de perken, totdat dameruil werd toegestaan. In het eindspel kreeg Arthur nog een kans op een studieachtige remise met:

47. b5! Kc4 48. bxa6 bxa6 49. Pf4!!, maar dit was redelijkerwijs niet te vinden achter het bord. Een boeiend eindspel om zelf eens mee aan de slag te gaan.

Dit bracht de eindstand op 5½ – 4½. Door deze overwinning hebben we nog een kansje op de tweede plaats, maar het kampioenschap is inmiddels beslist. Onze hartelijke felicitaties aan de kersverse kampioen Kennemer Combinatie.

Op zaterdag 20 april sluiten we het seizoen af met een thuiswedstrijd tegen Zukertort Amstelveen. 

Klik hier voor de uitslagen

Klik hier voor de partijen via Chessbase

Klik hier voor de partijen via Lichess

Apeldoorn 1 kent zijn klassieken: soepel langs PK

Geschreven door Arthur van de Oudeweetering.

In 1935 moest de 18-jarige Paul Keres zijn deelname aan Hastings 35/36 afzeggen wegens ziekte.

Koltanowsky, destijds Belg, werd zijn last-minute vervanger.

Toen Tom Meurs zich zaterdag ziek afmeldde voor onze match tegen Paul Keres konden wij geen Koltanowsky meer uit de mouw schudden. Zo bleef bord 10 helaas (voor niemand leuk) leeg en begon Apeldoorn 1 met een 0-1 achterstand.

Geen paniek, de rust werd bewaard.

Bovendien,  de score werd snel gelijk getrokken door Thomas Beerdsen – die nauwkeurig rekende

toen Paul Hommerson al vroeg wat basisregels overtrad met het frivole 10.Pe5 c5 11.Lxb7?

Hierna werd wit uitgeteld met 11…Pxe5 12.dxe5 Ld3! 13.Da4 Lxf3 14.exf6 Lxf6 15.Kxf1 Tb8 16.Le4 Tb4 want na 17.Dc2 Txe4 18.Dxe4 Dd1+ 19.Kg2 Dxc1 zou wit have en goed verliezen –  0-1 en de loper op c1 heeft het daglicht nooit gezien.

Met jeugdig bravoure

gooide ook Kobe Smeets zijn pionnen naar voren tegen de Caro Kann van Tim Lammens 

Na luttele zetten had Tim zijn paard al fraai onaantastbaar in het fietsenrek geparkeerd:

(na 12…Pf5) en ondanks dat hij later onnodig zijn koning uit het centrum wegrocheerde vergrootte Tim daarna geleidelijk zijn voordeel. Een kritiek beslissing om het voordeel te converteren naam hij op zet 30:

Na 30…N3xh4 is 31.Ne5 dus Tim koos voor vereenvoudiging met 30…Te4 31.Txe4 Pd2+ 32.Kc2 Pxe4 maar na 33.Le1 was het voordeel onverwachts onbeduidend  geworden. Het geduldige 30…b6 had de witte activiteit heerlijk ingeperkt en groot voordeel behouden.

De trend die door de foute afwikkeling was ingezet leidde zelfs tot erger. De witte stelling liet zich makkelijker spelen en na de tijdscontrole stond het zo:

Wit heeft al beslissend voordeel en won na 41..Ke7 42.Kd5 Kd7 43.Lg3,

Een gelijk scenario (wel met betere afloop) voltrok zich bij Jan Willem van de Griendt en Sjef Rijnaarts. Sjef was comfortabel uit de opening gekomen. Op de 4de zet had wit met 4.dxc5 het centrum al opgegeven (hoort bij de Torre

aldus JW) toen met zwoegen daar het evenwicht hersteld was stond het zo: 

Met het natuurlijk 23…Pc6 had Sjef een riante positie gehouden. Na 23…Dc8 24.Le7 Dc1+ 25.Txc1 Dxc1 26.De1 Dxe1 (na 26…Qxb2 had Sjef 27.Bd6! gemist) 27.Pxe1 a6 28.Ld3 Lxa4 29.Ld6 was de muziek er wel uit: ½-½ na 54.

Intussen had Nico Zwirs al een krachtige wit-overwinning geboekt tegen Xander Wemmers. De Richter-Rauzer

kwam slecht uit de verf tegen Nico’s centrale opzet

Het loperpaar straalt nog weinig uit, de toren staan krachteloos op hun half-open lijnen, de zwarte koning is nergens thuis. Dan komen de foutjes snel:

17…Lf8 18.De2 (met pionwinst; overzien door Xander). Na 18… Tb4 19.Dxh5 c5 20.a3 Tb7 21.De2 Tb6 22.Dc4 Ld7 23.Pd5 was het einde al heel nabij 1-0 op zet 27

Ook Merijn van Delft had een geslaagde openingsvoorbereiding. Op de ochtend zelf werd een bekoorlijk dame-terugzetje nog vluchtig gescanned. En jawel nu op het bord tegen Hugo ten Hertog:

13.Dc2-d1!? Met duidelijke bedoelingen wel. Na 13…Pf8 14.Dh5 Lxf4 15.Lxf4 Db6 16.b3 Pg6 verwaterde ook hier het voordeel na 17.Lxg6?! fxg6 18.Dxg6 Le6 19.gxh4!? Echter deze originele opzet werd toch beloond toen Hugo het even te licht opnam:

34.h5 Th7 35.h4! Kf8 36.h6! en nu zag zwart zich genoodzaakt de kwaliteit te offeren met Txh6, waarna Merijn het karwei netjes klaarde.

Arthur van de Oudeweetering had juist moeite om de theorie weer boven te halen, toen hij besloot het 1.c4 van Jan Breukelman met oud repertoire te counteren. Heel slecht ging dat aanvankelijk niet, maar Jan speelde een puike partij:

Zwart wil verder met Pd6, Dd7 en Ta5, maar met 16.Pc4! was wit dat voor. Na 16…Dc8 (!)  17.Td1 Pd6 18.Pxb6 cxb6 19.Bd2 kwam het kritieke moment.

Zwart onderschatte zijn stelling en zag geen andere uitweg dan op het kwaliteitsoffer in te gaan. Na 19…Lb3 20.Txb3

bleef de zwarte stelling echter te passief, zonder tegenspel en tikte Jan het netjes uit. Na 19…Pf7 had zwart geen problemen gehad, zo blijkt.

Ook Lucien van Beek had problemen zich de theorie te herinneren.  Het idee uit zijn eigen partij tegen Twan Burg stond niet meer helder voor de geest, dus werd (met wit) in de Averbach

Konings Indier tegen Joris Kokje ongewild een andere weg ingeslagen. Op zich geen probleem, wit was helemaal OK. Of dat later toch zijn weerslag had? Feit is dat Lucien zich na een zetherhaling een lelijke blunder liet ontglippen na een minuutje nadenken:

24.f3? Pxg4 (24…Pxd5 kan ook) 25.hxg4 Lxc3 26.Ld3 Lg7 en Joris won 0-1 in 45. Niet alleen staat hij nu een pion voor. De ruil van nog een licht stuk (en de beheersing van de e-lijn) bepalen mede het winnende voordeel.

De twee lekkerste partijen, twee overwinningen voor Schaakstad Apeldoorn, heb ik weliswaar voor het laatst bewaard, maar waren op de dag zelf al eerder beslist.

Max Warmerdam boekte een fluwelen overwinning op Peter Lombaers, als uit het niets.

Op het eerste gezicht weinig aan de hand maar Max pakte steeds meer ruimte (te beginnen met 17.f4 e6 18.c4), waar zwart worstelde met zijn stukken en het vinden van een plan. Niet veel later ging het al mis

Na 25…Pd4 26.Lxd4 cxd4 27.c5 bxc5 28.Txc5 Td7 29.Tb1 hield zwart het niet meer bij elkaar 1-0 (34). Het fraaie dynamische pion-offer 25…e5! 26.fxe5 f5! was veel taaier geweest – eindelijk komt het paard (inmiddels op g7) tot leven. Al met al een geruisloze overwinning zoals dat heet.

Bij Stefan Kuipers tegen Demre Kerigan ging dat dan weer heel anders. Daar ging de Giuoco Piano ouderwets fortissimo.

Zo! Dit is wel eerder gespeeld maar niet helemaal bekend bij de spelers vermoed ik. Carlsen-Aronian, 2021 ging verder met 19.e5 d5 (19….dxe5 dan rustig(!) 20.Dc2) 20.Lxd5 (u begrijpt het al, 20.Ld3 was sterker). Kuipers maakte ook geen haast met 19.a4 om na 19…Te8 20.Dd3 Pf8 a la Tal

met een rook-swing nog meer richting zwarte koning te slingeren

Na 21.Tb5 Lh6 22.Dd2 Pe6? 23.Tf5 ging Demre snel ten onder na: 23…De7 24.Pxh4 Df8 25.Tf6 Dg7 26.e5 (1-0 in 33)

Alles bij  elkaar een 5½-4½ overwinning voor Apeldoorn.  Een overwinning die eigenlijk niet in twijfel is geweest.

Klik hier voor de uitslagen

Klik hier voor de partijen

Apeldoorn 1 verliest kraker van Kennemer Combinatie 1

Geschreven door Sjef Rijnaarts.

Voor ronde 6 staat de kraker tussen Schaakstad Apeldoorn en Kennemer Combinatie. Kennemer staat samen LSG IntelliMagic eerst met ons in de achtervolging op één matchpunt achterstand: kortom zaak om te winnen en aangehaakt te blijven in de titelstrijd.

12u45, de indeling is bekend:

Na anderhalf uur zijn de eerste kruitdampen van de opening opgetrokken en het is tijd om een rondje langs de borden te lopen en een tussenbalans op te maken: Lorenzo Lodici is gelijk uit de opening gekomen tegen Dardha (gelijk), Max staat comfortabel tegen Ivan Sokolov (klein plusje), Nico stelling is gebalanceerd  en hangt af van de nuances in de stelling (onduidelijk), Thomas heeft Friso Nijboer al aardig in de touwen (voordeel), Merijn staat een tikje onprettig maar lijkt binnen de marges (gelijk), Stefan lijkt goed uit de opening te zijn gekomen tegen Casper Schoppen (klein plusje), Tom is al vroeg in de problemen tegen David Pardo Simon (nadeel), Tim heeft een prettig stelling tegen Iwo Godwon te pakken, maar wel minder tijd op de klok (miniem plusje), Arthur heeft tegen Onno Elgersma een mindere pionnenstructuur (klein minnetje), zelf ben ik goed uit de opening gekomen met groot tijdsvoordeel en een fijne stelling.

Algemene indruk is dat wij goed uit de openingsfase zijn gekomen, met kansen op de topborden en op de onderste borden zijn wij aardig in balans: de volgende fase wordt cruciaal.

De partijen na circa 1,5 uur:

Na tweeënhalve uur is het tijd voor de tweede ronde langs de borden en de eerste contouren van de match beginnen zichtbaar te worden. Thomas en ik hebben gewonnen, Nico remise en Tom verloren:

2,5 – 1,5. Op de andere borden staan wij niet slechter al is de stelling bij Dardha – Lorenzo onduidelijk. Kortom, wij staan aan de goede kant van de score. Nu kijken hoe wij de tijdsnoodfase verteren.

Stelling na 29.Kh3 in Rijnaarts-Roebers.

Rijnaarts – Roebers 1-0 Ik heb eerder volledig misgetast en sta een kleine kwaliteit achter. Met Pc5 tastte Eline mis met 6 minuten op haar klok. Er volgde 30 Tg1!, Te8?, 31. Tg7!!, Te7 en Tg8+!!!

De eerste tijdnoodsfase (voor de 40e zet, daarna weer 30 minuten erbij) is altijd een moment waarin alles kan gebeuren, goede stellingen verknald, verloren stellingen gewonnen en gelijke stellingen afgewikkeld naar remise of juist niet! Kortom, alles onder hoogspanning. Weer een goed moment om een rondje langs de borden te lopen.

Met remises van Merijn en Tim staat het 3,5 -2,5 in ons voordeel. Echter Max en Lorenzo partijen zijn in ons nadeel gekanteld. Als Stefan zijn voordeel weet om te zetten en Arthur zijn stelling weet houden koerst het richting 5-5. Tijd om nog een drankje aan de bar te halen en weer de analyseruimte in te duiken.

Inmiddels is het gekkenhuis geworden. Dardha blijft keurig drukken en trek de stand gelijk. Max staat slecht tot verloren, maar heeft ineens een ingewikkeld eindspel te pakken (nadat Sokolov de winst gemist heeft). Na een handige manoeuvre van Max weet hij zelfs eeuwig schaak af te dwingen: 4-4. Met twee borden waar wij beter staan komt winst in zicht. Zo heeft Stefan nog steeds prettig voordeel al wordt het steeds ingewikkelder en heeft Elgersma het hele huis weggegeven en staat totaal verloren.

De wedstrijd neemt een totaal bizarre wending: het gaat bij twee goede stellingen volledig mis en verliezen zelfs beiden. Zo eindigt het in Apeldoorn in een anticlimax met een 6-4 nederlaag.

Klik hier voor de uitslagen

Klik hier voor de partijen

Klik hier voor de foto’s van Ed van der Meulen

Klik hier voor de foto’s van Harry Gielen

Apeldoorn 1 neemt revanche in Rotterdam

Geschreven door Tim Lammens.

In de vijfde ronde van de Meesterklasse speelden we uit tegen Charlois Europoort. Vorig seizoen beleefden we hier een valse start met een zure nederlaag. Intussen is hun team flink gewijzigd, maar tot nu toe zonder succes. Slechts één matchpunt staat op hun scorebord.

Terwijl ik mijn OV-fiets door de Rotterdamse straten dirigeerde, was ik er niet gerust op. In hun sterkste opstelling zou de thuisploeg weinig voor ons onderdoen. Op de Erasmusbrug stond een gure wind vanuit Rotterdam-Zuid. De toon was gezet: het werd bikkelen.

Warming-up

Om alvast op te warmen voor deze zware wedstrijd, kan je nu eerst even stoeien met een paar stellingen die afkomstig zijn uit de gespeelde partijen. De oplossingen vind je in de loop van het verslag.

Opgave 1

Pion b2 staat aangevallen. Dekken met 15. Ta2 of tussenplaatsen met 15. Pd4?

Opgave 2

Wit is een paar pionnen kwijtgeraakt. Kan hij zich nog redden?

Opgave 3

Wit speelt 51. h5. Kan zwart deze slaan? Houd rekening met de vrije a-pion, maar ook met de veiligheid van de witte koning.

Opgave 4

Een episch dame-eindspel nadert zijn ontknoping. Hoe zet zwart de kroon op het werk?

De wedstrijd

Het begin was vredig met snelle remises van Roeland Pruijssers tegen Sim Maerevoet en Robby Kevlishvili tegen Oleg Korneev. In beide partijen vonden de spelers het welletjes toen het evenwicht niet werd verbroken in de opening. Maar op de andere borden werd zwaar gestreden.

Roeland Pruijssers (l) zag weinig kansen, terwijl bord twee al in remise is geëindigd. (Foto: Ed van der Meulen)

Thomas Beerdsen won vlot van Jesús Garrido Dominguez. Hij besliste de partij met een wending die al vele slachtoffers heeft gekend (o.a. Kamsky). Inmiddels heeft zo’n beetje ons halve team deze truc al eens op het bord gehad.

Garrido Dominguez-Beerdsen.

Wit speelde 15. Pd4?, wat er logisch uitziet, omdat het de meest actieve verdediging van pion b2 is. Thomas weerlegde dit echter met 15… Lxd4! 16. Lxd4 e6! Nu komt de aap uit de mouw: de witte stukken staan elkaar hopeloos in de weg. 17. Pe3 e5 18. La7 Tb7 en de witte loper ging definitief verloren.

Garrido Dominguez in de problemen na 16… e6! (Foto: Ed van der Meulen)

Ook Stefan Kuipers won snel. Zijn tegenstander Maarten Praet sloeg in de opening met het verkeerde paard terug op e7. Daarna was zijn stelling zeer lastig om te spelen en kon Stefan een pion buitmaken.

Kuipers-Praet.

Hier bespaarde Stefan zich de nodige moeite door 30. Ld5! te spelen. Zwart had nu de keuze tussen een verloren pionneneindspel en het inleveren van een tweede pion. Het werd geen van beiden: hij gaf het op.

Max Warmerdam won een spannend tijdnoodduel tegen Zyon Kollen. Na een voorspoedige opening ging Max op pionnenjacht. Dit was niet zonder risico, want Zyon had een gevaarlijke c-pion. Na 36. De8? kwam de witte dame echter ingesloten te staan en won Max het eindspel. Met 36. a4! had wit zich kunnen redden. Na bijvoorbeeld 36… Td5 wordt het idee duidelijk:

Kollen-Warmerdam

37. c6! Txb5 (veiliger is bijvoorbeeld 37… Kh7 38. Db7 Df4 39. c7 De4+ met eeuwig schaak) 38. axb5 en nu moet zwart oppassen voor de ijzersterke witte pionnen. Een aardige variant is 38… Kh7 39. Tc2!? (voorkomt eeuwig schaak-ideeën met Df4-e4-a4) a4! 40. b6 Dxb6 41. c7 a3 42. c8D Dg1+ 43. Ka2 axb2 44. Kxb2 Dd4+ 45. Dc3 Dxc3+ 46. Kxc3 en dit eindspel is remise.

Sjef Rijnaarts kwam tegen Thibaut Vandenbussche ook met een voordeeltje uit de opening. Thibaut stuurde zijn stukken naar Sjef’s koning, waardoor het moeilijk werd dit voordeel vast te houden. Sjef greep op tijd in toen zijn stelling dreigde te verpieteren:

Rijnaarts-Vandenbussche

Als zwart de tijd krijgt om Kh8 te doen, staat wit een beetje onaangenaam door zijn gepende en geïsoleerde e-pion. Daarom forceerde Sjef een afwikkeling met 29. exd5! Dxe1 30. dxc6+ Kh8 31. Dxe1 Txe1 32. c7. Zwart moest nu zijn toren teruggeven voor de pion. Na 32… Te8 33. Le6 ontstond een eindspel met ongelijke lopers dat makkelijk remise te houden was, ondanks de extra pion.

 Arthur van de Oudeweetering kreeg tegen Steven Geirnaert een moeilijke keuze voorgeschoteld:

Van de Oudeweetering-Geirnaert.

Zwart staat heel actief, waardoor wit een beetje moet oppassen. Wit zou graag 21. f4 willen spelen, maar dan valt 21… Pb4 twee pionnen aan. Daarom koos Arthur toch maar voor 21. fxe4. Dit leidde echter tot een dubbel toreneindspel dat (te) moeilijk te verdedigen was vanwege de hyperactieve zwarte torens.

Bij nader inzien was 21. f4 toch sterk geweest. Na 21… Pb4 22. a3! Pxc2 23. Td5! b6 (beter is meteen de pion teruggeven met 23… Td8) 24. Tc1 Pd4 25. Pxd4 cxd4 26. Txd4 heeft wit zijn pion terug en zelfs uitstekende winstkansen.

Nico Zwirs had een mindere dag, waarvan zijn tegenstander Arben Dardha sterk profiteerde. Een rommelige partij leek voor Nico eerst nog de goede kant op te gaan, maar na een blunder in tijdnood stortte zijn stelling in.

Nico Zwirs (r) in de problemen tegen Arben Dardha. (Foto: Ed van der Meulen)

Ondergetekende speelde tegen Robin Lecomte ook niet best. Na een partij met wisselende kansen moest ik dit eindspel verdedigen:

Lecomte-Lammens.

Na 51… La6! zou de remise binnen handbereik zijn. De witte koning staat kwetsbaar op f5 en na 52. Kg4 Tg1+ 53. Kf3 Td1 komt wit niet verder, ondanks zijn twee pluspionnen. Het ongelijke lopereindspel is remise is na torenruil, omdat de witte koning nergens kan binnenkomen.

Dit zag ik echter niet en ik dacht op een andere manier te kunnen profiteren van de positie van de witte koning. Helaas bleek dit een fata morgana. Na 51… Lxh5?? speelde Robin koeltjes 52. a6!, want na 52… f6 53. Tb3 (zelfs 53. a7 Kf7 54. Tg3! wint) Lf7 54. Tb8+ Kh7 55. Kg4 was er geen mat of eeuwig schaak en liep de a-pion door. Hierdoor stond het 4,5 – 4,5 en hing alles af van de laatste partij.

Merijn van Delft heeft zijn zaakjes in de opening meestal goed op orde, maar deze keer ging er wat mis (10… Pb6?) en keek hij al snel tegen een puinhoop aan. Toen zijn tegenstander Vitaly Kunin niet doorpakte, kon Merijn zich terugvechten in de partij. Na een misser in tijdnood (39. Lg8+?) kon hij in een dame-eindspel zelfs voor de winst gaan. Er was wat zitvlees voor nodig, maar uiteindelijk lukte het!

Met 130… Dc6+! bracht Merijn de matchpunten naar Apeldoorn. Na 131. Dxc6 c1D+ slaat de nieuwe dame straks de oude. Er waren overigens nog andere wegen naar de winst, maar dit was de snelste en fraaiste.

Vitaly Kunin geeft zijn partij tegen Merijn van Delft (r) op na 130… Dc6. (Foto Ed van der Meulen)

Dankzij deze voor de poorten van de hel weggesleepte overwinning blijven we in de race voor het kampioenschap, ook al hebben we het niet meer in eigen hand. Na de winterstop spelen we op 3 februari in eigen huis de kraker tegen directe concurrent Kennemer Combinatie.

Klik hier voor de uitslagen

Klik hier voor de partijen

Klik hier voor de foto’s van Ed van der Meulen

Apeldoorn 1 speelt Limburg Zuid uiteen

Geschreven door Tom Meurs.

Lieve schakers,

Sinterklaas zat eens te denken,
Wat hij Apeldoorn 1 zou schenken.
Sinterklaas peinsde en dacht,
Waar Apeldoorn 1 op wacht.
Een overwinning op Limburg Zuid,
Stond in het grote Sintboek aangeduid.
Voor een dag vol vreugde, kan Sinterklaas geven,
Een partij vol slimme zetten, waarin schaakdromen leven.

Op bord een, Roeland speelde zwart, 
Tegen Christian Braun, een begin zo apart. 
Na de opening, een paar zetten misplaatst, 
Roeland stond beter, zijn kansen vergroot en zelf verbaasd.
Christian zocht complicaties, een strategisch plan, 
Maar dat leverde Roeland groot voordeel daarvan. 
Echter, met twee grafzetten, onbedoeld en niet fijn, 
Gaf Roeland Christian een kans, zo leek de winst schijn.
Een aanval voor Christian, winnend in zicht, 
Roeland in het nauw, zijn kansen dicht. 
Maar het lot draaide, een fout in de strijd, 
Christian draaide twee zetten om, een wending vol spijt.
Hierdoor kon Roeland, met een zucht en snelle zin, 
Afwikkelen naar een eindspel, met winst desalniettemin.

Op bord twee, Max met witte stukken klaar,
Lanceerde een opening, subtiel en voorspelbaar.
Marcel Winkels, aan de andere kant van het bord,
Vond in Max’s strategie geen antwoord.

Warmerdam-Winkels na 10… Pbd7

Een stoutmoedig pionoffer 11.e5, bracht Max’s spel in hoger sferen,
Met kracht en finesse, liet hij Marcel’s kansen keren.
Marcel zag licht in de tunnel, een kans, een spel,
Maar Max’s ruimtevoordeel, dat bleef er wel.
De loper op g7, zo beperkt en zwak,
Maakte Marcel’s positie broos, als dunne lak.
Uiteindelijk, met tactiek en een scherp brein,
Wist Max het voordeel te benutten, oh zo fijn.

Op bord drie, Merijn in het zwart,
Tegen Ivo Wantola, een Konings-Indische start. 
Met minder tijd, maar vol verstand,
Hield hij zijn stelling in de hand.

Wantola-Van Delft na 16. Lb3.

Met 16…b6, een zet zo groot,
Zorgde hij dat hij zijn positie niet verkloot. 
Een ontsnapping door een meesterlijke zet,
Merijn’s spel was op het remisepad gezet.

Op bord vier, Sjef met wit in de strijd,
Tegen Lennert Lenaerts, een partij vol van snelheid.
Na de opening, snel een spannend gevecht,
Niet rustig maar fel, oh zo echt.
Sjef koos voor aanval, niet voor verdedigen,
De damevleugel in het vizier, begon hij te bewegen.
Maar o, hoe snel werd het ingewikkeld, zo apart,
Elke zet bracht meer spanning, recht uit het hart.

Rijnaarts-Lenaerts na 25. Dxb5.

In de eindfase, een cruciaal moment,
25…Pxg2, een zet die van zijn opponent.
26.Lb4 was de zet die hij zocht,
En had dan nog wat tijd gekocht.
Maar met 26.Ld2, de keuze gedaan,
Was de strijd voorbij, Sjef’s verhaal vergaan.

Op bord vijf, Stefan met zwart, vol van moed,
Tegen Luca Suvorov, speelde hij goed.
Hij nam de leiding, vol van zin,
Op koning en damevleugel, niettemin.
Luca brak door, met een sterke zet,
Op Stefan’s damevleugel, een schaakballet.
Maar Stefan, onverschrokken, bleef staan,
Zijn centrumpionnen op rij twee, de strijd was gedaan.

Op bord zes, Thomas in het wit, 
Tegen Daniel Hausrath, een partij met pit. 
Vanuit de opening, een plus, zo licht en los, 
Bleef stabiel, als een sluwe vos.
Daniel dacht, met een offer te breken, 
Om uit Thomas’ greep te ontweken. 
Maar dat plan, het ging niet op, 
Thomas bleef sterk, bovenop.
In het eindspel, met een dame meer, 
Was er winst voor Thomas, alweer.

Op bord zeven, Nico in het zwart, 
Tegen Luc Zimmermann, begon hij met een goeie start. 
In de opening, een improvisatie zo fijn, 
Hield hij de dames op het bord, oh wat een festijn.

Zimmermann-Zwirs na 11… a6.

Luc had de kans, met 12.Lf4! zo sterk, 
Om voordeel te krijgen, een mogelijk meesterwerk? 
Maar in plaats daarvan, 12.Te1, een andere zet, 
Gaf Nico de kans, het was gedaan met de pret.
Met 12…e5!, een zet zo gedurfd en klaar, 
Nam Nico de leiding, wat een barbaar. 
De partij kantelde, in zijn voordeel, 
Op bord zeven, won hij professioneel.

Op bord acht, Arthur met wit een partij, 
Tegen Jonas Gallasch, achteraf was hij niet blij. 
Met een plan in zijn hoofd, zo sterk en gewaagd, 
Hoopte hij te winnen, zoals hij zich had voorgesteld en gezegd.
Geïnspireerd door Gaprindashili-Nikolic, zo scherp en fel, 
19.Pxg7 Kxg7, 20.Lxg6+, een meesterlijke spel.

Van de Oudeweetering-Gallasch na 20… P7f6.

En na Jonas’ 20…P7f6, was de kans daar weer, 
21.Lxh6! gxh6, een aanval met eer.
22.c4 Pxb4, dan 23.Pe4, een lijn zo klaar, 
24.Dg3+ Kf8, 25.Pxf7, de winst bijna daar. 
Maar Arthur werd afgeleid, door pion c6 in het spel, 
Zette in op 21.axb6, zonder te kijken, niet zo snel.
Een eenvoudige zet gemist, 26…Ta3, een klap, 
Leidde tot een desastreuze val, een verliezende boodschap.

Op bord acht, een strijd vol tactiek en moed, 
Een schaakverhaal, vol lessen en wat je (niet) doen moet.

Tom op het negende bord, met zwart zo sterk, 
Tegen Siem van Dael, begon hij aan zijn werk. 
De Italiaanse opening, gespeeld met flair, 
Stond hij solide, met zijn stukken ontwikkeld, primair.
Een onnauwkeurigheid, een pion gewonnen, 
Tom’s spel was pas echt begonnen. 
Objectief gelijk, toch de stelling strak, 
Zijn tijdnood groot, maar hij bleef mak.
Zijn tegenstander voelde de druk, een pion achter, 
Tom hield stand, zijn spel werd doordachter. 
In het eindspel, een toren zo machtig en groot, 
Bracht hij zijn paard en koning, zijn tegenstander in nood.
Samen hielpen ze de e-pion, op weg naar promotie, 
Een matnet creëren, wat leidde tot een hoop emotie.
Het punt was daarna binnen,
Het feest kon beginnen.

Op bord tien, Tim met wit in de hand, 
Tegen Alex Suvorov, aan de andere kant. 
Na de opening, geen voordeel te zien, 
Al kon een nauwkeurigere zet hem brengen bij een potentiële win.
Een kans op plus, die hij liet gaan, 
Maar 21.f3, een fout, stond op de baan. 
Het gaf Alex een kans, niet makkelijk, maar klaar, 
Een moment voor Tim, vol van gevaar.
Alex greep het niet, en het spel bleef gelijk, 
Een balans van krachten, in het koninkrijk. 
Tot de slotstelling, na 35… Lc3, 
Een remiseaanbod volgde, een pad van vrede, o zo tevree.

Lammens-A. Suvorov, slotstelling na 35… Lc3.

Maar, de slotstelling is kansrijk voor wit, 
Met 36. Pe4 Le1, een tactische hit. 
Geen geforceerde winst, maar zwart een beetje in de knel, 
Voor Tim op bord tien, was remise het al wel.

Zo won Apeldoorn 1, met verstand en kunst, 
Sinterklaas keek toe, met een glimlach en gunst. 
Elk bord een verhaal, een doordacht gevecht, 
Namens Apeldoorn 1, is alles gezegd.

Liefs,
Sint en Piet

Klik hier voor de uitslagen

Klik hier voor de partijen

Apeldoorn 1 verliest nipt van LSG IntelliMagic 1

Geschreven door Sjef Rijnaarts.

De nummers 1 en 2 van afgelopen seizoen zijn het seizoen sterk begonnen en Apeldoorn startte met 1 matchpunt voorsprong. Zonder grootmeesters Max Warmerdam en Roeland Pruijssers waren wij de underdog in deze wedstrijd en het strijdplan was dan ook om lang in de wedstrijd te blijven en zodoende een matchpunt, of een nipte overwinning uit het vuur te slepen.

Dit strijdplan resulteerde in vier remises: Merijn (die kreeg na 1 zet uit de theorie te zijn een niet te weigeren aanbod om een middag de match vanaf de bar te volgen en accepteerde deze gretig), Sjef, Stefan en Arthur (van de Oudeweetering), waarbij laatste drie geen klagen hadden bij dat resultaat. Freddie kon het niet bolwerken tegen Arthur (Pijpers) en werd in het middenspel vakkundig weggetikt.

De partijen van Thomas (Beerdsen), Lucien, Nico, Tim en Tom kenmerkten zich door kansen over en weer (zie partijfragmenten hieronder).

Al met al was het een verdiende overwinning voor LSG IntelliMagic, maar de match had ook zeker nog ons kant op kunnen kantelen.

Partijfragmenten

Thomas kwam prettig uit de opening tegen Nikolic en was de druk aan het opvoeren. Met actief tegenspel wist Nikolic zich onder de druk uit te spelen en met een foutieve combinatie ging Thomas een moeilijk eindspel in en hij wist dit uiteindelijk niet te houden.

Nikolic-Beerdsen na 21. bxa3.

Met 21. …, Pf6 had Thomas de druk verder kunnen opvoeren.

Nikolic-Beerdsen na 31. Te7.

Hier ging Thomas voor 31. …, b4?!, waar Pb6-d5 nog klein voor geeft. Na 32. Txd7, b3 33. Txb7, b2 34. Kh2, Ta1 35. Pe5! ontstaat een vervelend eindspel.

Lucien kwam zeer goed uit de opening en had met 19. 0-0-0! groot voordeel naar zich toe kunnen trekken. Tot 23. Pfd5?? was het nog steeds goed voor hem, daarna kantelde de partij in zijn nadeel. In de tijdnoodfase tastte Robin mis met 34. …, Td7 om het op zet 38 met …Tg3 volledig weg te geven.

Van Beek-Swinkels na 18… 0-0-0.

Met 19. 0-0-0 brengt wit de koning in veiligheid en kan het feest verder.

Van Beek-Swinkels na 38. h5.

Na 38…, Tg3?? is de witte h-pion niet meer te houden.

Nico besloot de strijd vol aan te gaan tegen Jan-Willem. Hierbij ontsnapte hij aan een pionoffer die zijn stelling zou hebben opgeblazen en Jan-Willem blies vervolgens zijn eigen stelling op in de tijdnoodfase.

De Jong-Zwirs na 22… Pc6.

Na 23. b4, Pxb4 24. a5 is de zwarte stelling kapot.

De Jong-Zwirs na 36… Td7.

Met 37. e4?! (niet direct slecht), Pb4 38. Lxb4, axb4 39. a5?, bxa5 40. Txa5?? ging Jan-Willem een verloren middenspel in.

Tim drukte op fantastische wijze het Holland in elkaar, maar liet na Jelmer omver te blazen met 16. g4!. Op zet 27 had Jelmer zet 27 het met Td3, op zet 28 met Td3, en op zet 31 met Dd3 de partij naar zich toe kunnen trekken. Uiteindelijk werd het punt met eeuwig schaak gedeeld.

Lammens-Jens na 15… Pd6.

  1. g4 leidt een winnende aanval in: 16…, fxg4 17 h5, g5 18. Peg6+.

Lammens-Jens na 27. Df2.

27…, Td3 dan moet wit ineens gaan keepen.

Tom kwam tegen Thomas (Willemze) zeer slecht uit de opening en stond tot 30…, exf5 slecht tot verloren. Op zet 36 had hij voordeel naar zich toe kunnen trekken met Tcd1 en tastte helemaal mis met 37. Te7, waarna het na Pc6 gedaan was.

Meurs-Willemze na 30. f5.

Hier had Thomas door kunnen drukken met 30… a4!, maar speelde 30… exf5.

Meurs-Willemze na 35… Pe6.

36. Tcd1 biedt wit prettig voordeel, omdat je na 36… Td4 met 37. a3 de pion op b4 wint. Na 36. Te1, Pd4 37. Te7, Pc6 was het helemaal mis.

Uitslagen

Foto’s

Partijen

Videoverslag

Drie laffe lopers en een comeback-kid Apeldoorn op stoom

Drie laffe lopers en een comeback-kid – Apeldoorn op stoom.

Geschreven door Arthur van de Oudeweetering.

De dag voordat Alkmaar ontzet zou worden moest de Waagtoren nog slag leveren in Apeldoorn.

De Alkmaarders kwamen niet in strakke formatie aan (file?) en leken daarna zelfs ook wat random posities in te nemen achter de borden 1 t/m 10.

Apeldoorn miste een aantal vaste krachten, maar daarvoor hadden supersubs Lucien van Beek en Marcel Boel op 8 en 10 post gevat.

Het was de enige meesterklasse match deze zaterdag die voor het eerst wereldwijd via Dutch Meesterklasse 2023-2024 – Live Games – Chess.com online gevolgd kon worden. (De overige matches waren hetzij vooruitgespeeld/hetzij niet live online)

De kop was er al snel af.

Stelling na 14 Td1

Op bord 2 had Max Warmerdam namelijk al snel een prettige stelling nadat Michael van Liempt zijn stukken wat doelloos had geposteerd. Toen het centrum werd opgegeven met 14…dxc4 15.Pxc4 Dc7 16.e4 werden de zwarte stukken alras naar de achterste rij gedwongen en daarna ook terug het doosje in.

24.Lc4 e6 25.Pxg6! (Lg7 26.Le5 Txc6 27.Pxc6 Pxc6 28.Lb5 1-0)

Twee borden verder had Tom Meurs een mooie Tiviaanse solid chess opzet met 14.Bd2

om deze op vervolgens op c3 te zetten in een Franse Tarrasch.

Tegenstander Jos Vlaming gooide de stelling toch open, maar manoeuvreerde vervolgens niet handig: zijn La3 en Pb5 constellatie was geen partij voor Tom’s Lg6 en Pf5 (ook de ingelaste ruil LxPf5 was geen beste: witte velden worden opgegeven, en wit verlost van een overtollig paardje)

maar het was toch wat voortijdig handdoek na 28…Dc5? 29.Te5 (en mat op zet 40).

De derde rappe wit overwinning was wel het aantrekkelijkst en overtuigendst. Alsof hij nooit was weggeweest (luister ook De Schaakpod #9 – De Schaakpod | Podcast on Spotify ) veegde Lucien van Beek de Grunfeld van Danny de Ruiter aan

Stelling na 12…Bh8. Dit zou nog een klein trendje worden deze match – lopers die zich in de hoek proberen te verstoppen. (Bij Tom ging die ook al toch enigszins verrassend het hoekje in). Hier is het vooral te langzaam:

13.h4 (Lucien is nog van voor Alpha Zero, om het historisch perspectief goed te hebben) b5 14.h5 b4 15.hxg6 hxg6

16.Lf8! de zet van een Draak! Na 16…Lf6 17.Dh6 bxc3 18.Lc4 (nog beter 18.Le2 – Lucien) c2+ 19.Pd2 Dc3 20.dxc6 bleef er weinig moois over voor zwart en was het zelfs mat op zet 27.

Chronologisch kan ik hier en daar ernaast zitten, soit, maar Dimitri Reinderman deed in ieder geval wat terug voor de Waagtoren. Hij knalde er een kek en hip Middengambietje uit. Ik had wat meer tijd nodig om mijn stelling te organiseren – even tijdelijk pion meer, maar koning in het midden. Toen ik de pion had teruggeven en ook genoeg activiteit als tegenwicht voor de pionnenstructuur had greep ik mis:

Ik keek hier naar oa 18..Lxd5 19.Lxd5 Pf4 maar 20.Lxe4 Txg3 last wit bv een schaakje in op c4.   En op 19…e3 komt 20.h4, dacht ik. Alleen dan volgt simpel 20..Txd5. Wit moet zijn toevlucht nemen tot 20.Lf3, zwart heeft geen probleem. 

Daarvoor had ik gekeken naar het eindspel dat ontstaat na algehele afruil op d5, maar was niet helemaal tevreden – ten onrechte – na 19…Pxd5 20.Txd5 Txd5 21.Txd5 heeft zwart het gepointeerde Kc6! 22.Tf5 d5 23.Tf7 Tf8!

En dan, herkenbaar wellicht, doemt er op het laatste moment een quasi actieve voortzetting op die onder druk van de klok ook uitverkoren wordt:

18…Pxd5 19.Lxd5 Tf8? en na 20.Lxc6 bxc6 21.Pxe4 Txg2 22.Txd6 Tf7 23.T6d4 had zwart absoluut niet genoeg voor de pion en tikte Dimitri het netjes uit.

De vijfde witte winst viel ook aan de kant van de Waagtoren en was voor Yong Hoon de Rover. Tim Lammens miste het momentum om na de opening de symmetrie te doorbreken door op c3 te ruilen en kreeg spijt na

14.Pb5!.Na 14… Lf5?! [14…Ld7! en na 15.Pc5 De7! 16.Ld3 Lxb5 en zwart is OK] 15.Dxf5 Txe2 16.Dd3 staan de witte stukken veel harmonischer in deze symmetrische stelling.

Toen Tim 27…Dc8 versmaadde, maar met een kwaloffer probeerde los te komen

27…h6 28.Tfe1 Txc5 29.dxc5 Dxc5 werden de witte stukken veel te actief na 30.Te7 en maakte Yong Hoon het met vaste hand uit.

Toen de Apeldoornse zwartborden zich begonnen te roeren werd duidelijk welke kant de wedstrijd op zou gaan. Stefan Kuipers had zijn teamgenoten de vooravond laten weten ziek te zijn geworden. Dan kan je juist ook heel goed spelen zoals Sosonko eens bewees in een Interpolis toernooi (toen hij weer beter was, verloor hij wel weer de laatste 2 rondes).

Beoordeel de volgende kleine geduldige zetjes van Stefan op hun waarde – doe dat maar eens na!

26…h6 27.f3 Kh8 28.a4?!  wit – Rob Konijn – verliest hier al zijn geduld 28… a6 29.Dc5 Td5 30.Db6 T8d7 31.f4 

31….a5! zwart wordt concreet! De witte torens worden nog verder teruggedrongen door het krachtpatsertje op d4. Na 30.Db3 Pb4 31.T3d2 d3 bezweek wit snel. 

Een heel andere dynamiek kende de partij op bord 9, Frank van Tellingen-Sjef Rijnaarts. De opening ontspoorde bij zwart, en de volgende stelling werd er eentje van wederzijdse patroonblindheid:

Sjef met wit had hier denk ik toch wel a tempo 16.Nf5 (exf5 17.Nd5) gedaan, verrassend genoeg misten beide spelers nu deze mogelijkheid (Nf5 – “fundament of the Velimerovic’ system” volgens Yakovich’ Sicilian Attacks). De partij kabbelde (nou ja) verder met 16.f4 Dc7 17.a3 (17.Pf5 kan nog steeds) b5 18.Rhe1 (18.Pf5 faalt nu op exf5 19.Pd5 Db7 20.Pxe7 `Pxb3 21.cxb3 Dxe4+ en haalt Pe7 op) etc  totdat Frank -onnodig- voor een andere thematisch Siciliaanse wending koos:

Na 23.Pdxb5 axb5 24.Pxb5 Dc6  – werd de trend heel anders en moest wit wat bewijzen. Dat liep kort voor de tijdscontrole definitief flink mis – en op zet 40 stond hij zelfs mat.

Daar kwam nog een wit-overwinning voor Apeldoorn bij, Marcel Boel had groot vertrouwen in eigen stelling en dat betaalde zich ook uit. Objectief gezien had zwart – Daan Geerke – geen problemen na de 6.h3 Najdorf en ging het pas mis toen hij zich vanuit een dynamische stelling het eindspel liet inlokken:

26.Dg4 Wit wil wel dames ruilen natuurlijk – geen koningsaanval meer te vrezen en de vrije b-pion wordt in het eindspel een zwaardere factor. 26….Tcf8? (26…Df6!) 27.Te2? Een aarzeling die wit duur had kunnen komen te staan 27.Dxg5 (logisch dus, maar niet makkelijk door te rekenen) was aangewezen en na Txg5 28.b6! (na gelijk 28.b4 kan nog 28…Pd3 29.Txe4 Pf4) Dxg4? gaat voor pion d5 maar na 27…Df6! had wit een zware pijp gerookt. 28.hxg4 Txd5 29.b6!?

en nu moest zwart 29…Td4 en Tb4 vinden, maar in paniek verhinderde hij b2-b4 met 29…Pb3 en toen was er na 30.Ta7 geen houden meer aan en b8D op zet 40.

Alles bij elkaar opgeteld is de stand dan 6-2 voor Apeldoorn, met nog twee borden die aan het pressen waren voor meer.

Captain Nico Zwirs had toen al zijn beste kans op een vol punt gehad, nadat tegenstander Frank Agter niet op zijn gemak leek met wit in een omgekeerde Benoni (11.La3 en 17.b4 waren bv meer to the point geweest.) Nico kwam een pion voor, de witte activiteit maakte het niet heel makkelijk, maar op zet 35 had Nico een beste kans:

Ipv 35…Pc5 was hier 35…d2 logisch en heel sterk. Op 36.De2 komt namelijk 36….Pd4

In de partij volgde 36.Dd4 De1+ 37.Kh2 Pe6 38.De3 Dxe3 39.fxe3 waarna de d-pion zijn kracht verloren had. Nico probeerde het nog tot in het pionneneindspel waar wit met

51.g4 het halfje binnenhaalde.

Rest ons nog de partij Merijn van Delft-Tycho Bakker op bord 6. Een misgreep op zet 22 koste zwart een pion, waar geen compensatie tegenover stond. Aanvankelijk verliep de technische fase wat moeizaam:

Van

 naar

maar hier zette Merijn de derde laffe loper van de dag in: 40.La1! En daar is wel degelijk moed voor nodig, denk alleen maar aan de waarschijnlijke hoon van je teamgenoten. Na 40…Ba5 ?! 41.Da2 ging het echter al langzaam weer vooruit en – hoe mooi – de nu zo armetierige loper deelde de beslissende tik uit:

43.Lf8! 1-0 en 7½-2½ Tegen Alkmaar dus onze tweede victorie, volgende ronde hopen we ook Leiden in last te brengen.

Kijk voor alle partijen in één overzicht op onze live-pagina: https://apeldoorn1.nl/live-borden

Ronde 1 - verslag - Bord 6 - Rob Schoorl - Max Warmerdam

Ronde 1: HMC Den Bosch 1 – Amevo Apeldoorn 1: 6,5-3,5

Met een mooie winst is AMEVO Apeldoorn 1 het seizoen begonnen. Het thema van die dag is kwaliteitsoffers. Daarvan zagen we drie varianten: 1) het feitelijke kwaliteitsoffer, 2) het schijnkwaliteitsoffer en 3) het figuurlijke kwaliteitsoffer. Voor sommige waren de speelomstandigheden ook een kwaliteitsoffer: we moesten om 12.00 beginnen, wat sommigen te vroeg vonden. HMC is een van de weinige clubs in de Meesterklasse dat niet op live-borden speelt – waardoor het lastig is voor het thuisfront om onze avonturen te volgen. En ten slotte, de bar sloot om vijf uur strak zijn deuren, terwijl ze zulke lekkere gekke henkies hadden. Ondanks deze beslommeringen, waren we maar al te blij met deze winst.

Op naar de partijen. Laten we beginnen bij het feitelijke kwaliteitsoffer.

  1. Feitelijke kwaliteitsoffer

De partijen waarbij ook daadwerkelijk een kwaliteitsoffer (langdurig) op het bord verscheen: een loper of paard voor een toren.

Bord 4: Geert van der Stricht – Roeland Pruijssers

Hier speelde Roeland het sterke 13…Pxe4! De toren op b6 werd pas veel later geslagen, maar de pionnen gaven genoeg compensatie en uiteindelijk de winst.

Bord 8: Julian Victor – Tom Meurs

Ik kwam in een ingewikkelde stelling, waarbij ik volledig had gemist dat mijn loper in een penibele situatie zit na 22.h4!

Ik besloot daarom – in tijdsnood, de situatie te compliceren door een kwaliteit te offeren.  Niet veel later kwam deze stelling op het bord.

Nu moet wit precies spelen. Het is niet eenvoudig, vooral niet in tijdsnood. Mijn tegenstander kwam er niet uit en ik kon mijn stukken vrij eenvoudig op mooie velden spelen. Niet veel later kwam deze stelling:

De stelling is volledig omgeslagen. Niet veel later won ik de d5-pion en de partij.

  • Schijnkwaliteitsoffer

Er zijn ook een aantal partijen waarbij het kwaliteitsoffer maar van korte aard was. Bijvoorbeeld in de volgende partij:

Bord 9: Tim Lammens – Alexei Dugarov

De partij van Tim verliep vanaf het begin al vrij chaotisch, toen ze bij deze stelling beland waren:

Hier koos de tegenstander voor 29…Txc4 en na 30.Pf6 won wit een kwaliteit. Na 30…Dxf6 31.Txc4 Lc5 koos wit ervoor dat het makkelijker is om de zwaktes in de zwarte stelling aan te pakken door de kwaliteit terug te offeren! 32.Txc5. Niet veel later pakte wit alle pionnen en kon Tim de winst pakken.

Bord 2: Jeroen Bosch – Erwin L’ Ami

Hier koos Jeroen voor het sterke (schijn)kwaliteitsoffer 23.Txh4! en stond gewonnen. Na 23…Pxf3 24.Lxf6 Pf3 kon wit voor torenruil spelen en het paard tegen lopereindspel uitspelen voor winst. Jeroen vond het pad naar de ruil van de torens niet en belande in een zeer ingewikkeld toreneindspel. Mijn persoonlijke opvatting over toreneindspelen: niemand snapt toreneindspelen, maar Erwin L’Ami wil je het minst graag tegenover je hebben. En inderdaad, hij bracht na een lang ingewikkeld gevecht het halve punt naar binnen.

Bord 6: Rob Schoorl – Max Warmerdam

Hier koos Max voor 19…h6! De meeste schakers zien al snel dat wit een dubbele aanval met zijn paard kan doen met 20.Pe6. Max had al goed gezien dat na 20…Da8+ zwart de dame uit de dubbele aanval kan halen en daarna de toren kan wegzetten. De stelling leek daarna (doordat de pionnenstructuur zo dicht is) vrij dicht tegen remise aan te zitten. Max wilde echter te graag, waardoor hij uiteindelijk heeft verloren.

  • Figuurlijke kwaliteitsoffer

Er waren ook twee korte remises. Gezien de stelling nog het spelen waard is, zou je hier ook kunnen spreken van een kwaliteitsoffer: de kwalitatief prima stelling offeren met een remise.

Bord 3 Thomas Beerdsen – Twan Burg

Thomas kreeg in een relatief rustige Petroff na 21 zetten deze stelling op het bord en besloot voor de remise te gaan. De computer geeft aan dat het nog mogelijk is om door te spelen, met bijvoorbeeld 21.c4!? met een klein voordeel voor wit.

Bord 5 Arthur van de Oudeweetering – Martin Martens

Arthur ging nog sneller voor de remise: na 17.Dxg3 bood hij remise aan. De computer is echter van mening dat wit beter staat en het eindspel wellicht had moeten proberen door te spelen. Het loperpaar in combinatie met de vrije d-pion biedt kansen. Daarnaast lijken de pionnenmeerderheid van zwart op de koningsvleugel niet zoveel waard.

Tweede landstitel op rij voor AMEVO Apeldoorn1

Tweede landstitel op rij voor AMEVO!

Afgelopen zaterdag 22 april was het eindelijk zover: de grote finale van de Meesterklasse van dit jaar. We hadden met Apeldoorn gedurende het seizoen met een aantal nipte overwinningen een voorsprong van twee matchpunten op achtervolger LSG opgebouwd. LSG had echter een voorsprong van bordpunten opgebouwd, wat betekende dat wij aan een 5-5 genoeg zouden hebben voor de titel.

Het was al even duidelijk dat dit de kraker ging worden. Beide teams gingen dus proberen om zo sterk mogelijk proberen op te komen. Wij zouden waarschijnlijk lichtelijk favoriet zijn, en aangezien 5-5 genoeg voor ons was voelde LSG zich blijkbaar genoodzaakt tot een aparte tactiek: hun vijf sterkste spelers zaten op borden 5-9. Een aantal Leidse spelers had duidelijk de taak gekregen om solide te zijn op de topborden. Dit maakte de wedstrijd lastiger te voorspellen, wat in het voordeel van LSG zou kunnen uitpakken. Waarschijnlijk geen gekke keuze van onze tegenstanders, aangezien ze toch wat risico moesten nemen.

Rustam Kasimdzhanov
© Frans Peeters

Op bord 1 zat met zwart onze sterkste speler, Rustam Kasimdzhanov, tegenover Edwin van Haastert. Hij kreeg een déjà vu van zijn wedstrijd tegen HMC van afgelopen seizoen. Ook deze keer probeerde zijn goed voorbereide tegenstander met het solide Schots vierpaarden­spel op remise af te stevenen. Toen echter de voorbereiding ophield en een hoop stukken waren geruild, werd wit in het resterende eindspel langzaam maar zeker weggedrukt. Het werd een zeer instructieve overwinning met zwart die zeker het naspelen waard is!

Erwin l'Ami
© Frans Peeters

Erwin l’Ami speelde met wit aan bord 2 en kwam prima uit de opening. Het middenspel ging eerst ook aardig, tot er op zet 30 ineens een gruwelijke blunder volgde. Het stellingsoordeel sloeg in één zet om van zeer goed tot gewonnen naar verloren. Helaas voor Mark van der Werf volgde er een aantal zetten later, ook van zijn kant een paar mindere zetten op rij. Toen de stelling weer ongeveer in balans was, kwam er zelfs een blunder waardoor Erwin een stuk kon winnen en met de schrik vrijkwam.

Max Warmerdam
© Frans Peeters

Bord 3 was het strijdtoneel van een ware slijtageslag. Max Warmerdam en Michiel Bosman maakten er een zeer lange strijd van zo’n ongeveer 5,5 uur van. Max had met zwart weliswaar de hele partij een enorm ruimte­voordeel, maar Michiel stond aardig compact en bleef rustig afwachten. Na meer dan 30 zetten zonder dat er ook maar iets geruild werd, maar Max met bijna elk van zijn stukken wel een manoeuvre had uitgevoerd, werden uiteindelijk de wit­veldige lopers geruild. Hierdoor kon Max eindelijk met zijn dame binnen­komen, en daarna een doorbraak forceren door middel van een kwaliteits­offer. Het heeft flink wat tijd en 85 zetten geduurd, maar het punt was binnen.

Alexandr Fier
© Frans Peeters

Onze Braziliaanse vriend Alexandr Fier had bij zijn jaarlijkse inval­beurt wit aan bord 4 tegen Jan-Willem de Jong. Er werd vanuit de Italiaanse opening al meteen behoorlijk veel materiaal geruild en er ontstond een eindspel met ongelijke lopers, maar met wel nog een paar torens op het bord. Jan-Willem besloot om die torens ook maar af te ruilen, maar wel ten koste van een pion. Het resterende ongelijke loper­eindspel was misschien nog houdbaar, maar nadat er nog een pion verloren ging was het wel uit en werd het vakkundig afgemaakt door Alex.

Roeland Pruijssers
© Frans Peeters

Roeland Pruijssers kwam met zwart goed uit de opening tegen Casper Schoppen en miste op zet 13 zelfs al een kans op groot voordeel. Hij bleef wel beter staan en pushen voor de winst, en uiteindelijk zou er zich nog een kans voordoen. Op zet 29 had Roeland de torens kunnen ruilen en af kunnen wikkelen naar een gewonnen loper­eindspel. Dat werd niet gezien of niet goed ingeschat door Roeland en daarna verzandde de partij in remise.

Thomas Beerdsen
© Frans Peeters

Zelf zat ik op bord 6 met wit tegen Arthur Pijpers. Bij het horen van deze indeling was het voor mij toch een opluchting, aangezien ik een tegenstander van minimaal 2233 nodig had voor mijn laatste GM-norm. Natuurlijk ging ik er wel vanuit dat ik die tegen LSG zou krijgen, maar je weet maar nooit. De opening verliep voor mij niet erg soepel, ik stond al snel een tikje minder en op zet 12 miste Arthur al een kans op groot voordeel. Ik besloot dan ook maar te proberen overeind te blijven om in ieder geval niet te verliezen. Dat lukte aardig, en in wederzijdse tijd­nood ging Arthur over tot de aanval. Dat bleek er echter enger uit te zien dan het was, en binnen een paar zetten was het ineens mijn tegen­aanval die te sterk was. Uiteindelijk liet Arthur mij sportief mat zetten en heb ik inmiddels mijn titel mogen aanvragen bij de FIDE.

Merijn van Delft
© Ed van der Meulen

Merijn van Delft zat aan de zwarte kant van een Konings-Indiër op bord 7 tegen Robin Swinkels en gooide er op karakteristieke wijze behoorlijk wat theorie uit. Een paar zetten later gooide Merijn er een stuk­offer tegenaan, en dat bleek achteraf niet helemaal correct te zijn. Robin geloofde Merijn echter, besloot om het niet aan te nemen en daarna is de partij niet echt meer uit balans geweest: remise.

Sjef Rijnaarts
© Frans Peeters

Op bord 8 had Sjef Rijnaarts wit tegen Predrag Nikolic. Vanuit de opening kwam Sjef al vrij snel goed te staan, en hij kreeg zelfs al een kans om te winnen. Een paar zetten later werden de dames echter geruild en dat haalde de angel behoorlijk uit de witte stelling. In het resterende eindspel was het vooral tegenhouden voor Sjef, maar uiteindelijk dat lukte niet.

Stefan Kuipers
© Frans Peeters

Op bord 9 had LSG hun hoogst gerate speler opgesteld, namelijk Jan Smeets. Aan Stefan Kuipers de taak om die van zich af te houden met zijn favoriete zwarte stukken. De opening leek redelijk slecht af te lopen voor Stefan, met waarschijnlijk rond zet 20 al winnend voordeel voor Jan. Jan wist het echter niet keihard af te straffen, en ook hier leek het witte voordeel na dameruil wat weg te zakken. Een paar zetten later stond Stefan zelfs beter, maar uiteindelijk verzandde ook deze partij in remise.

Nico Zwirs
© Frans Peeters

En dan nog het laatste bord! Onze captain Nico Zwirs had zichzelf op bord 10 neergezet en hij had wit tegen Thomas Willemze. Ook Nico ging er vanmiddag eens goed voor zitten in een lange partij waarin hij zowel in het middenspel als in het eindspel meerdere goeie winstkansen had, maar hij wist deze jammer genoeg niet te verzilveren. Uiteindelijk waren Nico’s twee overgebleven paarden niet voldoende om Thomas’ kale koning mat te zetten.

Dat bracht de eindstand op 7-3! Onze grootste overwinning van dit seizoen, op het moment dat het moest gebeuren. Een mooie afsluiting van dit seizoen waarmee we nu twee jaar op rij kampioen van Nederland zijn geworden! We zullen er ook volgend jaar weer voor gaan om hier driemaal op rij van te maken, maar eerst hebben we over een paar weken ook nog een beker­finale te spelen om te proberen de dubbel te pakken.

De titel werd na afloop helaas niet gevierd op de Coolsingel, maar wel in de Fluit in Apeldoorn en ook daar was het nog lang gezellig. Tot volgend jaar!

team AMEVO Apeldoorn
V.l.n.r. Alexander Fier, Erwin l’Ami, Arthur van de Oudeweetering, Rustam Kasimdzhanov, Merijn van Delft, Sjef Rijnaarts, Max Warmerdam, Thomas Beerdsen, Stefan Kuipers, Roeland Pruijssers, Tim Lammens, Nico Zwirs (© Frans Peeters)